THE WIYOS - TWIST

Met hun nieuwste album "Twist" brengen The Wiyos je flink wat jaren terug in de tijd. Alle veertien nummers zijn van de hand van Michael Farkas en Teddy Webber, de songwriters van deze band, songs zeer losjes gebaseerd op 'The Wizard of Oz', terwijl ze ook allemaal een 'feel' hebben dat ze nog veel vroeger hadden geschreven zijn. Wat je namelijk hoort is een authentieke mix van ragtime, country, vaudeville, blues en jazz uit die tijd. Late Western Swing dus. 'Laat' vanwege de invloeden van de blues en de aanwezigheid van blaasinstrumenten. The Wiyos halen hun inspiratie uit deze genres en gaan er op ieder cd ontspannender mee om, hun nieuwe album is dan ook hun meest avontuurlijke tot op heden. Hun vorige albums waren al heerlijke juweeltjes, maar op deze nieuwe plaat lijken The Wiyos hun draai zelfs nog beter gevonden te hebben. Dit is volstrekt relaxte muziek die met één voet in de vroegere jaren staat, maar tegelijk heel erg van nu is. De vaste leden van The Wiyos zijn Michael Farkas (vocals, harmonica, accordeon, percusie), Teddy (Tetlow) Weber (vocals, gitaren, cornet) en bassist Sauerkraut Seth Travins, naast een paar vrienden, waaronder Kenny Siegal (vocals, keyboards) die tevens de productie in handen had van dit zesde album van deze Newyorkse band die elkaar een tijdje voor het millennium vonden als straatzangers, de naam overnamen van de legendarische NY/Ierse straatband, the Whyos, en nu samen de zogenaamde traditionals uit de vergetelheid halen, waarmee ze het Amerikaanse erfgoed opnieuw onder de aandacht brengen.

The Wiyos maken muziek die u terug naar een vroegere tijd brengen, waar de swing en de stringband-muziek, toen in de belangstelling stonden. Tijdens de periode 2000 -2003, heeft dit als beginnende trio een brede waaier van opmerkelijke optredens in clubs, concerthallen en festivals door heel het land afgewerkt. In die korte tijd dat The Wiyos niet aan optredens dachten, doken zij voor hun debuut "Porcupine" (2003) een paar weken de Disgraceland Studio's in Virginia binnen om daar de tracks vast te leggen. Dit album is zowel een nauwkeurige opsomming van de songs van hun live optredens als van hun veelbelovende toekomst als songwriting. The Wiyos weten in hun muziek de geest van de jaren '20 en de jaren '30 te weerspiegelen, toen de zwarte en blanke muzikale tradities zich vaak mengden en er in het genre van muziek geen onderscheid werd gemaakt. Was het nu blues en country, ragtime en gospel of swing en hillbilly -muziek, het maakte allemaal niet veel uit. Hun muziek kan je best vergelijken met die van The Blue Ridge Mountains, met daarbij de invloeden van Django Reinhardt, Fats Waller, the Mills Brothers en Jelly Roll Morton, ondersteunend met de countryklanken van Gary Davis, Blind Blake, Sonny Terry of Doc Watson. "Hat Trick" (2006) ligt volledig in het verlengde van hun debuut en ademt verder de muziek van die vroege jaren van de vorige eeuw. Producer van deze plaat is Perry Margouleff, die in het verleden mooi werk leverde met rockbands als Aerosmith, the Rolling Stones en Jimmy Page, en met deze ervaring dit album veel voller laat klinken dan hun debuut. De muziek op hun derde cd "The Wiyos" (2007) werd zoals de voorganger volledig analoog en met slechts twee microfoons vastgelegd. Live, zonder overdubs of digitale poespas en in drie dagen tijd, met wederom Perry Margouleff als producer. Dat het nog steeds mogelijk is om op een dergelijke manier een goede plaat af te leveren bewijzen de twaalf nummers die stuk voor stuk staan als een huis. Op het album "Broken Land Bell" (2009) weten ze ons te verrassen want dit is hun eerste schijfje met enkel originals. Maar wederom horen we op dit album een gevarieerde mix van de reeds vernoemde genres en alles wat niet hip is. De melancholie moet regelmatig wijken voor een schaamteloze meligheid, maar desalniettemin weten The Wiyos wederom voor een aangename afwisseling te zorgen in een genre dat overheerst wordt door jammerende troubadours. Het vorig jaar verschenen "Foxtrots Polkas & A Waltz" laat zich best omschrijven als drinking songs. Prettig rammelende songs, slechts zeven nummers, je kan dan ook deze plaat beschouwen als een lekker tussendoortje.

De doordringende ‘dranklucht’ van hun vorige cd is niet eens opgetrokken en het volgende juweeltje van The Wiyos belandt nu bij Rootstime. Jaren geleden is deze akoestische band begonnen als een hobbygroep maar bijna tien jaar later kunnen The Wiyos prat gaan op hun muzikale prestaties, vooral toe te schrijven aan de feilloze beheersing van alle gebruikte instrumenten hetgeen bijdraagt aan de hoogstaande kwaliteit van hun releases. Nu, na een persoonlijke uitnodiging van Bob Dylan om samen met hem op tournee te gaan, lijken ze hun plaats gevonden te hebben in de Americana scène. Opmerkelijk blijft de instrumentatie. Al spelen zij steeds met een aanstekelijk enthousiasme, voornaamste ingrediënt is het toch wel die sfeer die ze daarbij op iedere cd overbrengen. Stijlen als ragtime, vaudeville, blues en jazz gooien The Wiyos in de blender en halen daar een heel eigen sound uit. Zo schakelen dan ook de meeste nummers van dit album tussen deze verschillende stijlen. Zo verbergt het nummer "Mary" een stampend harmonica tussen alle andere bluesklanken, horen we in de eigenzinnige ballad "Penny Arcade" een aangename New Orleans sound en is in het theatrale "Mama", een op accordeon gedragen horror verhaal, hun samenzang het best. Deze close-harmony zang horen we meermaals terug op dit album, hetgeen meteen een uitbreiding van geluid voor deze band betekent. De muziek is vrolijk, interessant en zeer ingenieus, zonder dat het de rauwe kracht van de blues verliest, en dat is heel knap. Aanstekelijk gespeeld en gezongen, met veel verrassende details in de inventieve arrangementen. Je wordt in deze muziek meegesleurd, terwijl je tegelijkertijd met open mond naar de geniale constructies van de composities zit te luisteren. Die liedjes blijven hangen, en je zingt ze niet alleen gemakkelijk mee, je krijgt zelf ook zin om zo'n bandje te beginnen, zo aanstekelijk, en zo "back-porch" klinkt het allemaal, alsof de jongens in je huiskamer speciaal voor jou staan te spelen. Dit is Amerikaanse rootsmuziek op zijn best, juist omdat The Wiyos de muziek met hun flair en ontspannen swing volstrekt tijdloos weten te maken.

Artiest info
Website  
 

Info: Bloodygreatpr.

video