CHANGING HORSES – THE NASHVILLE SESSIONS

Voor de jongste lezertjes onder ons: de afkorting ep staat voor ‘extended play’ en was oorspronkelijk bedoeld voor een geluidsdrager die te lang was om een single te zijn en te kort voor een volwaardig album of lp, dat dan weer staat voor, jawel, ‘long play’. De term duidt op een speciaal procedé waarbij de groef een zijdelingse beweging maakt op het vinyl, zodat er meer muziek op één kant van de plaat kan. Ondertussen heeft men de benaming gewoon overgenomen voor een cd waarop maar een aantal liedjes staan, meestal iets tussen de 15 en de 35 minuten. Nu kan een cd ook gewoon maar 34 minuten duren en een volwaardige plaat zijn… Enfin, u begrijpt dat vandaag de dag de grens tussen een ep-tje en een volwaardige cd dun is.

Zoniet bij ‘The Nashville Sessions’ van Changing Horses. Dit Brits duo heeft zes nummers verzameld op hun eersteling. En dat is jammer, heel jammer… Na het heerlijke ‘Till Death Do Us Part’, dat de plaat afsluit, blijf je als luisteraar namelijk ontzettend op je honger zitten. Vanaf opener ‘Cut All Strings’ wordt je opgezogen in het universum dat Ric Birtill in zijn songs creëert en het is er verdorie heel fijn toeven. Nu wordt er hier en daar gewag gemaakt dat Changing Horses het Engelse equivalent zou zijn van The White Stripes, maar volgens mij kan je de bal onmogelijk meer misslaan. Ja, de band bestaat ook uit een man en vrouw. Daar houdt ongeveer de vergelijking op. Changing Horses staat voor obscure folk, bezwerende en bizarre ballades en ongemeen goede indiepop, waarbij Ric Birtill en Francesca Cullen zich bedienen van een instrumentarium waarbij vooral snaren de dienst uitmaken. De titel van ‘The Nashville Sessions’ vindt zijn oorsprong in de opnames waarvoor het duo naar, wat dacht u, Nashville trok. Daar doken ze de studio in onder de kundige leiding van Chris Donohue, ook bekend van zijn werk voor onder andere Elvis Costello en Emmylou Harris. De single ‘Cut All Strings’ werd eerder al gebruikt in een documentaire van de Amerikaanse zender HBO en het lijkt er op dat er heel wat radiostations de band beginnen op te pikken. Zo speelden zowel Steve Lamacq als Bob Harris al verschillende malen de muziek van Changing Horses in hun BBC-radioshows.

Al dateren de opnames al van 2008, ‘The Nashville Sessions’ is naar mijn bescheiden mening een lichtjes fantastische plaat die, ondanks zijn beperkte speelduur, ontzettend weet te boeien. Het feit dat de band eindelijk een label heeft en de plaat nu hopelijk de weg zal vinden naar een ietwat groter publiek kunnen we alleen maar aanmoedigen.

Persoonlijke schrijfsels, macabere thema’s met een knipoog en perfect uitgekiende melodieën waarbij het innovatief gebruik van allerhande snaarinstrumenten de hoofdtoon vormen: dit alles zorgt ervoor dat ‘The Nashville Sessions’ van Changing Horses een meer dan indrukwekkend debuut is, ook al spreken we dan maar over een luttele 17 minuten muziek… Onnodig te zeggen dat we hier ongemeen hard uitkijken naar een eerste volledig album. (Releasedate: 11 juni)

(Preach)

 

Artiest info
Website  
 

Label: Frairgate Record
Info: Prescription PR

video