NEIL TAYLOR – CHASING BUTTERFLIES

Jeugdherinneringen ophalen: hoe ouder men wordt, hoe vaker men zich daartoe laat verleiden. Zo kwam bij het lezen van de cd-titel “Chasing Butterflies” spontaan het beeld bij me op van het jonge kind dat in de weide van een Limburgs plattelandsdorp met een plastieken emmer op jacht ging op veelkleurige vlinders en fier als een gieter aan zijn ouders het resultaat van zijn verovering ging tonen.

Nostalgie naar vervlogen tijden is blijkbaar een gevoel dat meer en meer opduikt bij steeds meer grijzende vijftigers. Het sluikvallende haar van zanger-gitarist Neil Taylor is al een tijdje helemaal wit en dat verklaart misschien waarom ook hij voor zijn nieuwste plaat “Chasing Butterflies” verkozen heeft om die nostalgische toer op te gaan.

In de voorbije 30 jaar heeft Neil Taylor furore gemaakt als leadgitarist bij grote sterren als Natalie Imbruglia, Rod Stewart, Morrissey, Tears For Fears, Tina Turner en Peter Gabriel. Tijdens het laatste decennium stond hij met zijn gitaar steeds vooraan bij de megaconcerten van superster Robbie Williams en eind 2010 besloot hij om voor het eerst eens voor eigen rekening te gaan werken en een soloplaat met eigen songs uit te brengen. Bij Rootstime kreeg hij een verdiende lovende recensie voor die cd “No Self Control” en ook de overige vakpers was zeer enthousiast over de prestatie van deze rasmuzikant.

Het heeft Neil Taylor blijkbaar geïnspireerd om snel op de ingeslagen weg voort te gaan want zijn tweede plaat “Chasing Butterflies” ligt hier nu al een tijdje toertjes te draaien in onze cd-speler. Dit is alweer een zeer aan te bevelen album met elf prima songs die ook nu weer stevige rocksongs combineren met zachte rockballads. Deze meer akoestisch uitgewerkte cd toont Neil Taylor bovendien als een goede zanger en dito songschrijver.

Openingstrack “Dream Machine” lijkt wel van een Robbie Williams-album geplukt te zijn en de eerste single “Would You Love Me” is een heel mooi nummer waarop Neil’s vriendin Sachi Copley en haar zoontje Johnny Ray Copley meezingen. Samen met “Walk Away”, “Cocaine Blues” en “No Self Control” zijn dit 2 songs die ook op zijn debuutplaat voorkwamen en hier van een akoestische versie werden voorzien.

Sachi Copley zingt overigens backing vocals bij de meeste nummers van deze plaat en de jonge Johnny Ray mag ook nog eens opduiken om mee te zingen bij het liedje “Drive Away”. De enige echte ballad op “Chasing Butterflies” vormt wat ons betreft echter toch weer het absolute hoogtepunt: “Shadows Fall”, maar ook het rockende “No God” is een superbe song met tonnen hitgevoeligheid.

Bassist en co-producer Steve Torch schreef mee aan zes van de elf tracks op dit album en hij was de enige extra muzikant die bijgedragen heeft aan het instrumentale werk op deze akoestische plaat. “Chasing Butterflies” is dan ook een niet te versmaden aanvulling en verrijking voor uw platencollectie en verdient absoluut een plaatsje naast Neil Taylor’s debuutplaat “No Self Control”.

(valsam)

Artiest info
Website  
 

Label: Hypertension Music

Distr.: Bertus

video