MARY BRIDGET DAVIES - WANNA FEEL SOMETHIN'

Bijna wekelijks krijgen we bij Rootstime wel een debuut van een of andere onbekende blueszangeres toegestuurd, en meestal gaat 't dan om cd's gevuld met een groot aantal bekende covers, aangevuld met wat eigen materiaal. Spijtig genoeg is het dikwijls ook zo dat je na beluistering ook al snel beseft dat de desbetreffende artieste een van die vele onbekende artiesten zal blijven omdat ze niks kan toevoegen wat haar net doet verschillen van die grote groep nieuwkomers.

Maar af en toe hoor je wel eens iets waarvan je denkt, dit is andere koek... dit kan wat worden. Niet altijd, maar dikwijls blijkt dat achteraf ook wel te kloppen, mogen we met enige fierheid zeggen. Bij Mary Bridget Davies zou dat ook wel eens zo kunnen lopen, want zij is een zangeres die ver boven dat gemiddelde uitstijgt. Bovendien heeft ze in haar band enkele mensen, in de eerste plaats haar bassist Dave Hayes, die weten hoe ze een goede song moeten schrijven. Het merendeel van de cd bestaat dan ook uit originals, en bovendien sterke songs. De rest , drie songs, zijn gedurfde covers, maar zijn zo goed bewerkt dat het achteraf heel juiste keuzes blijken te zijn. Een daarvan, een bluesy remake van Wonderwall, de Oasis klassieker, is ronduit meesterlijk, ook het bluesgehalte in de bewerking van de Eagles song "Take It To The Limit" schijnt heel goed te werken. Chi Coltrane's "Thunder & Lightnin' " tenslotte, zou je ook niet zo direct op een bluesplaat verwachten, maar ook hiermee komt Mary Bridget prima weg.

Het hoesje van de cd doet wat Janis Joplin-achtig aan, en een song als "Same Old Blues" is ook helemaal in die lijn. Bovendien toont het aan wat een uitstekende zangeres Mary Bridget Davis wel is, met een stem boordevol emotie. Ze bevat een natuurlijke ruigheid, maar tegelijkertijd ook de zachtheid en soepelheid van fluweel. Mary Bridget speelde zelfs in een musical over het leven van Joplin, met achter haar de echte Big Brother & The Holding Company (zie clip). Maar hoe goed ze ook klinkt in die rol, ze laat zich niet vastpinnen als Joplin wanna-bee. In een song als "Real Thing" komt haar funky zijde naar boven, de soul druipt uit haar stem en zij en haar band klinken dan even als Mothers Finest in hun hoogdagen. "Getting Stronger" met zijn scheurende slide intro is daarna weer pure delta blues, doorspekt met gospeluithalen, en een volgend bewijs dat Mary Bridget Davis behoort tot dat kleine selecte groepje zangeressen die hart en ziel in een nummer kunnen leggen en het zodoende naar een hoger niveau tillen.

De tien sterke songs op dit debuut zijn stuk voor stuk indrukwekkende staaltjes van haar zangtalent, die van deze kennismaking met de bluesartieste Mary Bridget Davis een aanrader maken en ons nu al doen uitkijken naar de opvolger.

(RON)

Artiest info
Website  
 

CD Baby

Info: Blind Raccoon

video