THE HONEY DEWPROPS – THESE OLD ROOTS

De titel “These Old Roots” van de tweede release van het folk koppel The Honey Dewdrops uit Charlotsville, Virginia, spreekt boekdelen. Als het duo van zanger-gitariste Laura Wortman en mandoline-gitaarspeler en tweede stem Kagey Parrish al iets hoog in het vaandel draagt, dan is het de oude roots in de oude Appalachen folkstijl die ze uitdragen. Doe je ogen dicht en je flitst terug in de tijd waar er geen technische snufjes bij de opnames aan te pas kwamen. Alles werd live opgenomen met een paar micro’s en na een paar passages werden de beste takes eruit geplukt. “These Old Roots” is een plaat die je beleeft en voelt alsof je er echt bijstaat, met heerlijke gitaarmelodieën en de knapste harmonieën, opgenomen in old, original style, onafgeborsteld en waarheidsgetrouw, de song ten dienste van de song. Een duo als Gillian Welch en Dave Rawlings of The Carolina Chocolate Drops hebben dit genre populairder gemaakt dan ooit en hebben met The Honey Dewdrops een waardige mededinger voor de hoogste prijzen in het genre erbij.

Na vier jaar intensief toeren zijn The Honey Dewdrops alles behalve onbekenden in het Amerikaanse folkwereldje en reeds in 2008 werd het koppel laureaat van de talentenjacht “A Prairie Home Companion” in de categorie van de twintigers. Talent heeft het getrouwde stel te koop, zowel vocaal als instrumentaal en de liefhebbers van de traditionele, zuiderse mountain music kunnen hun hartje ophalen in dit tien nummers tellend album, waarvan negen van eigen hand, aangevuld met één onweerstaanbare cover, de traditional “Can’t Get A Letter From Home” van Addie Graham. Laura en Kagey zijn gek van deze traditional en dit verhaal van overspel wordt door hen eervol met subtiliteit behandeld, badend in tristesse en sober begeleid op akoestische gitaar en solo gezongen door Laura.

De puurheid van de folk straalt af van gans het album en is kwalitatief even hoogstaand als het duo Welch – Rawlings, die in dezelfde opstelling spelen: de vrouw als leadvocalist-gitarist en de man als tweede stem en solist. De virtuositeit van Kagey Parrish topt zowel op mandoline en gitaar, maar wordt in elk nummer lekker strak en functioneel gehouden, zonder overdaad. Picking en heerlijke loopjes, het houdt de drive in de songs, zoals de vinnige opener “Amaranth”, die drijft op hemelse harmonieën en heerlijk gitaarspel , in een verhaal over te lang wachten op de ware liefde, waardoor de schoonheid wel blijft zoals die van de Amaranthus, maar het jeugdige helaas teleur gaat. Mooie verhalen over liefde in al haar facetten, van eeuwige, onvoorwaardelijke liefde in het country blues getinte “Test Of Time”, waar Laura haar geluk zelfs uitjodelt, tot het gedecideerde “Goodbeye And Farewell”, waar verliefd zijn op iemand anders een einde stelt aan een relatie, zelfs al zou dit dodelijk zijn. Waar mandolines weerklinken is bluegrass nooit ver weg en een heerlijk gedreven nummer in die stijl is “Sweet Heaven”, met prachtige mandolineopvulsels en een hierop inspelende gitaar en twee stemmen in duel die op zoek zijn naar hun hemel. Het album sluit af in die stijl met het uptempo “That Good Old Way”, waar het duo bijgetreden wordt door vriend – bassist Barry Lawson, die op contrabas warm het ritme aangeeft.

Wat ons betreft, wij hebben een nieuwe folk hemel ontdekt met dit tweede album van The Honey Dewdrops. Met “These Old Roots” bewijzen ze dat ze meer dan klaar zijn om toe te treden in de galerij der groten, met een stijlvol album waar noch vocaal of instrumentaal iets aan te verbeteren valt. Dit vraagt naar meer.

Yvo Zels

Artiest info
Website  
 

CD Baby