THE DEEP DARK WOODS - THE PLACE I LEFT BEHIND

Naast de nieuwe albums van Whitehorse en Wagons toverde het kwaliteitslabel Six Shooter, wederom een prachtig album op de markt dat tot het beste behoort wat Americana nu te bieden heeft. Ze zijn ondertussen wel verhuisd naar het Sugar Hill Records label en brachten daar op 18 oktober hun nieuwe CD "The Place I Left Behind" uit, met als gasten Old Man Luedecke op banjo en Kendel Carson op viool. De vierde CD van The Deep Dark Woods, is er weer één zoals de voorgangers "Hang Me Oh Hang Me" (2007) en "Winter Hours" (2009), wederom een ijzersterke alt.country-cd. Een plaat waarop de band uit Saskatoon, Saskatchewan, muziek maakt die geen geheim maakt van haar voorliefde voor muziek uit een ver verleden. Hun muziek kun je het beste omschrijven als Alt.country. Prachtige melodieën, heerlijk gitaarspel, soms 'donkere sferen' en dat alles ook nog aangevuld met prima teksten.

Het vijftal: Ryan Boldt (gitaar, vocals), Burke Barlow (gitaar, vocals), Geoff Hilhorst (piano, Hammond), Chris Mason (bas, vocals) en Lucas Goetz (drums, vocals) laat horen beïnvloed te zijn door The Byrds, The Grateful Dead, Gram Parsons, Neil Young, Bob Dylan, Tom Waits, maar ook traditionele bluegrass artiesten als The Stanley Brothers en Carl Story, inspiratiebronnen die de band op haar MySpace-site zelf vernoemen en waaraan ik er niet één kan toevoegen die treffender is dan de namen uit het bovenstaande lijstje. Inspiratiebronnen die allemaal doorklinken in de tijdloze mix van folk, country, rock, psychedelica en bluegrass die deze band maakt. Al die bands die schatplichtig zijn aan stromingen voor hen, willen volgens mij allemaal The Band zijn, zo zien ze er in ieder geval vaak uit. De toevoeging van meer keyboards, met name de orgelachtige klanken laten de geest dan ook afdwalen in richting van the Band. Maar net als The Band komen ze dan ook uit Canada. Voeg daarbij goede fiddle en pedal steel als extra's, en kunnen we zeggen dat de band ten opzichte van de reeds vernoemde vorige albums als geheel gegroeid is. Zij zijn dan ook een uiterst aangenaam klinkende band, een mooie mix van gepaste somberheid, desolate donkere plaatsen, en een lichtheid die bijna aanstekelijk werkt. De samenzang in de refreinen is puik, daarvoor hebben de heren goed geluisterd naar boven vermelde artiesten.

De songs, meestal geïnspireerd door mensen, vooral vrouwen, en plaatsen die ze de laatste jaren bezocht hebben, steken eenvoudig maar vernuftig in elkaar: meezingen kan al na een paar draaibeurten. De band houdt het overwegend rustig, hierdoor ontstaat een heerlijke dynamiek die, ondersteund door de melodieuze composities, heel goed tot zijn recht komt in songs die bij een eerste beluistering meteen opvallen, zoals het titelnummer, het mooie verstilde anti oorlogsnummer "The Banks of the Leopold Canal", het meerstemmige treurliedje "Oh, What a Life" en het epische "The Ballad of Frank Dupree" met fraai orgelwerk van Geoff Hilhorst. Dit laatste nummer kan u hier beluisteren, een indrukwekkende versie opgenomen tijdens een HearYa sessie. Je zal horen dat dit orgeltje in dit nummer, eveneens in "Back Alley Blues" nog eens de invloed van The Band in het geluid van de band benadrukt. Deze hoogtepunten bevatten inhoudelijk een gevarieerde, doch ongepolijste rijkdom, groeibriljanten die je echt dient te ontdekken. En dan hebben we het nog niet gehad over de steelgitaar van Burke Barlow, deze heerlijk jankt in songs als "Mary’s Gone" en "Virginia", hetgeen de sfeer nog eens extra benadrukt. Het speelse "Sugar Mama" en "Westside Street" bieden gelukkig wat afwisseling aan deze somberheid.

The Deep Dark Woods hebben echt een fantastische cd gemaakt. De intense muziek die deze band brengt weet perfect de sfeer van het moment te pakken, en bovendien te behouden, waardoor deze band geschikter is voor druilerige dagen, waarop de weemoed toeslaat. Tot nu toe is "The Place I Left Behind", het beste album van deze Canadese band. Prachtige harmonieuze samenzang, mooie orgelpartijen en mooie ingetogen gitaarpartijen en dat alles ondersteund met de donkere herkenbare stem van Ryan Boldt die steeds meer op zijn plek lijkt te vallen. Een uurtje heerlijk relaxen was dat.

"Saskatchewan alt.country and Americana band 'The Deep Dark Woods' are presenting their fourth release 'The Place I Left Behind' on which banjo player Old Man Luedecke and fiddler star Kendel Carson are the guest musicians that contribute greatly to the overall quality of the 13 melodic and dark atmospheric songs. Influenced by legendary storytellers Bob Dylan, Gram Parsons, Tom Waits and Neil Young, their mixed music styles are all working out well and the dark voice of singer Ryan Boldt is putting the icing on the cake in all tracks on this magnificent record."
- www.rootstime.be

Artiest info
Website  
 

Label: Sugar Hill Records

Info: Hemifran

video