THE JAMES LOW WESTERN FRONT - WHISKEY FARMER

Sommige mensen zijn gewoon gezegend met namen die bijna te perfect passen bij hun gekozen beroep. Meestal gebeurt dit met mensen uit de sportwereld of nieuwslezers, maar ook vaak kom je de naam van een muzikant tegen en weet je meteen wat voor soort geluid dat u waarschijnlijk gaat horen. Zanger/gitarist James Low heeft een dergelijke naam. Hij rolt zo uit de mond en roept het trage geluid van de stoffige country, folk en pop op, en dit met een opzettelijk gemak gespeeld. Hoewel The James Low Werstern Front ons compleet onbekend was, blijken deze heren uit het weelderige klimaat van Portland, Oregon, met hun nieuwe plaat, niet aan hun proefstuk te zijn. "Whiskey Farmer" is hun vierde plaat en het moet gezegd dat het niet al te lang mag duren vooraleer we ook voorgangers in onze kast hebben zitten. Dat heeft alles te maken met de kwaliteiten van deze nieuwe, die bulkt van de schitterende songs, prachtige vocalen en ter zake doende instrumentatie. De voorgangers zijn: James Low's debuut "Mexiquita" uit 2000. Dan kwam er de James Low Band met Lewi Longmire, Matt Voth, Dave Camp, Marilee Hord en Jolie Clausen. Ze brachten in 2002 het rockende "Blackheart" uit. In de volgende line-up van James Low and the Wreck troffen we Chet Lyster (Eels, Lucinda Williams, Fernando), Allen Hunter (Eels, Mike D, Kleveland), en Derek Brown (Eels, Baseboard Heaters, Fernando) aan en kwam de EP "The Blackguard's Waltz" in 2008 op de markt. Zijn nieuwste project, The James Low Western Front, kwam tot stand in de zomer van 2010 met drummer Joe Mengis (Climber, Stereovision), gitarist Dave Camp (Stereovision, Sarah King) en bassist Tim Huggins (Rob Stroup & The Blame). De band situeert zich in het akoestische folkrock genre en brengen met "Whiskey Farmer" een bijzonder radiovriendelijke plaat, die thuis hoort in elk radioprogramma dat ‘roots’ in het vaandel voert. Productie is in handen van Mike Coykendall, bekend om zijn werk met bands als Blitzen Trapper, MWard, She and Him, Bright Eyes, Richmond Fontaine en het Tin Hat Trio.

Bijna alle nummers zijn rustig en ingetogen en klinken erg rustgevend. De zanger heeft bovendien een hele mooie stem die perfect bij deze muziek past en die me op sommige momenten aardig weet te raken. Het grote nadeel van dit album is echter, dat bijna alle nummers ( slechts 8) op dezelfde manier mooi zijn, waardoor het een erg eentonig en saai album wordt. De albumopener, de titeltrack, is meteen een goede binnenkomer. Sterker nog: dit is het hoogtepunt van het album! De opbouw is heel mooi en dit nummer gaat niet vervelen. Een goede opwarmer voor wat er nog komen gaat. "A Little More Time" is in principe een mooi nummer. In principe is dit een hele mooie afsluiter en zou ik dan ook enthousiast moeten zijn over dit nummer, maar dat ben ik niet. Een rustige afsluiter als deze past perfect op dit album, maar om voor wat contrast te zorgen zat ik werkelijk op een steviger nummer te wachten, gezien dit album sinds de opener lang zacht, rustig en ingetogen voortkabbelt. Dit geeft waarschijnlijk al wel aan wat ik van het middenstuk vind: eentonig. Dat wil niet zeggen dat ik het slechte muziek vind. Integendeel! Er staan prachtige nummers op zoals "I Would Have You" en "Words". "Medicine Show" heeft een heerlijke melodie en dito tekst. "Sleeping It Off" is een wat meer up-tempo nummer. Ik hoor duidelijk dat het goede nummers zijn die fantastisch worden gezongen, maar ik krijg het niet voor elkaar om er oprecht van te genieten, al zijn alle nummers op zichzelf zijn erg mooi en kwalitatief goed. Degene die het schijfje voor het eerst in zijn layer legt zal na de eerste tonen zijn oren nog verder spitsen om goed mee te krijgen wat op hem/haar af gaat komen, helaas staan er maar 8 overwegend suikerzoete nummers op, waardoor ze elkaar het rijk der eentonigheid mee insleuren.

Artiest info
Website  
 

Label: Union Made Records
Info: G Promo PR

video