TORONZO CANNON - LEAVING MOOD

Over de muzikale herkomst van Toronzo Cannon valt weinig af te dingen: geboren in de schaduw van Chicago's bluesmekka, nl. Theresa's Lounge, waar hij opgroeide in de schaduw van de grote legendes,zoals Junior Wells en Buddy Guy, waarvan je de muziek vanuit iedere deuropening buiten op straat kon horen. En ook geheel in de traditie leende hij op jonge leeftijd zijn eerste gitaar en liet hij zich even later inspireren door Freddie, B.B. en Albert King, maar ook door Jimi Hendrix. Jaren was hij de sideman voor artiesten als Wayne Baker Brooks en Joanna Connor, maar hij heeft een krachtige en unieke gitaarstijl, zoals duidelijk wordt op "Leaving Mood", zijn tweede release, zijn debuut voor het Delmark label. Het is echter niet spierballenwerk, want o.a. door de soul en r&b-invloeden is er veel afwisseling. Chicagobluesman Carl Weathersby is op twee tracks te horen als gastgitarist.

Het grootste compliment dat je Toronzo Cannon en zijn band meteen kunt maken, is dat ze de blues zo eenvoudig, zo puur weet te spelen. Dat is precies waar de bandleden naar streven: de songs weliswaar een persoonlijke twist geven, maar de authenticiteit hiervan altijd voorop laten staan. Eerlijke muziek maken op een vriendelijke manier, waardoor het gevoel van de Chicago Blues wordt overgebracht, veel meer dan de technische perfectie waarmee dat gebeurt. De onlangs verschenen CD "Leaving Mood" is een nieuwe mijlpaal in Cannon’s imposante carrière, want hier horen we een muzikant die onvergetelijke muziek maakt, zeg maar dat hij een drijvende kracht is in de hedendaagse blues.

Wanneer u hem vergelijkt met anderen, dan valt het op dat hij niet enkel goed is in één of twee dingen, John speelt gitaar, is een goede zanger, maar is ook een begenadigd songschrijver. Cannon schreef voor deze plaat zelf vele songs of samen met zijn rhythm gitarist Lawrence Gladney, die daarnaast ook nog twee originele nummers aanbracht. Cannon en zijn kompanen slagen er in om op deze nieuwe plaat, je in veertien nummers helemaal terug te brengen naar de klassieke Chicago blues, zowel qua stijl als qua productie. Deze songs worden dan ook zo fraai gebracht, dat je wel een diehard bluesfundamentalist moet zijn om niet te bezwijken voor hun charme. Verder bestaat de band uit Roosevelt Purifoy (keyboards), Larry Williams (bas) en Marty Binder (drums).

Cannon beleeft en verwoord de blues zoals hij die zelf aanvoelt: stomende Chicagoblues in een mix van funky soul, R&B en harmonica blues. Blues in zijn puurste vorm, hartstochtelijk en levenskrachtig bepalen de sound van dit album. Cannon houdt alle nummers binnen een vrij strak kader, hypnotische Chicago blues zoals we dit al jaren van zijn grote invloeden kennen. Deze invloeden zijn reeds te horen in de openingstrack "She Loved Me", waarbij Cannon de donkere kant van het leven verkent met een gitaartoon die teruggrijpt naar Hound Dog Taylor. Naast het funky "Baby Girl" zijn soul invloeden te vinden in het nummer "You're a Good Woman" met Purifoy op zijn elektrische Rhodes keyboard. Onze aandacht ging voornamelijk naar - "Chico's Song", Cannon's ode aan Chico Banks met ritmisch voetgestamp, intense gitaarriffs en Matthew Skoller's superlatieve harpspel - en als gastgitarist, Carl Weathersby, met Cannon in de spotlight komt in "Hard Luck", een song waarbij de twee gitaristen hun meest opruiende gitaarsolo's laten horen.

Naast deze dampende songs, is een ander hoogtepunt, het nummer "Open Letter (To Whom it May Concern)" waarin Cannon met behulp van een vervormde stem zijn commentaar wil geven op het soms moordende karakter van de Chicago bluesscène. Naast het indringende gitaarspel vinden we hier weer dat verfijnde harpspel van Skoller terug. Ook komt Weathersby terug in het nummer "Earnestine", waarbij Cannon zich beter kan richten op zijn zang, terwijl Purifoy ons weet te verblinden met een korte solo op het orgel. Een ander hoogtepunt is de smeulende versie van Nina Simone's "Do I Move You", waarbij de wat meer ernstige vocals van Cannon de prachtige begeleiding krijgen van zijn onberispelijke gitaarwerk. Toronzo Cannon verstaat de kunst te boeien, zoveel is zeker. Zijn aangenaam stemgeluid, zijn perfecte blueslicks, en zijn niet aflatende liefde voor de traditionele blues doen in mij veel bewondering opwekken. Als je een fan bent van klassieke Chicago blues, is "Leaving Mood" niet alleen een overtuigend en erg sterk debuut, maar ook een grote aanrader.

Artiest info
Website  
 

Label: Delmark Records

video