ALBERT BASHOR - COTTON FIELD OF DREAMS

Wij hebben het wel voor songwriters die onderhuidse humor in hun teksten weten te verwerken. Wij hebben het zéér zeker voor artiesten die dat dan ook nog muzikaal passend weten in te kleden. Als dit plaatje dan nog klopt op alle songs die ze op hun release weergeven zijn we helemaal verloren. Om nu te stellen dat dit gegeven opgaat voor “Cotton Field Of Dreams” van Albert Bashor zou teveel uit de bocht gaan zijn. Maar in ieder geval werd hier een lovenswaardige poging gedaan.

De bluesgitarist , zanger en songwriter Bashor begon al op tienjarige leeftijd met het bespelen van de gitaar. Wat rock ‘n’ roll achtige zang pogingen erbij , al dan niet gesmaakte uitstapjes als drummer bij de meeste bizarre rockbands in de zeventiger jaren en uiteindelijk begin jaren negentig ontdekt door Michael Frank, grote baas van Earwig Records. Niet toevallig toen Albert het voorprogramma verzorgde van David “Honeyboy”Edwards, Michael was namelijk jarenlang manager en eigenlijk ook bezieler van die blueslegende.

Het debuut van Bashor voor Earwig wordt gekenmerkt door de grote diversiteit in de nummers. Er wordt afgetrapt met het funky, New Orleansblues getinte “Jukin’ Down On Johnson Street”, met alvast een heerlijke, veelbelovende gitaarsolo van Bashor in verweven. Daarna worden in de volgende tracks de oren muzikaal verwend met ondermeer fantastisch sax werk van Ron Holloway, heerlijk akoestisch snarenspel van Albert en vooral de, in positieve zin, lachwekkende teksten. Luister maar eens naar “Tater Diggin’ Woman” of vooral “Seeing Eye Dog Blues”. Het zal verdomd moeilijk zijn om je lach in te houden. Op de laatst genoemde track valt er trouwens ook prima harmonica werk te beluisteren van Michael Frank.

Muzikaal schipperen de songs wat tussen blues, jazz, folk, rootsrock en zelfs pure pop. Dit gegeven zal het moeilijk maken om een stevige achterban te vinden voor dit debuut. Er is voor elk wat wils maat stijlpuristen zullen wel struikelen over de diversiteit. Nochtans zitten er enkele pareltjes tussen die eigenlijk eenieder zouden moeten kunnen bekoren. “Rockin’ Red Rooster” bijvoorbeeld met oh zo indrukwekkend pianospel van Little Feat’s Bill Payne. Hoe goed kan een song ook rockend klinken zonder drums kan je je hierbij afvragen.

Het swingende “So Blue” met gesmaakte vocale tegenwerking van Shay Jones op Bashor’s zang en akoestisch werk zou toch ook ieders huiskamer moeten kunnen opfleuren. “Put Me On Like You”, met de dobro, weggelegd voor elke liefhebber van vooroorlogse blues staat dan misschien in schril contrast met “Fetch Me” en de zinderende gitaarlijnen van rocker Pat Travers, ze zijn beiden absoluut genietbaar. Je vindt op dit album ook nog een echte “storyteller”: het met wrange humor doorspekte “Poodle Ribs Story”. Of heb je liever een pure , radiovriendelijke song ? met “High On Your Love” word je op je wenken bediend.

“Lucky Man” sluit het album af. We kunnen er ons iets bij voorstellen. Het speelplezier druipt van de release af. Albert Bashor kan iets of moeten we zeggen kan veel . De songs werden allen door hem geschreven of mede geschreven. De man heeft bovendien een meer dan aangename stem en kan verdorie een stukje gitaar spelen. Ik hoop dat de toch wel enorm uiteenlopende stijlen op dit album geen struikelblok zullen zijn.

Luc Meert

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Earwig Music Company
Info: Blind Raccoon