JANIVA MAGNESS – STRONGER FOR IT

Janiva Magness is afkomstig uit Detroit, Michigan, waar ze op jonge leeftijd reeds beïnvloed werd door blues, R&B en soulmuziek die ze op de radio hoorde. Als tiener liep ze van huis weg, ze trok naar Californië en begon naar clubs te gaan en toen kreeg de bluesmicrobe haar te pakken. Ze speelde met enkele muzikanten samen, er ontstonden bands die daarna weer overgingen in andere bands, ze werkte samen met bekende en minder bekende goden zoals Kid Ramos, Rick L.A.Holmes, Steve Mugalian,… tot ze begin de jaren 90 Jeff Turmes ontmoette. Jeff bezorgde haar zelfgeschreven songs op cassette want alhoewel Janiva graag origineel materiaal brengt, schrijft ze zelf haast niets. In 1994 werd Turmes bassist bij Janiva's vaste band en een jaar later trouwden ze.

The Janiva Magness Band staat garant voor retroswing en -jump, shuffles en R&B-grooves. Daarenboven heeft Janiva een aanzienlijk stembereik. Met haar vocale prestaties bewijst ze dat ze stemtechnisch heel wat vaardigheid bezit. Dat deze dame boven de middelmaat zou uitstijgen stond van in het begin vast. Vanaf haar eerste stappen in de drukke Los Angeles muziekscène kreeg ze ronduit fantastische recensies in de gespecialiseerde pers. Magness zong enkele jaren geleden op een muziekfestival ergens in Alberta, en werd daar gezien door de Canadese gitarist Colin Linden. Linden was zo enthousiast over Magness dat hij Fred Litwin van Northern Blues aan zijn kop begon te zeuren - hij wou heel graag een plaat opnemen met Magness. De vonk sloeg over en ook Litwin raakte enthousiast. Colin en Janiva stelden vervolgens samen een band samen die je de ideale rootsband zou kunnen noemen. Colin Linden op gitaar, Richard Bell (Janis Joplin's keyboardspeler), Stephen Taylor Hodges op drums (Tom Waits,The Fabulous Thunderbirds), en tenslotte de duizendpoot Jeff Turmes op sax, banjo, bas en slaggitaar. En met haar zesde album "Bury him at the Crossroads" (2004) en het daaropvolgende "Do I Move You?" (2006) leverde la Magness met deze bezetting twee prachtige platen af.

Na "What Love Will Do" (2008) en "The Devil Is An Angel Too" (2010), die verschenen op het Alligator label, koos ze voor haar nieuwste album "Stronger For It" voor hetzelfde label. Het album is geproduceerd door Dave Darling, die we kennen van zijn werk met o.a. Brian Setzer, Meredith Brooks en John Waite en bestaat de begeleiding op deze plaat uit een zeer indrukwekkende groep muzikanten die naast Dave Darling (op gitaar, bas, piano en backing vocals), bestaat uit haar zeer trouwe gitarist Zach Zunis, de ritmesectie van Gary Davenport (bas) en Matt Tecu (drums), de toetsenisten Jim Alfredson en Arlan Oscar, de backing vocals van Ernie 'Chico' Perez en Alfredo 'Freyco' Ballesteros, en sporadisch Brie Darling aan de percussie.

Voor de eerste keer maakt Magness haar debuut als songwriter op drie nummers, songs die ze samen schreef met Dave Darling. Het album gaat over verlies en pijn en het genezen hiervan. Het is dan ook voor de hand liggend dat ze nu door een moeilijke periode in haar leven is en er zoals de titel van deze plaat, "Stronger For It" aangeeft er alleen maar sterker is uitgekomen. De aftrap wordt meteen gegeven met twee van haar co-written nummers: het duistere, soulvolle "There It Is", en de diepe en ontroerende ballad "I Won’t Cry", een prachtig nummer waarbij haar stem uitstekend wordt versterkt door de band, in het bijzonder met Zach Zunis’s sprankelende gitaarsolo. Haar derde co-written song is "Whistlin 'In The Dark", het heeft een mooie Memphis soul groove en vertelt opnieuw over duistere tijden en het licht aan het eind van de tunnel.

Wederom koos Magness niet voor de handliggende covers op deze plaat, van o.a. Tom Waits, Grace Potter, Shelby Lynne, Ray Wylie Hubbard, Matthew Sweet, Buddy & Julie Miller. Aan deze namen alleen, kunt u merken dat ook Janiva's stijlkeuze heel uitlopend is. Maar elke song geeft ze een eigen bewerking, waarin haar soulvolle stem, maar ook de begeleiding afwisselend een prominente rol vertolken. De band had er dan ook duidelijk zin in, en dat kun je horen, meteen vanaf de funky opener, maar dat la Magness alle stijlen aankan hoort u best uit Shelby Lynne’s "I’m Alive", Grace Potter’s "Ragged Company", en Ike Turner’s "You Got What You Wanted", songs die steeds een fantastische soulvolle sfeer weergeven, zeker als Jim Alfredson - zoals in dit laatste nummer - de Hammond B-3 bespeelt. Andere juweeltjes zijn de soulklassieker "I Don’t Want To Do Wrong", vroeger nog een hit voor Gladys Knight & The Pips, Buddy & Julie Miller’s swampy "Dirty Water", de a capella intro van William Maddox & Paul Thorn's "Things Left Undone" en de spetterende afsluiter, een mooie versie van Ray Wylie Hubbard's "Whoop En Holler". Magness kan grommen en grauwen en heeft steeds dat intense ruwe randje dat je kippevel kan bezorgen. "Stronger for it" is misschien wel Janiva Magness beste album tot nu toe, een plaat die na elke draaibeurt steeds beter en beter wordt. De plaat boeit gewoon van het begin tot het eind.

Artiest info
Website  
 

interview

Label: Alligator Records
Distr.: Munich/ V2 Records

video