BRANDON ISAAK - BLUESMAN’S PLEA

De Canadees Brandon Isaak is door sommigen onder u misschien gekend als de frontman en songwriter van de jumpband The Twisters. De man, in 2010 genomineerd als Songwriter Of The Year op de Maple Blues Awards, is een uitstekend bluesgitarist en gaat hier voor het eerst solo. Alle instrumenten, gitaar, zang, harmonica, bass en “Foot Percussion” nam hij voor zijn rekening op deze “Bluesman’s Plea”. Enkel de occasionele drumpartijen zijn van zijn broer Chris. Dit is eerder sympathiek dan accuraat te noemen. Niet dat de man ergens misslaat maar het had niet gehoeven op deze release.

Veertien zelfgepende tracks in de geest van de beste traditionele gitaarblues. Denk niet aan erbij gesleurde krakende versterkers of nodeloos gebruikte stemvervormers. Brandon houdt het allemaal netjes en serveert enkele parels van songs. Zijn levenservaringen zijn de rode draad door het geheel. Verhalende songs die lezen als een biografie. De man werd her en der al beschreven als de Canadese Keb Mo. We kunnen er mee akkoord gaan in een song als “Leavin’ This Town” waar hij akelig dicht bij Mo’s stem en songstructuur aanleunt maar voor de rest is Isaak vooral zijn prima zichzelve.

In de loop der jaren heeft hij zijn droom kunnen verwezenlijken door op te treden met een paar van zijn grootste helden en invloeden als Taj Mahal, Colin Linden en Guy Davis. En het is vooral met laatstgenoemde dat wij hem graag associëren. Prachtig fingerpicking werk, met gevoel gespeelde slide en wel doordacht tekstgeschrijf, meer moet dat niet zijn. Waar gebeurde verhalen dus over liefde, leven en dood en subtiel eenvoudig gebracht. Eenvoudig in de zin van sober. Geen speciale effecten, enkel her en der zijn er wat radio fragmenten te beluisteren als ware het dat de opnames in zijn leefkamer waren gebeurd.

Van bij de eerste beluistering van het album ben je al in de ban van ’s mans kunnen. Van het Delta blues-achtige titelnummer, over het pakkende “You Gotta Pray”, naar het Gospelachtige “Take My Message”, het is overal genieten geblazen. Vooral de liefhebbers van vooroorlogse stijlen zullen smullen van dit album. Denk aan “Mississippi Sheiks”, her en der aan Tim Lothar en je krijgt een aardig idee.

Als we al een voetnoot dienen te noteren is het waarom de laatste drie nummers als bonus tracks worden aangegeven. Het is ons een raadsel dat de eerste elf nummers afklokten na een goed half uur en er dan als een soort van toegift nog een kleine acht minuten worden toegevoegd in die songs. Waarom het niet als één geheel beschouwen mijmeren we dan. Belangrijk om weten is dat Brandon Isaak van elke verkochte cd 1 USD zal schenken aan kankeronderzoek. U kan dus een dubbele treffer slaan met aanschaf van dit album. Uw hart en uw gehoor zullen u dankbaar zijn.

Luc Meert

Artiest info
Website  
 

video