GALAHAD – BATTLE SCARS

De eerlijkheid gebiedt me u te melden dat ik tot voor een paar dagen nog nooit gehoord had van een groep die ‘Galahad’ heet. Anderzijds hoeft dit natuurlijk ook niet echt te verwonderen, vermits deze Britse vijfmansformatie voornamelijk opereert in het wereldje van de progressieve rockmuziek en dit nu net een genre is waarin ik nauwelijks actief ben als luisteraar en muziekfan.

Toch blijkt ‘Galahad’ een gevestigde waarde te zijn in deze muziekstijl en bestaat deze groep rond zanger Stuart Nicholson al sinds 1985 toen de band werd opgericht met als doel covers te spelen van rockgroepen als ‘Led Zeppelin’, ‘Black Sabbath’, ‘Rush’ of ‘Marillion’. Al gauw begonnen ze echter ook eigen nummers te componeren en op te nemen, zoals voor hun officiële, zelf gefinancierde en zelf uitgebrachte debuutplaat “Nothing Is Written” uit 1991. Het leverde de groep diverse optredens op in hardrockminnende landen als Duitsland en Japan.

Blijkbaar heeft ‘Galahad’ nu reeds vijftien platen op hun actief staan, waaronder enkele live albums en het metalalbum “Empires Never Last” uit 2007 als hun grootste succes. Het overheersende elektrische gitaargeweld bleek de sleutel tot succes voor de groep en ze bleven nadien dan ook in diezelfde stijl muziek maken.

Zo ook nu op hun nieuwste plaat “Battle Scars” die op deze redactie dus voor een eerste kennismaking met deze formatie is komen zorgen. Met producer Karl Groom - stichtend lid en gitarist van de metalband ‘Treshold’ - opnieuw achter de knoppen in de studio kiest ‘Galahad’ resoluut voor een zware metal- en rocksound waar ze wat moderne ‘dance’-muziek en klassieke rock in verwerkt hebben.

Het album opent met de 7 minuten durende titeltrack “Battle Scars”, een nummer dat in het begin lijkt gebracht te worden door een filharmonisch orkest tot het langzaamaan losbarst in een stevige rocksong. Daarna volgt “Reach For The Sun”, een hardrocknummer vol gitaarriffs en ondersteund door ritmische beats van bas en drums. Met “Singularity” krijgen we nadien opnieuw zo’n epische rocksong van 7 minuten en alsof ze er een patent op hebben genomen klokt ook “Bitter And Sweet” pas af na 7 minuten.

Maar dat een nummer nog langer mag duren voor de heren van ‘Galahad’ blijkt uit de officiële afsluiter “Seize The Day” die 8 en halve minuut duurt en de bonustrack “Sleepers 2012”, een oudere hitklassieker van de groep die voor deze cd herbewerkt werd naar een 2012-versie en pas tot absolute stilte leidt na iets meer dan 14 minuten. De enige relatief rustigere song op dit album is “Beyond The Barbed Wire” die amper 5 en halve minuut duurt.

Later dit jaar zal er nog een tweede plaat van ‘Galahad’ op de markt komen onder de titel “Beyond The Realms Of Uphoria”. Op die plaat en ook op “Battle Scars” speelt Neil Pepper nog op basgitaar bij alle nummers. In september 2011 overkwam de groep ‘Galahad’ een drama in de vorm van het overlijden van dit bandlid na een lange en ongelijke strijd tegen kanker. Die twee albums moeten dus als een laatste muzikaal eerbetoon en als een ‘in memoriam’ beschouwd worden voor Neil Pepper.

(valsam)

Artiest info
Website  
 

CD Baby

Label: Avalon Records

Info: Glass Onyon PR

video