GARY PRIMICH - JUST A LITTLE BIT MORE…WITH OMAR DYKES

Er ging een schokgolf door bluesland op 23 september 2007. Het overlijden van harmonicafantast Gary Primich liet nogal wat liefhebbers van dit instrument verweesd achter. Een fatale overdosis werd het genie fataal. Als tiener begon hij het instrument te bespelen, beïnvloed door meesters als Little Walter en Sonny Boy Williamson. Geen enkele club in Chicago was onbekend terrein voor hem en in de persoon van Mothers Of Invention drummer Jimmy Carl Black vond hij de ideale kompaan om Mannish Boys op te richten. Twee albums duurde de samenwerking vooraleer Gary volledig solo ging. Nou ja , behalve zijn negen eigen album kon je hem ook horen op albums van ondermeer Marcia Ball, Nick Curran, Jimmie Vaughan. Naar waarde geschat pleeg je zoiets te noemen.

Nu, haast vijf jaar na zijn overlijden brengt het uitstekende Old Pal Records een dubbel album uit met daarop een bloemlezing van ‘s mans oeuvre. Negenveertig was hij toen en een tiental releases op zijn naam. Een huzarenstukje om daar een compilatie uit op te maken die iedereen tevreden stelt. Verwacht geen “Greatest Hits”, het is eerder een carrièreoverzicht.

Wat ons betreft zijn ze met de selectie van 23 songs er met brio in geslaagd om de onwaarschijnlijke veelzijdigheid van de artiest aan te duiden. Met de hulp van Omar Dykes werd naar best vermogen het beste van de singer/songwriter samengesteld. Dit laatste is misschien niet zo gekend. Gary was naast harmonicavirtuoos ook een meer dan degelijk liedjesschrijver. Tussen de prima gebrachte en soms verrassende covers kan je op deze dubbele er meerdere staaltje van bewonderen. Het muzikale testament herbergt ook enkele kleppers die meespeelden, Gene Taylor en Rob Stupka om het maar bij die te houden, niet van de minsten dus.

Aangezien het een overzicht betreft kom je verschillende stijlen tegen. Van muzikale nummers zoals “Caravan”, meer jazzy getinte songs waar je zo onze Toots Thielemans zou menen in te herkennen tot swamp blues. Ze hebben allen één kenmerk gemeen. Het fantastische harpspel van Primich. Overdonderend, scheurend, swingend, dan weer jankend naargelang de songs, indrukwekkend is een understatement.

Onbegonnen werk om alle songs te bespreken dus beperken we ons tot wat je de meest opvallende nummers kan noemen. “September Song” krijgt een beklijvende muzikale versie van Gary. De Kurt Weill song is u waarschijnlijk al genoegzaam bekend maar lijkt hier een eigen leven te gaan leiden onder Primich virtuoze aanpak. Het trage, snerende, eigen nummer “Keep On Talking” met prima piano ondersteuning van Taylor en bijtend scherpe Primich. “Down In Mississippi” met enkel Dykes op gitaar en Gary op de bluesharp is onze absolute favoriet op deze release. Jimmy Reed’s klassieker in de versie van beide heren is van het beste wat we ooit al gehoord hebben. Het is trouwens een van de zeven nooit eerder uitgebrachte nummers die je op deze release vindt. Dus ook liefhebbers die alles van de man al zouden in huis hebben kunnen gerust deze dubbelaar in huis halen. De aanhangers van de bluesharp mogen blindelings aanschaffen.

Luc Meert

Artiest info
Website  
 

CD Baby

Label: Old Pal Records