SOPHIE B. HAWKINS – THE CROSSING

Sophie B. Hawkins is een dame die van vele markten thuis is. Naast schilderen (op haar nieuwe cd staat een mooi schilderij van een ruwe zee met enkele zeilbootjes) is zij vooral gekend als zangeres en songschrijfster. In 1992 debuteerde zij met het album “Tongues and Tails” dat haar meteen een nominatie voor een prestigieuze ‘Grammy Award’ opleverde en de song “Damn I Wish I Was Your Lover” uit die plaat haalde de top 5 van de Amerikaanse hitlijsten en was haar grootste hitsucces tot op heden.

Daarna volgden nog drie verdere albums met “Whaler” uit 1994 (met de hits “As I Lay Me Down” en “Right Beside You”), “Timbre” uit 1999 en “Wilderness” uit 2004, waarna een lange sabbatperiode van zo’n 8 jaar volgde en waar nu een einde aan gekomen is door het verschijnen van haar langverwachte vijfde studioplaat “The Crossing”.

Deze ‘die hard’ veganiste, dierenactiviste en biseksuele artieste kan terugblikken op een turbulent en sociaal zeer geëngageerd leven door actief voor te gaan in de strijd voor meer vrouwenrechten, een vrije markteconomie en een doorgedreven gevecht tegen wapenbezit. Kortom, een dame die heel wat te vertellen heeft en dat ook nu doet in de songteksten van de nummers op haar nieuwe plaat.

De nu bijna 45-jarige Sophie B. Hawkins schittert als vanouds in de 13 nieuwe nummers die ze voor deze cd heeft geschreven. Ze laat heel diep in haar persoonlijke zieleroerselen kijken in songs als “Betcha Gotta Cure For Me”, haar verleden en haar afkomst in “The Land, The Sea And The Sky” dat ook de oneerlijke benadering van de Indianen in hun eigen land Amerika bekritiseert of in het pijnlijke afscheid van haar thuishaven in “Georgia”.

Het meest emotionele nummer op dit album is “Missing” dat gaat over haar turbulente relatie met haar moeder en waarin ze het ondraagbare gemis aan liefde van haar aan alcohol verslaafde ouders op bijna hartverscheurende wijze uitschreeuwt. Later volgt nog zo’n pijnlijk moment in “Miles Away” waarbij ze vertelt over het moment dat ze bij het sterfbed van haar vader nog maar eens de koele en berekende afstandelijkheid van haar moeder beschrijft. En in “I Don’t Need You” rekent ze voor eens en voor altijd op drastische wijze af met de harteloze vrouw die haar weliswaar het leven, maar nooit de liefde heeft gegeven waar elk kind zo naar verlangt.

Onze favoriete songs uit deze plaat zijn enerzijds “Heart And Soul Of A Woman” waarin deze eenvoudige, maar o zo mooie tekst staat: ‘a woman gives life and love is what she needs, and when you’re crying out for the girl that you once knew, look inside: she never left you” en anderzijds “Life Is A River” dat qua melodie en muzikaliteit zeker het beste liedje uit ‘The Crossing” is geworden. De positieve songtekst in het liedje “A Child”, dat over de geboorte van haar eigen kind gaat, vormt een uitzondering op de algemeen droevige en bitsige sfeer van deze plaat.

Vrolijk word je niet van de liedjes op dit album van Sophie B. Hawkins, maar de rauwe intensiteit waarmee ze haar liedjes brengt en de wijze waarop ze haar diepste gevoelens in deze songs prijs geeft vind je tegenwoordig nog maar zelden terug in de muziek. Dat is dan ook de belangrijkste reden waarom u dit zeer persoonlijke en therapeutische album zou moeten aanschaffen en deze harde noot om te kraken rustig zou moeten beluisteren met het tekstboekje vol scherpe woorden op de schoot.

(valsam)

Artiest info
Website  
 

Label:EMI/Lightyear Entertainment

Info: Glass Onyon PR

video