CAROL KING - THE LIVING ROOM TOUR - WELCOME TO MY LIVING ROOM [DVD] - LOVE MAKES THE WORLD: DELUXE EDITION

Carole King (geboren als Carole Klein in Brooklyn, New York geboren op 9 februari 1942) is begin dit jaar 70 jaar geworden, een mooie reden om Carole even in de spotlight te plaatsen en haar laatst verschenen werk nog eens boven te halen. De Amerikaanse singer-songwriter was in de jaren 60 vooral bekend van de songs die ze schreef voor anderen met haar toenmalige partner Gerry Goffin. Tot haar scheiding in '67 schudden het tweetal dan ook het ene na het andere kassucces uit de mouw, o.a. "Take Good Care Of My Baby" voor Bobby Vee, "Up On The Roof" voor The Drifters, "Will You Still Love Me Tomorrow" voor The Shirelles, "One Fine Day" voor The Chiffons, "(You Make Me Feel Like A) Natural Woman" voor Aretha Franklin, "Goin' Back" voor Dusty Springfield, "Pleasant Valley Sunday" voor The Monkees en "The Locomotion" voor Little Eva. In '67 start King met gitarist Danny Kortchmar, drummer Jim Gordon en tweede echtgenoot Charles Larkey (bas) de groep The City, wier "Now That Everything'S Been Said" de richting aanwijst voor "Writer", de aanzet tot het monumentale "Tapestry", dat samen met het ook in '71 verschenen "Blue" van Joni Mitchell behoort tot de twee ultieme albums van vrouwelijke singer/songwriters uit die periode.

"Tapestry" gaat ondertussen, je zou het misschien niet zeggen, 41 jaar mee. Het album van de Amerikaanse singer-songwriter is uitgegroeid tot een mijlpaal in de muziekgeschiedenis. Een vrouw bepaalde, voor het eerst, wat ze wilde en hoe ze het wilde. Dus is iedere vrouwelijke singer-songwriter schatplichtig aan "Tapestry" – het is niet verwonderlijk dat veel vrouwelijke artiesten ook nu nog het album koesteren. Alle nummers van "Tapestry", met name "You’ve Got a Friend", "Natural Woman" en "Will You Love Me Tomorrow" werden grote hits. Commercieel noch artistiek weet King dat succes in latere jaren te evenaren, ofschoon ze dat decennium in de Verenigde Staten nog tien keer de Top 40 bereikt, o.a. met het van "Wrap Around Joy" afkomstige "Jazz Man" dat in '74 net niet de eerste plaats haalt. Het sterkste punt van haar muziek uit het eerste deel van de jaren zeventig zijn toch wel de tijdloze melodieën die goed blijven hangen. De artieste werd dan ook bijgestaan door een klein leger van musici en achtergrondzangeressen. Maar goed, anno 2012 klinken die songs toch wel enigszins gedateerd. Wat geen schande is, overigens. Het benadrukt de historische of sentimentele waarde van King's muziek. "Really Rosie" is de soundtrack van een op de Amerikaanse televisie uitgezonden kinderserie, terwijl "Pearls/Songs Of Goffin And King" louter vertolkingen bevat van Goffin/King-hits. Na een afwezigheid van vijf jaar doet King plots weer van zich spreken met "City Streets", haar beste werkstuk sinds "Tapestry", waarop ze geïnspireerde composities in de vertrouwde stijl combineert met een adequate moderne instrumentatie. Eric Clapton geeft twee mooie gitaarsoli ten beste en als vanouds heeft ze enkele nummers gecomponeerd met haar trouwe ex-echtgenoot Gerry Goffin.

Ondanks de malaise in de muziekindustrie verschijnen wekelijks ongekende hoeveelheden nieuwe releases en stapels heruitgaven van oude releases. Met name in de laatste categorie lijkt het aanbod de afgelopen jaren alleen maar te groeien. Poets oude opnamen op, doe er wat vergeten bonustracks en demo’s bij, stop het in een mooi uitgevoerd boxje en met name de wat oudere muziekliefhebbers trekken gewillig de portemonnee. Zo verscheen het album "Love Makes the World" in 2001 en amper zes jaar later verschijnt deze in een Deluxe Editie, met meer dan 40 minuten bonus materiaal op een bonus cd die vijf extra tracks plus twee muziekvideo's, een video-interview en een kijkje achter de schermen bevat. Op deze cd vinden we ook het thema van Gilmore Girls "Where You Lead, I Will Follow", dat we voor de eerste keer terugvinden op een Carole King album. Op cd 1 willen we een aantal songs aangeven als de smaakmakers. Zoals haar interpretatie van "The Reason", dat klinkt als een follow-up van de "Natural Woman", haar duet met KD Lang in "An Uncommon Love", het pianowerk en de subtiele bas in "Oh No Not My Baby" en het afsluitende "This Time", voor ons het grootste hoogtepunt van deze plaat.

"The Living Room Tour" (2005) en "Welcome To My Living Room [DVD]" (2007), daarentegen bevatten opnames van concerten opgenomen in Chicago, Los Angeles en een mij onbekende plaats Hyannis in Massachusetts. Het waren concerten in een intieme setting met het podium inderdaad gezellig ingericht als een 'living room'. Het grootste deel van de songs brengt ze solo aan de piano, ofwel wordt ze bijgestaan door de gitaristen Rudy Guess en Gary Burr. Haar zang is nog altijd even karakteristiek als vroeger, alsof ze ergens een fijnkorrelig schuurpapiertje in haar keel heeft steken. Op cd 1 brengt ze een mix van klassiekers en iets of wat minder bekende songs, met ergens in het midden het zeer meeslepende duet met dochter Louise, "Where You Lead I Will Follow", een paar songs verder "Smackwater Jack" met z’n drieën aan de gitaar en een verfijnde solo van Rudy Guess, en ze sluit af met een medley van songs die ze schreef met Gerry Goffin. Mooi, maar het is cd 2 waarop Carole King alle remmen losgooit voor het ene hoogtepunt na het andere. Ze opent met een traag duet met Gary Burr in "Loving You Forever", waarna ze geïnspireerde versies brengt van "It’s Too Late" en "So Far Away" met alweer dat klasrijke spel van Rudy. Vervolgens gaat King even in een hoger tempo voor "Sweet Seasons" en een bijna hilarisch "Chains". "Pleasant Valley Sunday" en "Being At War With Each Other" en dan de grote finale met "I Feel The Earth Move", een prachtig "(You Make Me Feel Like A) Natural Woman" en nog prachtiger "You’ve Got A Friend", en afsluiter de "Locomotion". Op de dvd "Welcome To My Living Room" verontschuldigt Carole zich voor het feit dat ze in het relatief korte tijdsbestek van zo’n concert maar een paar van haar klassiekers kan brengen, maar hoe kan het ook anders als je er bij wijze van spreken in je hele carrière een paar honderd hebt bijeen gepend. Het aan het einde vlot meezingende publiek was best tevreden.

 

 

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Rockingale Records
Distr.: Codaex