LISA HALEY & THE ZYDEKATS - JOY RIDE

Als Lisa Haley ergens opduikt met haar blauwe viool beginnen de voeten al op voorhand te kriebelen. Haar temperamentvolle verschijning alleen al belooft ongebreidelde levensvreugde. Net zoals in alle vorige albums pakt Lisa ook in dit achtste album uit met dansbare songs die het speelplezier benadrukken, al last zij ook aangrijpende ballades in zoals het folky ‘Seven Ships’ waarin je Keltische invloeden hoort. In 1995 begonnen bleef Lisa sindsdien de wereld rondreizen om overal met haar mix van Bayou, Folk en innovatieve exotische muziek het publiek rond haar blauwe viool te scharen, steeds in gezelschap van uitstekende muzikanten. Soms zit daar ook gitarist Chuck Alvarez tussen of Eric Rigler die haar op dit album op een drietal nummers met doedelzak begeleidt. Leland Sklar speelt bas en Gee Rabe accordeon, maar daarmee houdt het bijlange niet op. Er komen nog een tiental muzikanten mee musiceren of backing meezingen. Lisa Haley zelf varieert nog met viola, whistle, Jaw Harp en cajun accordeon zoals op de afsluiter ‘Acadian Driftwood’, cover van Robbie Robertson.

Lisa Haley schreef de andere songs en nam er ook drie over van gitariste/producer Wendy Waldman. Wendy’s ‘Speechles Love’ bijv. is een gepassioneerde song met de nagloed van een zonsondergang. Hun samenwerking geeft variatie want zowel zydeco, country/folk als folk/blues kleuren dit album. Bij ‘Oh Mon Cher’ denk je aan Daniel Lanois en ‘Who’s Your Crawdaddy’ draagt Haley op aan Little Richard. De mooiste zijn deze waarin Matt Rollings op piano begeleidt. Het samengaan van zang, piano en viola geeft aan ‘Love Never Fails’ een zekere wijding als warme regen op een zilverstrand. ‘I Made A Big Mistake’ komt dan weer over als een Anthem en het soulvol gezongen ‘More Than Anything’ is zo’n song waarvan je hoopt dat die als laatste je gehoor bereikt voor het licht voor altijd uitgaat.

De viool is een ambivalent instrument, enerzijds spoort deze aan tot dansen en feesten, anderzijds heeft zij de macht om tranen te doen vloeien of een wonde open te rijten. Lisa Haley is de meesterlijke regisseuse die haar spel volkomen beheerst en met haar stem alle kanten uit kan. Op het folky ‘Pirate’s Tale’ hoor je oprechte nauwelijks bedwongen emotie in haar stem en op ‘Cajun Lady’ schreeuwt zij het uit. Elders schakelt zij over naar een duivels ritme. Ergens zou je denken dat Marie Laveau als petemoe aan haar wieg heeft gestaan. Maar ook de legendarische Cajun accordeonist Joe Simien gaf haar zijn zegen. Van het begin tot het einde is dit zuiders rootsy album het equivalent van een hoofdschotel zonder voor- of nagerecht, met alleen maar vitaminerende ingrediënten, stiekem vermengd met wat zoete medicijn. In alle opzichten verdient het album een Grammy in de categorie Best Cajun/Zydeco/Folk Album. En ook als zangeres verdient zij er een. De titeltrack ‘Joy Ride’, een echte vrijbuitersong met een reggaerandje, zegt het allemaal.

Marcie

Artiest info
Website  
 

Label: Blue Fiddle Records