BIG BROTHER AND THE HOLDING COMPANY FEATURING JANIS JOPLIN - LIVE AT THE CAROUSEL BALLROOM 1968

De Amerikaanse zangeres Janis Joplin (1943-1970) was de belangrijkste blueszangeres van de zestiger jaren, wier opkomst en ondergang symbolisch is voor die van het hippietijdperk, waarmee haar leven en werken parallel lopen. Ze wordt geboren onder het sterrenbeeld steenbok in Port Arthur, Texas. Spoedig wordt duidelijk dat ze een buitenbeentje is voor wie de gebaande paden te saai en te voorspelbaar zijn.

Tijdens haar tienerjaren had ze een grote belangstelling voor blues- en folkmuziek, literatuur en kunst. Op school is ze niet bijzonder populair bij leerkrachten en medeleerlingen en op zeventienjarige leeftijd liep zij weg van huis. Vandaar dat wij haar in het midden van de jaren zestig in San Francisco aantreffen, centrum van beatniks en hippies. Ze heeft dan inmiddels al enige ervaring als zangeres in bars in Austin, met een repertoire dat hoofdzakelijk bestaat uit bluesnummers van Bessie Smith, Leadbelly en anderen. Daar wordt ze ontdekt door Chet Helms, beheerder van The Avalon, een muziektent in San Francisco waar de eerste acid-rockbands optreden.

Als vocalist voor de door hem gemanagede groep Big Brother & The Holding Company reist Janis in '66 naar Chicago om er voor het Mainstream-label, "Big Brother & The Holding Company" (1967) op te nemen. Dat album zal echter pas veel later - na het succes van "Cheap Thrills" (1968) - worden uitgebracht. De groep schaamt zich dan echter terecht voor de demokwaliteit van die eerste opnamen. De grote doorbraak van Big Brother & The Holding Company vindt plaats in juni '67 op het Monterey Pop-festival. Dit succes maakt de dan 24-jarige zangeres er echter niet veel gelukkiger op. Ze begint zich over te geven aan overvloedig drank- en drugsgebruik. Haar ongeremde, uitdagende podiumact maakt haar al gauw een mikpunt van de autoriteiten. Zo wordt ze op een dag vanwege vermeende obsceniteiten in de boeien geslagen en opgesloten.

"Cheap Thrills" is een eclatant succes dat de groep wereldfaam bezorgt. Eind '68 komt het echter tot een breuk tussen Janis en de rest en als ze in april '69 voor het eerst naar Europa komt, heeft ze een nieuwe begeleidingsgroep: The Kozmic Blues Band met o.a. ex Big Brother-gitarist Sam Andrew. Met hen maakt ze "I Got Dem Ol' Kozmic Blues Again Mama", een goede plaat. Maar niet zo goed als het naar haar bijnaam vernoemde "Pearl", dat postuum verschijnt, want op 4 oktober '70, ironisch genoeg juist op een moment dat de op het punt van trouwen staande zangeres eindelijk in gelukkiger privéomstandigheden terecht is gekomen en met The Full Tilt Boogie Band voor het eerst een volledig tevreden stemmende groep muzikanten om zich heen heeft verzameld, overlijdt in een hotelkamer in Hollywood 'de grootste blanke blues- en soulzangeres' aan de gevolgen van een overdosis heroïne.

Begin deze maand verscheen "Live At The Carousel Ballroom 1968" bij Columbia/Legacy. De plaat bevat nooit eerder vrijgegeven live-opnames van Big Brother And The Holding Company, opgenomen op 23 juni 1968 in Australië. De opnames werden overschouwd door Owsley Stanley alias Bear, die dan een jaar geleden overleden zal zijn. Het is aan hem dat de plaat wordt opgedragen. Bear Stanley, die eigenlijk de geluidsman was van The Grateful Dead, werd vooral geprezen omdat hij echt wist vast te leggen hoe een dergelijke, mythische band live echt klonk. Janis Joplin en kompanen waren daarbij ook nog eens op het hoogtepunt van hun carrière.

"Combination Of The Two" is de perfecte opener voor deze liveplaat, het toont perfect aan dat Big Brother And The Holding Company met hun scheurende gitaren en daartussen Joplin die volledig uit de bol gaat, toen inderdaad aan de top waren. Met een even onuitputtelijke energie passeren daarna 12 tracks, songs die hoorbaar nergens beter tot hun recht komen als op deze "Live At The Carousel Ballroom 1968". Zoals de eerste track komt ook de volgende song "I Need A Man To Love" uit het album "Cheap Thrills" met wederom die overweldigende gitaarsolo’s en die scheurende stem van Janis. Hetzelfde verhaal voor "Light Is Faster Than Sound", een nummer uit hun debuutalbum. Het werd door bassist Pete Albin geschreven en duurde aanvankelijk ongeveer een 3 minuten, maar hier krijgen we zo maar even een langgerekte jam van maar liefst 6 minuten. Naast die wederkerende gitaarriffs horen we steeds dat fantastische drumwerk van Dave Getz. Meerdere improvisaties werden blijkbaar hun handelsmerk. Zo weten ze ook verder de plaat/concert het ene hoogtepunt na het andere te bereiken, waarbij songs als "Jam - I'm Mad", "Coo Coo" en "Ball & Chain" met veel verve worden gebracht, in een psychedelische stijl waarbij hun vrije fantasie steeds de leiding nam.

Voor de fans van een even psychedelische band als de The Grateful Dead, een band die ook werd achtervolgd door het bekende probleem van de jaren '60: verdovende middelen, is "Live At The Carousel Ballroom 1968" een onmisbaar hebbeding voor hun verzameling.

tracklist:
1. Combination Of The Two
2. I Need A Man To Love
3. Flower In The Sun
4. Light Is Faster Than Sound
5. Summertime
6. Catch Me Daddy
7. It's A Deal
8. Call On Me
9. Jam - I'm Mad
10. Piece Of My Heart
11. Coo Coo
12. Ball & Chain
13. Down On Me
Bonus Track:
14. Call On Me (Saturday Show-June 22, 1968)

 

Artiest info
   
 

Label: Columbia / Legacy
Distr.: Sony Music