PAM TAYLOR BAND – HOT MESS

‘Woman in blues’ PAM TAYLOR, gitariste en singer songwriter uit Zuid Carolina is een muzikante van de derde generatie. Haar grootvader was zanger en gitarist en haar vader is saxofonist. Ze groeide op al zingend, acterend, piano spelend en liedjes schrijvend. Toen ze achttien werd, kreeg ze van haar vader haar eerste Washburn akoestische gitaar, waarop ze zelf leerde spelen. Blues is haar muzikale voorkeur en ook die van haar vader. In de “Pam Taylor Band” spelen enkele toegewijde (‘oudere’) muzikanten uit de regio. Na optredens met “Los Lobos”, Tommy Castro, Nick Moss, Jason Ricci, Elvin Bisshop en Deborah Coleman, waar ze de podiummicrobe zelf te pakken kreeg, is met deze eigen band haar droom uitgekomen. MIKE TAYLOR (sax) speelde op school al saxofoon toen hij dertien was. Toen hij veertien was, speelde hij professioneel in de “The Ardells”, een ‘top 40 R&B band. “The Ardells” zijn opgericht door Steve Miller, waarin Boz Scaggs zong en rhythm gitaar speelde. Mike is beïnvloed door andere genereuze saxofonisten als Autry DeWalt Mixon Jr. alias “Jr. Walker” (& “The All Stars) (1931-1995), Curtis Ousley alias “King Curtis” (1934-1971) en Hamer Louis “Boots” Randolph III. Hij toerde als saxofonist ongeveer tien jaren. Nu speelt Mike enkel nog in de band van dochter Pam. KYLE PHILIPS gitaar) begon gitaar te spelen toen hij acht jaren was. Kyle is fan van Joe Bonamasa, Stevie Ray Vaughan, gitarist Jack White (“The White Stripes”), Eric Clapton, Tommy Castro en de gitarist (en gitaarbouwer) Craig Landau. Kyle speelt ook bas en mondharmonica. Hij is de lead gitaar in de groep. RUSTY GILREATH (bas) begon bas te spelen toen hij veertien was in de jazz band van de school. Rusty speelde in enkele lokale bands en in de R&B en jazz band van de universiteit. Rusty speelde al samen met Harry Chapin (folk zanger), Merle Haggard Bakersfield country zanger), bugelspeler Charles Frank “Chuck” Mangione  en “The Marshall Tucker Band”. Zijn muzikale invloeden zijn Carl Radle, Stanley Clarke, Rick Danko En Ron Carter. Rusty is altijd een grote blues liefhebber gebleven. L.A. FREEMAN (drums) stond op driejarige leeftijd al op een podium. Na mislukt te zijn als omroeper, acteur en danser, legt hij zijn focus op muziek. Freeman begon lokaal, maar  werkte samen met “Bill Pinkney's Original Drifters”, “The Truly Dangerous Swamp Band”, ”Mel Melton and the Wicked Mojos”, Armand Lenchek, “Chicago” Bob Nelson, Robin Rogers, Eden Brent en nu met Pam Taylor. Als drummer is L.A. een meester in de grooves en de swing. Freeman was occasioneel drummer in enkele speelfilms ( Alan Alda - "Betsy's Wedding" & Helene Cordona - "Bedtime Story").

Voor het album “Hot Mess” schreef Pam Taylor alle songs, behalve de grote klassieker “I’d Rather Go Blind”, dit is een blues nummer van Ellington Jordan. Het nummer is voor het eerst gezongen door Etta James. Wij zullen echter de andere versies wel beter kennen van “Chicken Shack”, Rod Steward, BB King, Paul Weller, Marcia Ball… en vele anderen. Pam is als zangeres explosief en impulsief, type Bonnie Raitt en Susan Tedeschi. Pat Taylor won al enkel awards, maar er zullen er zeker nog volgen.  In “Smile Again” zijn vader en dochter onmiddellijk ‘loud and clear’ te horen vanop de eerste lijn. Het nummer ligt in de lijn van een nummer van Alvin Lee (“Ten Years After”) “Schoolgirls”. Drummer Gerry Hagstedt en Rusty Gilreath moeten fors in tegen de gitaaraanvallen van Kyle Phillips. Een goede starter!  In “Hot Mess” is de tekst en de boodschap duidelijk. De song beschrijft het soort vrouwen waar we soms mee omgaan. Vrouwen die iedere nacht laat uitgaan, die zich anders kleden… maar is er hier wel een probleem?  Van het nummer “It’s So Easy” is het even rillen onder de sax intro van Mike… en met een “Stray Cat” shuffle wordt dit daarna alleen nog maar beter. Het ritme is strak, de sax is groovy, de gitaar snijdt en Pam zingt zwoel.  Met “Not The Only One” is het slow time met een Pam die zingt als een diva met jaren ervaring. Het is een emotionele song met de nodige solo’s en grooves.  Het nummer “All The Same To Me” begint krachtig met een herkenbare riff, zoals goede rock dit moet doen. Slides en sax solo’s maken de rest van de song verder af.  In “Next Time You Think Of Cheating” is het Kyle’s gitaar intro die alle aandacht afdwingt in deze slow donkere ruwe blues. Voor een dame van die leeftijd, is dit een nummer en een prestatie die meer dan alleen maar respect afdwingt. Een bluesy topper!  De enige cover op het album is “I’d Rather Go Blind”. Wat al velen deden kan als je het niet goed doet, een valkuil zijn… Pam doet dit gelukkig goed, in alle toonaarden heel goed en erg emotioneel. Het samenspel met de sax maakt alles nog indrukwekkender.  Wat nog te zeggen of schrijven over  “Whatcha Doin’”, “I Ain’t The One” en “All I Got Left”? Ook goede songs en ook heel wat interessante details, maar ik laat ze aan jullie om deze te ontdekken. 

Met Pam Taylor hebben we er inderdaad een grote jonge blues dame bijgekregen. Als ze de ingeslagen weg verder kan doorzetten kan ze met haar overtuigende, emotionele en imponerende stem nog heel wat blues liefhebber overtuigen, ontroeren en inpakken. “The Pam Taylor Band” is een hechte band met gedegen muzikanten en een ‘papa sax’ die zeker een extra pluim verdient! 

Eric Schuurmans

 

Line up:
Pam Taylor: vocals, guitar
Mike Taylor: sax
Kyle Phillips: guitar
Rusty Gilreath: bass
L.A. Freeman: drums (except “Hot Mess”-“Next Time You Think Of Cheating”)
Gerry Hagstedt: drums (“Hot Mess” &  “Next Time You Think Of Cheating”)

Discography:
2012: “Hot Mess”

 

 

 

 

Artiest info
Website  
 

video - “Hey Bartender”