ZENIT – THE CHANDRASEKHAR LIMIT

Een zeventig minuten durende plaat met amper zes nummers erop, dat is iets wat ik niet zo vaak voorgeschoteld krijg voor een recensie bij Rootstime. Toch is dat wat me vandaag overkomen is met het progressieve rockalbum “The Chandrasekhar Limit” van de in 1998 in het Italiaanse sprekende landsgedeelte van Zwitserland opgerichte formatie ‘Zenit’.

In 2001 kwam deze symfonische rockmuziek spelende groep voor het eerst op de platenmarkt met hun debuutalbum “Pravritti” waarvoor ze met Lorenzo Sonognini een heuse zanger in huis hadden gehaald. Sonognini schrijft zelf de teksten die hij zingt bij de etherische muziek die geproduceerd wordt door zijn bandmakkers, zijnde gitarist Luigi Biamino, keyboardspeler Ivo Bernasconi, bassist Andy Thommen en drummer Gabriele Schira.

‘Zenit’ speelt op zowat alle progressieve rockfestivals in Zwitserland en Italië en vond vijf jaar na de release van hun debuut in 2006 het moment gekomen om met de cd “Surrender” een tweede plaat richting muziekwereld te lanceren. Nu duurde het zelfs zeven jaar vooraleer dit derde album “The Chandrasekhar Limit” op de platenmarkt mocht verschijnen.

Het eerste nummer “Awaken” is al meteen goed voor 12 minuten symfonische rock, gevolgd door het nog geen 3 minuten durende “Cub Lady”, de kortste track op deze cd. “Pi Greco” is goed voor 7 en halve minuut en eveneens voor de video die u hierbij kunt bekijken en beluisteren.

De volgens ons beste track op deze plaat is “Matrimandir”, een 17 minuten durend filmisch epos vol etherische klanken en met vooral scheurend gitaarspel van Luigi Biamino, maar eveneens zeer knap zangwerk van Lorenzo Sonognini. Er wordt midden in de song ook overgeschakeld van rock naar jazz om een aantal minuten later terug volop in de veel luidere rocksound terecht te komen.

“Pulsar” is het meest commercieel klinkende nummer en ook qua tijd blijven we onder de 6 minuten, wat voor airplay op de radiostations toch wel een absolute limiet lijkt te zijn. Voor de laatste track moet u echter wel een klein half uur uittrekken als u de 24 en halve minuut durende “The Daydream Suite” in zijn geheel wenst te beluisteren.

Mocht u de sound van ‘Zenit’ willen vergelijken, dan moet u daarbij denken aan een complexe mix van de sound van ‘Pink Floyd’, ‘Yes’, ‘Led Zeppelin’ en ‘Genesis’. Dat deze Italiaans sprekende Zwitsers er daarenboven in geslaagd zijn om ondanks deze toch wel speciale manier van muziek maken van begin tot einde weten te boeien is een verdienste die dit kwintet geheel alleen toekomt. Knap werk!

(valsam)

 

Artiest info
Website  
 

Label: Galileo Records

video