ANDY T - NICK NIXON BAND featuring ANSON FUNDERBURGH – DRINK DRANK DRUNK

Als je te doen hebt met een ‘nieuw’ duo is het goed te weten wie ‘wie’ is. De groepsnaam verplicht me te beginnen met de blanke gitarist “ANDY T”. Andy Talamantez laat zich op het podium aanspreken met de wat gemakkelijkere artiestennaam “Andy T”, een naam die hij zichzelf gaf tijdens een tour met de West Coast Juke Joint blues (barrelhouse) gitarist / zanger en  legende Robert Lee “Smokey” Wilson (1936-). De eerste blues muziek die hij in zijn kinderjaren hoorde was Britse blues van “Eric Clapton & Cream”  in de “Ed Sullivan Show”. Via deze namen belandde hij bij Peter Green, Rory Gallagher, BB King, Albert Colins, Muddy Waters, Otis Rush, Magic Sam, T-Bone Walker… Tot 1996 speelde hij in verschillende groepen in het Zuiden van California. In 1998 speelde hij samen met David William Kearny alias “Guitar Shorty” (Houston, 1939). Deze gitarist was bekend voor zijn speciale explosieve gitaarstijl en podium acrobatie. Gedurende de zeven jaren dat ze samen tourden, leerde Andy hoe hij de back up moest doen van een zanger en werkte hij aan zijn gitaartechniek. Zijn stijl is te vergelijken met die van de Texas blues gitarist Jimmie Vaughan en (de producer van het debuutalbum van de groep) Anson Funderburgh.  Met “Smokey” Wilson nam Andy T in 2003 het album “Ready To Roll” op. In de volgende jaren treedt Andy T ook op met Anson Funderburgh, Philip Walker, Charlie Musselwhite, Lonnie Brooks, Finis Tasby, William Clark, Rod Piazza, Kid Ramos, Kim Wilson en nog vele anderen. NICK NIXON is geboren in Nashville, Tennessee. Zijn muzikale opvoeding begon vroeg in het zangkoor van de plaatselijke kerk. Na zijn hogeschool was er een korte interesse in opera, maar uiteindelijk is hij R&R en blues gaan zingen in clubs. Zijn eerste groep waarin hij zong is de R&R band “King James & The Sceptres”. In het begin van de jaren ’60 doet hij vooral ervaring op in de “Jefferson Street” in Nashville, het centrum van de muziek business. Hier ontmoet hij Jimi Hendrix en Billy Cox, een van de basgitaristen van Jimi’s “Band Of Gipsy’s”. Vooral de gitarist Johnny Jones (1936-2009) had in die periode veel bijval in Nashville. Jones speelde met de “Bobby Blue Bland”, Freddie King, Gatemouth Brown en Jimi Hendrix. Jones’ stijl beïnvloedde Jimi en Duane Allman. Nixon nam in de jaren ’70 albums op bij Chess records en speelde lang met het gospel kwartet “The New Imperials”. Hij vormt ook een duo “Nick & Bayou”. Andy T zag hoe Nixon optrad, contacteerde hem en de samenwerking was gestart. Wat nog kort te zeggen over ANSON FUNDERBURGH? James Anson Funderburgh (1954, Texas USA) is vanaf 1978 frontman van de groep “The Rockets”. Met deze groep bracht hij in 1981 het debuutalbum “Talk To You By Hand” uit. In 1985 werd de mondharmonicaspeler en zanger Sam Myers (Samuel Josepe Myers 1936 -2006) uit Mississippi lid van de groep. Van het gitaarspel van deze Texaanse gitaarvirtuoos zeggen de kenners, dat hij het niveau haalt van grootheden als T-Bone Walker, Gatemouth Brown, Albert Collins… Anson Funderburgh speelde in 1981 ook gitaar op het album “Butt Rockin’ ” van de “Fabulous Thunderbirds” (Kim Wilson, Jimmie Vaughun, Keith Ferguson en Mike Buck – en later met o.a. Duke Robillard, Kid Ramos, Gene Taylor, Nick Curran en Johnny Moeller).

Met Anson als producer werd het debuutalbum “Drink Drank Drunk” van het nieuwe duo opgenomen. Het is een verrassend album dat behoorlijk wat nadruk legt op de zang in de blues, wat niet zo gewoon is en dat hierdoor vernieuwt en de deuren opent. Het album was eerst bedoelt als een vervolgalbum in de solo carrière van Andy T, maar is door zijn samenwerking met Nick Nixon een “Andy T – Nick Nixon Band” album geworden. Met dit album moet hun jarenlange muziek ervaring kunnen geëtaleerd worden.

Het album opent met de klassieker van de Texaan en multi-instrumentalist Clarence “Gatemouth” Brown (1924-) 1”Midnight Hour”. Andy T opent overweldigend deze Texas swing blues en Nixon volgt krachtig en laat zich graag door de sax van Ron Jones even ‘storen’. Nick Nixon laat horen waarom hij als zanger zoveel faam kent.  2”Don’t Touch Me (I’m Gonna Hit The Highway)” (Maxwell Davis, Sam Ling, John Watson) is een klassieke R&B slow blues met Nixon die passioneel zingt en soms gevoelig hoog en schril uithaalt en in zijn zang zijn ziel legt. De gitaartussenkomsten van Andy T zijn juist afgemeten en gedoseerd. Knap!  De titelsong van het album 3”Drink Drank Drunk” (Thomas Hambridge, Bary Nicholson) is een groovy bluesy nummer met een slepende melodie die de herhalingen en klanken benadrukt. Larry Van Loon speelt op het orgel, Funderburgh met rhytm gitaar vervoegd de ritme sectie en natuurlijk is er de sax van Jones. We horen ook een andere Andy T: dynamisch met goede onderhoudende solo’s.  In het nummer 4”No Use Knocking” horen we een andere Nixon. Hij zingt losser en ontspannen. Ron Jones’ korte sax duwtjes zijn onopvallend maar passen in de compositie.  Andy T’s nummer vol van droge humor 5”Have You Seen My Monkey” is met voldoende Cajon saus overgoten, dank zij het flegmatieke Louisiana accordion van Christian Dozzler, de hot riffs van Andy T en de zang van Nixon.  Het instrumentale nummer 6”Dos Danos” van Andy T is door de regie en de gitaar van Anson Funderburgh een (van de) goede voorbeeld(en) geworden van de bedoelde ‘Texaanse sound’. Rob Jones’ sax solo opent prachtig en zorgt voor een extra jazzy groove. De intro brengt de andere muzikanten in de juiste stemming, waardoor Funderburg samen met John Garza (bas), Dozzler (piano), John Street (orgel) en Danny Cochran (drums) hun jam met klasse kunnen afmaken. Wat een talenten!  7”No End To The Blues” is een slow blues van Winfield Moore III & James Nixon. De rocker Scotty Moore (1931-) was nog gitarist in de band van Elvis Presley en James Steward Nixon is componist en pianist. Andy T opent het nummer (en er volgen er gelukkig nog!) met een ‘vettige BB King riff’ en leidt Nixon in. In het nummer doet het duo Kevin McKendree (piano) en Larry Van loon (orgel) hun toetsenwerk geweldig. Nixon zingt theatraal en doet de duetten met Markey. Als blues  nummer is dit de track die er uitschiet in het album.  De track 8”On My Way To Texas” is ook een compositie van Andy T en James Nixon.  In het nummer 9”Hi-Heel Sneakers” (Robert Higginbotham) is het gitaarspel van Funderburgh heel complementair met de zang van Nixon. Robert Higginbotham, beter bekend van zijn podiumnaam “Tommy Tucker” (1933–1982), was blues zanger en pianist en maakte met dit nummer zijn enige grote hit.  10”Life Is Too Short” (Edward Hale) is een andere klassieker, nu van T-Bone Walker. Nixon zingt met zijn hart en de riffs van Andy T snijden nog dieper.  In 11”You Look So Good” (James Nixon) voegt Brian “Hash Brown” Calway met zijn mondharmonica net dat iets meer toe aan deze Texas song.  We eindigen in feestsfeer met een nummer van Ray Charles 12”I’ve Got A Woman” groots door de inbreng van Nick Nixon (zang) en Christian Dozzler (accordion).

Het album is een eerbetoon aan de blues muziek die gespeeld is (wordt) van Texas tot Chicago, met een korte stop in New Orléans. De line up is lang, maar niemand van de muzikanten schiet aan zijn doel voorbij. John Graz (bas) en Danny Cochran doen hun werk als rhytm sectie heel goed. Hier moet niet aan bij gekruid worden! De Texaanse invloeden van Anson Funderburgh zijn in meerdere nummers duidelijk te horen en te voelen. Verdienen een extra pluim: de ‘monkey man’ Christian Dozzler op piano en accordion en de sax van Jones! In de muziekwereld bestaan er al lange rij van geweldige ‘partnerships’, waaraan we het duo Andy T & Nick Nixon ongetwijfeld moeten toevoegen! Moet vervolgd worden.    

Eric Schuurmans

 

Line up:
Andy T: guitar
James “Nick” Nixon: vocals
Featuring Anson Funderburgh: guitar (6,9,11) rhythm guitar (3)

John Garza: bass (1,2,6,8,9,10,11,12)
Christian Dozzler: piano (1,2,4,5,6,8,9,10,11,12), accordion (5,12)
Kevin McKendree: piano (3,7)
Larry Van Loon: organ (3,7)
John Street: organ (1,6,9)
Steve Mackey: bass (3,7)
Johnny Bradley: bass (4,5)
Danny Cochran: drums (1,2,6,8,9,10,11,12)
Wes Starr: drums (4,5)
Jim Klinger: drums (3,7)
Ron Jones: sax (1,2,3,4,5,6,7,10)
Brian “Has Brown” Calway: harmonica (11)
Markey: background vocals (7)

Discography:
2001: “No End To The Blues” – Nick Nixon (Black Magic)
2005: “Black Down South” – Nick Nixon
2003: “Ready To Roll” - “Smokey Wilson and the Andy T Band”
2013: “Drink Drank Drunk” ‘Andy T – Nick Nixon feat. Anson Funderburgh”

 

04-05-2013: MOULIN BLUES, OSPEL – NL

 

 

 

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Delta Groove

Distr.: Coast To Coast

video - “On My Way To Texas”