SIRSY – COMING INTO FRAME

In onze contreien is het duo Melanie Krahmer/Rich Libutti vooralsnog zo goed als onbekend, maat ik denk, na ampele beluistering van hun vijfde studio CD (in 12 jaar), dat dit slechts een kwestie van tijd is. In de States toeren ze constant en worden ze heel geregeld gevraagd om muziek te schrijven voor film en televisie en dus is het maar wachten op die ene song in die ene productie die ook hier over de grote plas zal aanslaan en het is vertrokken voor dit duo dat dus al een dozijn jaren aan de weg timmert vanuit Albany, NY. Melanie drumt staande en speelt daarnaast ook nog fluiten en keyboards (met haar drumsticks). Rich is een bijzonder straffe rockgitarist, die daarbij ook nog bas en keyboards (met de voeten) bespeelt.

Hun jongste spruit, 35 minuutjes kort, bevat tien zelfgeschreven songs: Melanie tekent voor de teksten, beiden samen voor de muziek, die je ongestraft onder het label “rock” kunt onderbrengen. Een formule met z’n tweeën heeft zo zijn beperkingen, maar opent tegelijk veel mogelijkheden. Bij dergelijke formaties ga je natuurlijk meteen richting White Stripes denken, maar bij ons riepen de songs van Sirsy veeleer herinneringen op aan de betreurde Timbuk 3. Dat heeft alles te maken met de nogal ironische teksten van de songs. Qua klank, kom je uit bij Hole en de Pixies, maar dat heeft natuurlijk alles te maken met de producers van dienst, Paul Kolderie en Sean Slade.

Dit is op en top “volumeknop op 11”-muziek, ook al komt er hier en daar een wat trager nummer om de hoek lonken met de bedoeling een ballad te worden. Ik zag de band nooit live, maar ik denk dat ze simpelweg niet in staat zijn stil en ingehouden te spelen: ze geven zich overal voor de volle 120% en dat vertaalt zich dan in de voldoening die je voelt als de plaat afgelopen is. Niet dat je ’t dan beu bent, maar je kunt, als luisteraar, nu eenmaal slechts een bepaald volume beschaafde herrie aan en dat hebben Sirsy goed ingeschat: 35 minuten is exact voldoende om je platgemept achter te laten. Want laat daar geen misverstand over bestaan: deze plaat kruipt onder je vel en in je kleren. De nummers zijn namelijk zodanig geraffineerd gemaakt, dat je onmogelijk niet kunt luisteren.

De hooks, de refreintjes, de frasering, de opbouw van de songs, het zit allemaal erg fraai in elkaar en hoewel de songs al eens over ellende en verlies durven te handelen, laat Sirsy altijd een lichtje branden aan het einde van de tunnel: er is altijd hoop op herstel. Dit gaat dus gewoon over Het Leven en het laat zich bijzonder makkelijk beluisteren. Ik denk dat dit live bijzonder hard de moeite loont, maar in afwachting van hun passage hier, kan ik wel overleven met deze CD.

(Dani Heyvaert)

 

Artiest info
Website  
 

Label: Funzalo Records

video