RICHARD KOECHLI - LIVE - STILL HOWLIN’

De Zwitserse multi-instrumentalist Richard Koechli beroept er zich op dat hij zelden een song op dezelfde manier zal vertolken en dat hij afhankelijk van het moment of de ingeving liefst improviseert. Wanneer hij dus een Live album uitbrengt kan je er gerust op zijn dat de daarop vertolkte songs als nieuw overkomen, ook al bezit je inmiddels alle vorige studioalbums. De zes zelfgeschreven songs van zijn vorige bejubelde ‘Howlin’ With The Bad Boys’, die hij op dit Live album herneemt, zijn dan ook gekoppeld aan de Live atmosfeer van de avond met aansluitend intuïtief gitaarspel. Zijn boek ‘Masters Of Blues Guitar’ waarin hij o.m. de geschiedenis en de gitaartechnieken van de Amerikaanse folk/blues uiteenzet, werd immers bekroond met een Award. Na het succes van het in 2011 uitgebrachte ‘Howlin’ With The Bad Boys’, dat hij opdroeg aan de Afro-Amerikaanse bluespioniers, vervolgt hij hier de ingeslagen weg. Hij producete het album zelf en brengt opnieuw hulde aan de grondleggers van de Amerikaanse countryblues zoals o.m. Fred McDowell, Big Bill Broonzy, Elisabeth Cotten en Tampa Red.

In net geen 80 minuten voert Richard je met zijn Bottleneck mee terug in de tijd naar vier verschillende locaties waar hij in de lente en de herfst van 2012 optrad hetzij solo, als trio of in de formatie van een sextet. In die laatste setting, de ‘Blue Roots Compagnie’ genaamd, wordt hij omringd door Michael Haefliger op bas, toetsenist Michael Dolmetsch op piano en Hammond en Fausto Medici op drums. Dani Lauk begeleidt met bluesharp en Heini Heits vervolledigt met akoestische gitaar. Je hoort duidelijk de live ambiance en het stijgend enthousiasme van het samengedromde pubpubliek vooral wanneer hij, als een soort tribuut aan Charlie Patton en Howlin’ Wolf, zijn concert beëindigt met het uitgesponnen ‘Howlin’ With The Bad Boys’. Wanneer hij solo speelt valt zijn ‘slide’ vaardigheid nog meer op zoals op ‘Leave Your Toys At Home’ met dat hypnotische John Lee Hooker ritme. Richard’s hese stem doet dan enigszins aan Stephan Eicher denken, maar zijn gitaarspel roept veelal het mythische stoffige landschap op waarin de bluespioniers ooit doolden. Zo zou je je kunnen inbeelden hoe hij tijdens de ragtime ‘Blues-Police Song’ zijn stoel naast deze van Blind Blake schuift, een fantasiebeeld dat nog versterkt wordt door de tingeltangel piano net om de hoek.

Alle gecoverde songs hebben iets van hun authenticiteit bewaard zoals het instrumentale sfeervolle ‘In The Spirit’ of het intrigerende ritmische ‘Before You Accuse Me’ van Bo Diddley, één van mijn favorieten. In de cover ‘After Midnight’ van J.J Cale verwerkt Richard dan weer moderner invloeden waarin zijn slidespel aan Ry Cooder herinnert. En de bluesklassieker ‘Freight Train’, met die quasi vintage drum van Fausto, lijkt zo uit het ongeschonden archief van de Zwitserse maestro te komen met eigen uitgediepte emotionele interpretatie. Al bijna een kwarteeuw ontgint Koechli de bodemlagen van velerlei soorten rootsmuziek. Dat de ongepolijste countryblues hem nauw aan het hart ligt blijkt niet alleen uit zijn songkeuze en vertolking maar ook uit zijn opzoekwerk en educatieve muziekboeken. Hij bezit niet alleen de ‘Key To the Highway’ maar ook deze tot de sluipwegen van de Mississippi Delta. Het kon dan ook niet anders dat zijn recente album voor een ‘Swiss Blues Award’ werd genomineerd, wat zich onlangs vertaalde in een reële toekenning en viering.

Marcie

 

Artiest info
Website  
 

CD Baby

video