BART WALKER - WAITING ON DAYLIGHT

Bart Walker is een naam om in het oog te houden. Deze jongen van Nashville brengt na zijn debuutalbum "Who Am I" dat al goed onthaald werd, een nog betere cd uit. Ben er zeker van dit nieuwe album "Waiting On Daylight"heel wat succes zal kennen. Zeker nu Bart hier in West- Europa met de RUF Bluescaravan kan toeren in het goede gezelschap van Joanne Shaw Taylor en Jimmy Bowskill. Toch mensen die al wat betekenen in ons Europees bluesrock wereldje. De producer van het album is de succesvolle en multi grammy winnaar "Jim Gaines". Het was ook in deze Jim Gaines zijn studio, de "Blue Bessie Stantonville" in Tennesee dat de cd opgenomen werd. De muzikanten waar Bart zich mee omringd heeft zijn allemaal All Star Memphis studiomuzikanten. Negen van de elf nummers zijn nieuwe, meestal eigen geschreven songs.

 

Bart Walker is ook vrij zeker van zichzelf en van het album, want de eerste song heeft als titel "It's All Good" (zie video). En ik kan dit alleen maar beamen. Er staat inderdaad geweldige muziek op "Waiting On Daylight". De opener heeft een funky blues groove. Een meeslepend nummer goed gezongen. Stevig gitaarwerk van Bart die al sinds zijn vierde op dit instrument speelt. En of hij kan spelen hoor je dadelijk, hij is een begenadigd gitarist. Hij won trouwens in 2012 de "Gibson Guitar Award", dat krijg je niet zomaar. "Black Clouds" wordt voortgestuwd door een fel grommende gitaar. En wat een mooie stuwende baslijnen en strak slagwerk. Een nummer met veel power. Als je het in de auto opzet ga je onbewust harder rijden. Ik herken ZZTop in hun glorie dagen heel erg in deze cd. Ook in "Took It Like A Man" zou zo in een album kunnen staan. Lekker ruig. Stomende ritmes en laat ons eerlijk zijn een meer dan uitstekende ritmesectie met Steve Potts op drums en Dave Smith op basgitaar. Deze ritmesectie komt nog beter tot hun recht in "Girl You Bad". Ruige swampblues op hun best. Terug iets meer stomend is "Gotta Be You". Met een heerlijk refrein. Kan me niet voorstellen dat je bij een concert van Bart Walker kan blijven stilstaan bij het aanhoren van deze geweldige muziek. Vette en felle gitaarsolo van de master himself, juist lang genoeg krijg je er als bonus bij. Geen ellenlange solo’s in " Waiting On Daylight", wel prachtige soms gevoelige, soms heel intense, soms heel felle uitbundige gitaar solo’s. Maar steeds perfect. Een rustpunt na al dat mooie muzikale geweld is de titelsong "Waiting On Daylight". Prachtig liefdeslied over de tweede kans. De keyboards van Rick Steff bepalen hier in grote mate de sfeer. Heel ingetogen gezongen van Bart met een hele korte maar o zo mooie solo. Met deze muziek is het wachten op het een nieuwe dageraad niet zwaar, maar zelfs heel aangenaam.

Een eerste van de twee covers krijgen we met "Hipshake It" van JB Hutto. Een typische rock'n roll song. Swingende toetsen, Dave die lekker aan zijn bas plukt en Steve die strak het ritme bepaald. Aanstekelijk nummer. Een nummer dat mij heel erg doet denken aan de swampblues van Tony Joe White is "Mary & Me". Alleen de mondharmonica en de diepe stem van Tony ontbreken, maar dat maakt Bart dan wel weer goed door een uitstekende vette huilende gitaarsolo. "We are the 99 procent zingt Bart in "99 %" met een enorme kracht. Deze kracht nog aangepord door de strakke drum en de snedige gitaar om de ongelijkheid in deze wereld te verkondigen. Bart's gitaar huilt hier echt, dit is puur genieten tot een bruusk einde er komaf mee maakt. Afsluiten doet Walker met de Allman Brothers klassieker "Whippin' Post". Iets trager in ritme maar veel steviger gebracht. Mijn voorkeur gaat naar deze nieuwe versie van Bart Walker. Voor de laatste keer laat Bart Walker hier nog eens horen wat een begenadigd gitarist hij is. Een album waar ik nog veel plezier ga aan beleven en aan iedereen kan aanbevelen. Een aanrader voor elke muziekliefhebber.

Vanheuckelom Walter

 

 

 

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Ruf Records

video