THE KAT – THE KAT IS BACK IN TOWN

De Française Katia Perrin alias “The Kat” houdt van zingen en kan meerdere zangstijlen aan. Haar voorkeur blijven de roots gerelateerde genres. In 1997 in NY zong ze met leden van de ex “Buddy Miles Band”, de begeleidingsgroep van Buddy Miles (1947-2008). Miles was de legendarische funkdrummer van Jimmy Hendrix’ “Band Of Gypsys”. In Frankrijk in 1999 zong ze in de band van Lucky Peterson en werkte ze ook samen met Bernard Allison, Tom Principato, Maceo Parker en Kenny Neal. Ze is goed bevriend met Boney Fields, de trompettist uit Chicago, die de afwerker is van Katia’s debuutalbum. 

Op haar debuutalbum “The Kat Is Back In Town” werkt Katia “The Kat” Perrin samen met enkele opmerkelijke muzikanten als Kenny Neal (guitar) en de Fransman J-J Milteau (mondharmonica) en met bekende songwriters als Kevin Bowe, Guy Hans en Boney Fields. Bowe schreef ook enkele teksten voor het album “Let’s Roll” van Etta James in 2003, Hans leerde ze kennen op internet en Fields was trompettist op een album van Bernard Allison. Katia zingt blues, maar ook jazz en rock. De blazers brengen wat funk in de mix. Het knappe popart hoesje is ontworpen door  Jean-Paul Bocaj.

1”I’Am The Kat” (B. Fields) is de opener met veel aandacht voor “The Kat” die terug is in de stad is. Funky blazers en een jazzy Katia die heel overtuigend begint en ons probeert in de mood te brengen. 2”I’Am A Woman”(B. Fields) is een langzame rocker met een stekelig ritme. De band is goed op dreef en Katia grolt stevig mee. Het nummer knipoogt naar Bo Diddley’s “I’Am A Man”… 3”The Trains” (K. Bowe) is een groovy compositie met een jazzy Katia. Het nummer is een van de composities van Kevin Bowe. De track 4”Never Felt No Blues” (A. Mirkitari / D. Walker) is blues uit de stedelijke achterbuurten, genre Popa Chuby. Katia zingt sterk en energiek en het dameskoor antwoordt soulful. Knap! Met 5”Nothing Like The Blues” (K. Bowe / A. Dee) gaan we nog even verder. Met meer funk in de stem van Katia en met meer swing in de gitaren verveelt dit nummer niet. Het nummer 6”A Woman Does” (J. Leonide / Chelsea) is een uptempo nummer met een intro door de blazerssectie. Het is een speelse compositie met veel ritme wijzigingen en stemvallen. 7”Licorice & Whiskey” (K. Perrin / G. Hans / B. Fields / K. Bowe) is een uitgesponnen shuffle met een jazzy Katia. J-J Milteau is voor het eerst te horen op mondharmonica. De Parijzenaar Milteau speelde met de meeste bekende Franse muzikanten als Yves Montand en Charles Aznavour. In het nummer 8”Love On The Run” (G. Hans / K. Bowe) slaan we langzaam de bluesy weg in met wat meer gitaarsolo’s en een etherische Katia. 9”Lipstick & Tears” (Chelsea) kon wel een Motown nummer zijn. De trompetten openen dit nummer en Katia laat zich door de blazers meeblazen. Het is een orkestraal en breed opgezet nummer. Het nummer 10”Not That Kind Of Girl” (G. Hans / Chelsea) is een rocker met geknepen gitaren en met een andere Katia. De toon verandert en de “Kat” kromt haar rug. Heren, opgepast hier valt niets te versieren! Het nummer 11”Catfish” (D. Blondeau / G. Hans / B. Fields / Chelsea / X. Fultot) met een rustige sensuele Santana Samba Pa Ti-achtige riff als intro, drijft verder op een Chachacha ritme met opnieuw knappe mondharmonicatussenkomsten van J-J Milteau. Dit mag gerust wat langer duren. De afsluiter 12”The Golden Key” (K. Perrin / B. Fields / Chelsea) is een nummer met een tweede keer Kenny Neal op gitaar. Met grote swing en met veel funk verlaten we de zaal via de hoofdingang. 

Katia Perrin alias “The Kat” is geen poesje, maar een pittig ding en is ‘hot’ op haar album “The Kat Is Back In Town”. Met opvallende gastoptredens en door een goede eindregie van Boney Fields wordt dit album sterker ingekleurd en worden er goede accenten gezet. Mondharmonicaspeler J-J Milteau als ‘special guest’ is hier het vermelden zeker waard. Deze kat is geen ‘eendaagse kat’, maar eentje om op te blijven volgen. Wordt vervolgd!? 

Eric Schuurmans

 

Line up:
Katia “The Kat” Perrin: vocals
Hervé Samb: guitar
Jerry Leonide: keyboards
Enrico Mattioli: drums
Mike Armooguum: bass
Boney Fields: trumpet
Nadege Dumas: sax
Pierre Chabrelle: trombone
Backing vocals: Jean Carpenter, Meyllee Kane, Ron Smyth, Michael Robinson, Timour & Arlen Cardenas
Special guests:
Kenny Neal: guitar (6,12)
Jean-Jacques Milteau: harmonica (7,11)
Gerald Renard: guitar (10)
Bruno Chambaudet: percussion (7,11)
Alex Soubry: guitar (4,5)

Discography:
2013: “The Kat Is Back In Town”

Artiest info
Website  
 

Label: Blues Boulevard
Distr.: Music Avenue

video - “Lipstick & Tears”