SWAMP MUSIC PLAYERS – SWAMP MUSIC PLAYERS

De Swamp Music Players (SMP) is een groep uit Victoria Canada. Om dit te situeren: helemaal aan de Westkust van Canada. Dus mijlenver verwijdert van de swamps uit Louisiana, in het uiterste Zuiden van de VS. De band kwam tot stand op een benefiet om voor een ngo actief in Afrika geld in te zamelen in een school. Een van de leden wan de band was actief in die vereniging. De verschillende muzikanten hebben elkaar daar voor het eerst ontmoet. Er werd dus maar wat losjes gemusiceerd. Het viel zo mee dat ze een groep hebben gevormd en verder zijn blijven spelen. Met wisselende personeelsbezettingen, zoals het een jam collectief past.

Hun doelstellingen zijn simpel: ze willen aandacht voor de “swamp pop sound” van vroegere jaren. Hun manier van spelen heeft ook veel weg van een jam sessie: het is een benadering die weinig arrangementen en technische hulpmiddelen gebruikt en rechttoe rechtaan gemaakt wordt. Dat de tekst al eens vergeten wordt is zeker geen ramp. Ze omschrijven het als “gonzo style”, een term afkomstig uit de porno wereld.

In 2012 kregen ze wat weerklank door in de top van een Battle of Bands te eindigen. Daarna volgde een tour in het Zuiden van de USA. En op tweede kerst brachten ze deze eerste plaat uit. De band bestaat uit leden die door het leven gaan met namen als Lil Swamp Mama (zangeres), Lost Boy (zanger), Fanboat Captain (bass), Earl jr (drums), Deja Drew (piano) en Charger (guitar). Hun muziek doet qua sfeer denken aan het werk van CCR, Lil Band O Gold, White Stripes, Slim Harpo en CC Adcock. Allemaal namen die een mengeling van rock en roots op een rauwe, ongepolijste wijze brengen. Maar het rammelende van hun songs doet me vooral aan de Gourds denken.

Openen doen ze met het mooie “Angola On The Mississippi” dat een zachte zang en sfeer krijgt.Maar voor je denkt dat je met een zeemzoete rootsplaat te maken hebt is er het contrast met het tweede nummer. Donker is de sfeer op het instrumentale “City Of New Orleans Vice Crimes” met een ritme dat dreigt,een gitaar die soleert en een ver klinkende harmonica kon het zo de muziek uit een jaren 70-80 thriller met Clint Eastwood zijn.

Heel anders klinkt “Better Than This” dat een radiovriendelijke swamp pop song is met Swamp Mama ’s stem in de hoofdrol op begeleiding van een spaarzame akoestische gitaar. Maar de meest radiovriendelijke song is “Cecile” . De intro is een radiostem die de SMP prijst om dan over te gaan in een aanstekelijke gitaar met de stem van Lost Boy die de song draagt. Op het einde rammelt de song een beetje zoals de Gourds songs. “Six Pack” brengt ons in de “murder song” categorie. Een song van hun collega Blake Andison, die een intro heeft van een man die bij de rivier een graf graaft voor zijn vriendin. De song klinkt echter redelijk happy door de achtergrond zang van de damesstemmen.

“I’m A King Bee” is hun ode aan Slim Harpo, met een zware stem, ingehouden ritmesectie en vrolijk huppelende piano. Een andere traditional is “Prisoner Song” , die gaat over een gevangenen die wou dat hij kon vliegen. Klinkt als een lief, vrolijk nummer maar met een gitzwarte tekst. Deze song werd eerst op plaat gezet door Warren Storm, ook wel eens de “Gotfather Of Swamp Pop” genoemd. Het zal dan ook geen toeval zijn dat die song op hun playlist prijkt. Dan volgt een tweede versie van “Cecile Two The Lost Version” die verschilt dat het hier een duet is waar het contrast tussen de donkere stem en de lieflijke stem de song een meerwaarde geven. Afsluiten doen ze met een skiffle versie van “Salty Dog” met voornamelijk akoestische instrumenten.

Deze SMP zijn een bende die live zeker de moeite moeten zijn. Hun ongedwongen stijl van spelen in de muziekstijlen die me nauw aan het hart liggen maken dat ik niets slecht kan schrijven over deze plaat. Voor een volgende plaat zou ik toch iets meer “songs” voorzien. Maar voor de rest was dit een meer dan aangename ontdekking die ettelijke malen in mijn speler belandde.

(Lisael)

 

 

 

 

 

Artiest info
Website  
 

CD Baby

video