AL MILLER - ...IN BETWEEN TIME

De in 1945 geboren harmonicaspeler en zanger, Al Miller, is een tijdgenoot van Paul Butterfield, Charlie Musselwhite en Mike Bloomfield, die behoorden tot de eerste golf van blanke Chicago bluesmusici. Hij werkte samen met Chicago Slim en Johnny Young, speelde in een band The Wurds, de eerste blanke blues band die een contract tekende bij het Chess label, en na een paar jaar met Bloomfield gewerkt te hebben in San Francisco keerde hij terug naar de Windy City. In de vroege jaren '90 verscheen zijn debuut-cd, "Wild Cards", voor het Delmark label en dit samen met heel wat gerespecteerde artiesten zoals Willie Kent, Dave Spector, Tad Robinson en Steve Freund. In 1999 en 2000 verzamelde hij een aantal van de beste talenten van Chicago waaronder John Primer, Dave Spector, Willie Smith, Ken Saydak, Billy Flynn, Harlan Terson en Kenny Smith voor een aantal opnames, die Delmark nu uitbrengt als "... In Between Time". Dit album is dan ook een straight-ahead Chicago bluesplaat geworden. Zoals Scott Dirks zegt in de linenotes: "Al Miller isn’t out to reinvent the wheel, or shoehorn disparate genres into an ill-fitting blues hybrid and call it “original …". Hij brengt hier een aantal idiomatische originelen met covers van liedjes van Johnny Young, Jimmy McCracklin, Percy Mayfield, Elmore James, en Eddie Taylor. De wisselende line-ups hebben een ding gemeen, en dat is old school blues, als het nu een langzame blues is of een rockende shuffle, stuk voor stuk geweldige bluessongs in de klassieke Chicagoblues stijl dat je jezelf bij het beluisteren terugwaant in het Chicago van de vroege jaren '60.

Het klinkt dan ook allemaal als de real deal. Het album opent met McCracklin & Taub's "Rockin' All Day, een rockende boogie met Billy Flynn (gitaar), Willie Big Eyes Smith (drums), Barrelhouse Chuck (piano), en natuurlijk Miller op vocals en harp. Maar als we nu ook verder luisteren naar Miller's versie van Johnny Young's "My Baby Walked Out" met het rollende pianowerk van Barrelhouse Chuck, of John Primer met zijn gitaar en vocals een sterke vertolking brengt van BB King's "I Need You So Bad", deze opnames stralen het gewoon uit als een fraaie bloemlezing uit de Chicagoblues. Miller is een bekwaam zanger, maar zijn harpspel is wel echt de blikvanger op deze release, zoals zijn originele "Old Friends". Dit swingende nummer heeft een Latin beat met Kenny Smith op drums, Ken Saydak op piano en de warme Albert King riffs door Dave Specter. Het titelnummer is een Muddy Waters origineel op smaak gebracht met Billy Flynn op slide gitaar, gevolgd door een onstuimige cover van Johnny Young's instrumentale "I Got It", met wederom dat geweldige harmonicaspel van Miller, zoals ook even later in "Tighten Up On It", waarin eveneens dat explosieve mondharmonica de bovenhand krijgt. Hier tussen vinden we Willie Dixon's "Dead Presidents" met wederom Primer aan het roer met zang en gitaar. Begeleid door Mike Schlick op drums en Harlan Terson op bas speelt Miller koele harpriffs en Barry Winograd en John Brumbach voegen respectievelijk een leuke sax solo toe in deze song, tevens het enige nummer waarin we een sax horen. In Miller's eigen "A Better Day" zijn het voornamelijk Flynn en Specter die met een paar hoogstandjes op gitaar de show stelen om dan over te gaan naar het reeds vernoemde "Tighten Up On It". Dit nummer wordt gevolgd door Elmore James "1839", waarbij John Primer het vocale naar zich toetrekt en met Ken Saydak op piano doet dit wel even denken aan Otis Spann’s "Hungry Country Woman". Na het door Billy Flynn zelf geschreven en swingende "Billy’s Boogie", gaat Flynn zijn gitaarspel veranderen in een Bo Diddley's stijl in Miller’s versie van Little Walter’s "Make It Alright". Rob Waters orgel past perfect in Miller's herwerkte versie van Percy Mayfield’s "Bachelor Blues", is dan ook een meer Chicago blues, terwijl Primer het opneemt in een eerbetoon aan één van zijn mentoren, Sammy Lawhorn, in Primer’s swingende "Lawhorn Special" en dit voordat de cd afsluit met het rockende "Blizzard", en zover wij weten werd dit nummer eerder niet uitgebracht.

Al Miller vertoont een uitstekende smaak in covers op dit album, waarvan naar drie nummers geschreven door zijn oude vriend, mandolinist Johnny Young, en dit naast obscure juweeltjes door Jimmy McCracklin, Eddie Taylor, Percy Mayfield, en Elmore James. Met een royale portie van meer dan een uur muziek, is " ... In Between Time" een uitzonderlijke, straight-ahead, Chicago blues album, dat nu eindelijk op cd te verkrijgen is en nogmaals aantoont dat het hoog tijd is dat Al Miller zijn plek onder de Chicago blues harp elite inneemt.


Artiest info
   
 

Label: Delmark Records

video