HANNAH WILLIAMS & TASTEMAKERS – A HILL OF FEATHERS

Hannah Williams is een jongedame (vooraan in de 20) afkomstig uit de regio Londen. Haar muzikale liefde is echter te vinden in de jaren 60 en 70 soul en funk. Het hoeft dan ook niet te verwonderen dat ze met haar band de aandacht wist te trekken van groten in het genre zoals daar zijn Charles Bradley, Sharon Jones en Lee Fields. Om indruk te maken op deze mensen heeft Hannah en haar smaakmakers enkele grote troeven: vooreerst is er de stem, ten tweede is er de zeven koppige band en ten derde zijn er de songs. Op het eerste zicht niet veel meer dan andere bands. Wel, ik kan je als lezer maar 1 ding aanraden: Luister zelf eens.

Ze worden door genoemde artiesten ingehuurd , als voorprogramma of om hen te begeleiden op tournee en ze hebben zelf Afrika Bambaata, de hip hopper mogen begeleiden. Dit om aan te tonen dat ze muzikaal meer in hun mars hebben dan enkel het verleden maar met even goed voeling hebben met de 21 ste eeuw. Maar het verhaal van Hannah is niet anders dan dat van de zwarte soullegendes uit het Zuiden. Ze start haar zangcarrière op 7 jarige leeftijd in het kerkkoor van vader dominee. De band ontstond toen de drummer en gitarist voor hun ska band zangeressen zochten en via een koor op de universiteitscampus kwamen ze in contact met Hannah. Na de opname werd al snel besloten Hannah de voorpost te geven van de band en de naam dan ook te wijzigen. Van de kern van toen bleven over drummer, gitarist, bassist en de zangeres. De dames van het toenmalige universiteitskoor springen nog in als achtergrondzangeressen.

De opener van de plaat is een geweldige single. “ Work It Out” laat onmiddellijk een blues stem horen die je nekharen doen rechtstaan. Op de ingehouden intro met atypische violen komt die doorleefde, krachtige stem. De song ademt passie en emotie. De daarna volgende “Tell Me Something” gaat op hetzelfde trage, deepsoul elan verder. Je denkt bij de muziek onwillekeurig aan groten als Etta James, Aretha Franklin of O.V. Wright. Maar in het daaropvolgende “Do Whatever Makes You Feel Hot” zijn de verwijzingen naar James Brown overduidelijk. Funky en moeilijk op stil te blijven staan door de percussie en de blazers.

Dat deze dame assertief kan zijn naar het mannelijk deel van de bevolking wordt duidelijk in “Don’t Tell Me” waarbij ze haar “boy” een serieuze veeg uit de pan geeft. In het daaropvolgende “The Kitchen Strut” wil ze de pannen laten en in bed duiken met de “boy”. Onderaan deze bespreking staat een link naar een backstage akoestische versie van dit nummer. Redelijk hilarisch. Maar de cd versie is funky als de pest en doet wat denken aan de muziek uit die geweldige film “The Commitments” met de damesstemmetjes in de achtergrond. Daarna gaat het tempo naar beneden met “Washed Up” dat een minder rauw doorslagje is van de opener. Herpakken doen ze met “Say You’re Mine” , dat braaf en lieflijk van start gaan maar naar het einde een boze Hannah laat horen die duidelijk maakt dat ze niet enkel “a friend” wil zijn.

De eindspurt wordt ingezet met een funky James Brown achtig “Get it”. “ I’m A Good Woman” heeft een stevig tempo en laat de blazers schitteren. De damesstemmen zorgen ook voor een meerwaarde. De instrumentale afsluiter “Things To Come” laat de band de kans te schitteren. Tekstueel krijgen de mannen er op deze plaat stevig van langs. Het is wel eigenaardig dat de teksten komen van de hand van gitarist Hillman Mondegreen, zelf een man.

Deze dame mag ongetwijfeld de titel van “deep soul funkiest diva” dragen. Ze heeft een stem die zeker even sterk is Adele en ze heeft de looks die zeker niet slechter zijn. En als Amy Winehouse of de Alabama Shakes (er is gelijkenis tussen beide bands vurige benadering) volle zalen en persaandacht kregen, is er geen enkele reden om deze muziek die een stuk authentieker is geen forum te geven. Kopen die handel is het enige advies dat ik geven kan.

(Lisael)

 

Artiest info
Website  
 

Label: Record Kicks

video