AMANDA PEARCY – ROYAL STREET

Er is iets vreemds aan de hand met de tweede plaat van Amanda Pearcy: aan de ene kant grijpt je je direct bij je nekvel, maar tegelijk is ze zodanig veelgelaagd en rijk, dat je vele, vele keren moet luisteren om ze echt te begrijpen. Het eerste mag blijken uit het feit dat de CD in februari meteen op #2 binnenkwam in de EuroAmericana Charts, het tweede uit de vaststelling dat de plaat in de maarteditie opgeklommen was naar de eerste stek. Zoiets gebeurt niet vaak en dus moet het wel zo zijn, dat meer mensen dezelfde ervaring hadden als ik.

Hoewel de naam van Amanda Pearcy voor mij volslagen nieuw was, en hoewel ik mij niet snel door een hoesfoto zal laten leiden, kan ik er niet omheen dat deze jonge Austinite een stem heeft om “U” tegen te zeggen. Die stem is gemaakt om de blues te zingen, maar blijkt even goed te passen bij de countrymelodieën die kwistig op deze plaat uitgestrooid zijn. Beetje Janis, Beetje Emmylou, zullen we maar zeggen. Nochtans, als je de liedjes wat vaker gehoord hebt en de teksten wat beluisterd hebt, dan ga je denken: “beetje Lucinda”. Waarmee ik maar wil zeggen: Amanda Pearcy heeft al flink gelééfd. Ze schrijft over dingen die de mens bezighouden, maar dan wel zoals een vrouw die veel van die dingen al zelf meegemaakt heeft. Ik verneem uit het begeleidende perstekstje, dat Amanda al einde 2010 aan de opname van deze 14 nummers begonnen is (12 zelfgepende songs plus covers van The Stones’ “No Expectations” en de classic “Wish I’s In Heaven Settin’ Down”). Heel vaak kun je dan als luisteraar de verschillende sessies herkennen en kun je zelfs de volgorde bepalen waarin de songs geschreven zijn.

Niet hier dus: dit is een bijzonder homogeen klinkende verzameling songs, die vooral gezongen worden zoals je hoopt dat alle songs gezongen worden. Elk nummer krijgt de twist die het nodig heeft, wat natuurlijk uitmondt in een adjectief als: authentiek. Als Amanda Pearcy zingt, geloof je haar. Als zij een droevig verhaal vertelt, word je geraakt, als ze blij is, wil je met haar dansen. Deze dame zit niet alleen in je speakers, nee…ze vult je hele kamer en je voelt er je ook nog eens goed bij. Beetje Mary Gauthier, dus.

OK, tot hier de namedropping. Tijd voor een beetje goeie raad: als u dezer dagen wil genieten van een Americanaplaat, die alle ingrediënten bevat die dat genre eigen zijn: blues, soul, gospel, country, folk…, als u daarenboven getuige wil zijn van superieur songschrijverschap en nauwelijks geëvenaarde zangkunst, dan is “Royal Street” iets voor U. De Stonescover is een heikele onderneming, want het origineel was al bijzonder sterk. Neemt u gerust van mij aan, dat de songs van Amanda Pearcy niet hoeven te blozen naast die van de heren Jagger en Richards.

Ik neem aan dat u hier en daar wat gevoelens heeft? Wel, dat kan u testen: als u geen kippenvel voelt bij “Nickel In The Vase” of pijn bij “Bring You Home”,als een nummer als “Lackin’ In Nothing” u onberoerd laat, dan is het tijd voor een heel diepgravend gesprek met uw psychiater. In het andere geval: welkom bij de club-der-door-Ampanda-Pearcy-gestolen-harten!

Dani Heyvaert

Royal Street is ook verkrijgbaar bij  Fish Records en  Smart Choice Music

10 cd's te winnen!

Wil je daar kans op maken, dan mail je ons gewoon even:
je naam, je adres en de vermelding:
AMANDA PEARCY
Binnen een aantal weken wordt uit alle inzendingen de gelukkigen getrokken.
Wij hopen dat u massaal Rootstime hier zult mailen
De winnaars worden per mail verwittigd.


Artiest info
Website  
 

CD Baby

video