DAVID DUCHARME-JONES – A LOUD GUITAR

David Ducharme-Jones (D-J) groeide op in Des Moines, Iowa. Toen hij teenager was, speelde D-J al professioneel muziek en tourde hij rond. Het was toen vaak ‘vallen en opstaan’ en een survival, om van de andere ervaren muzikanten te kunnen leren. Hij versierde zijn eerste platencontract toen hij negentien was. D-J vervolgt zijn muzikale trip in Marin County in de baai van San Francisco, California. In deze periode begon hij ook zijn eigen tracks op te nemen en te dubben. Hij had het geluk te kunnen samenwerken met Mike Clink (“Guns & Roses”) en Neal Schon (“Journey”), die ook zijn eerste projecten (met “Rainravens” nam J-D de CD “Garden Rocket” op) produceerden. Zijn muzikale invloeden zijn heel breed: van blues en rock, naar americana, tot jazz. J-D weet dat zijn zwak punt is, dat hij van teveel soorten muziek houdt. De luisteraars zullen ondervinden dat hij in zijn muziek continu evolueert .          

Negen nummers staan er op het album “A LOUD Guitar” van David Ducharme-Jones”. Speelt de muzikant hier zijn decibels ten volle uit, of is het  door de kwaliteit van de nummers, dat onze oren gaan vertroeteld worden? Laten we dit uitzoeken door de tracks te beluisteren… 1 “Long Way To Fall” (Van Dyke, D-J) de opener is een country rock. Het is een nummer met heftige gitaarriffs. Het nummer doet me even denken aan de donkere kant van “Riders On The Storm” (“The Doors”, 1971). De vervormde stem en de teksten klinken onduidelijk en het einde is heel surrealistisch. De groove en het stuwende ritme sleuren je mee door de song. 2 “I Am A Diamand (anyway)” (Zollo, Fleming) is een klassieker van de Texaanse gitarist / songwriter BeJae Fleming. Het is een somber en zelf bespiegelende song met teksten als: “Ik voel me soms gelijk rook, je kan je hand in me steken, misschien kan ik drijven…” David heeft het in dit nummer over pijnlijke ervaringen. Het duet wordt gezongen met Julieann Banks. 3 “Left Undone” (Van Dyke, D-J, Belofsky) is een zonnig Southern rock country nummer met een ruime portie steel gitaar en mooie duetten (D-J met zijn vrouw Anne). De boodschap is positief: pak je bijeen en los de problemen op die je achtergelaten hebt. 4 “Earth Rolls Over” (Van Dyke, D-J) is een rustige soul ballade over elkaar terug zien. 5 “Welcome To Nashville” (Van Dyke, D-J, Belofsky, Evertson) is wat de titel laat blijken: een pick-up vol country rock. Het is een lang uitgesponnen nummer met veel lyrische vaak ironische toespelingen naar iedereen: Kris Kristofferson, de kapitein van de  Titanic, de country zanger David Allan Coe, de songwriter Harlan Howard en nog andere Nashville (on)bekenden. Het is de muziek die klinkt in een wegrestaurant en die gaat over de pogingen van een rock band om al liftend tot in Nashville te geraken, om daar wat aandacht te krijgen voor hun muziek. In het leuke instrumentale einde hoor je kort even de folk gospel “When The Saints Go Marching In”, die men vaak op de jazz begrafenissen in New Orléans hoort spelen. 6 “The Low Spark Of High Heeled Boys” (Capaldi, Winwood) is een cover van de band “Traffic” uit 1971. Het langste nummer van het album neemt je mee terug naar de psychedelische hippie tijd, waar een stukje spacecake normaal was. Zoek je cowboy laarzen en drijf mee met D-J. Besef echter goed dat alles relatief en vaak een understatement is. De cover is een langzamere swampy afgetopte versie van het schitterend onvergetelijke nummer van Steve Winwood. Steve Winwood die altijd cowboy laarzen droeg, was toen bezig met moeilijke onderhandelingen met zijn platenfirma over het volgende album. Het nummer beschrijft de lange lijdensweg die hij toen is doorgegaan. In de wat magere versie van D-J geen uitgesproken accenten en mooie solo’s… Spijtig want iedereen  kent het origineel… Bekijk hier het nummer “Traffic” .

7 “I Ain’t Ever Going Home” (Van Dyke) is een vuil rock nummer, waarin de funky gitaarriffs me doen terug denken aan bestaande nummers. 8 “My Soul And You” (Van Dyke, D-J) is een nummer met de gekende traditionele blues onderbouw en improvisaties. 9 ”Ruby” (Van Dyke, D-J) is een luchtige bluesy rockende afsluiter met een sterk ritme. David bezingt de onmogelijke liefde met Ruby en hoe hij bedrogen werd en verlaten is. De openingsriff zou Keith Richard van Stones niet beter hebben kunnen brengen. De gewaagde viooltussenkomst en de Stones’ gitaar bepalen hier de sfeer en dynamiek. Zij die dit kennen, willen zeker meer… 

Met het album “A LOUD Guitar” brengt D-J zijn derde album uit. Het is meer dan duidelijk dat D-J door meerdere muziekstijlen beïnvloed is. D-J mengt blues, rock, country en roots muziek. In zijn nieuwe album domineren vooral  Southern Rock met een blues randje. Alle nummers hebben de D-J-stempel. Voor de liefhebbers van rustige ontspannende Zuiderse rock is dit een aanrader!

Eric Schuurmans

 

Line up:
David Ducharme-Jones: guitar, vocals

Ian Bailey: drums (6,7)
Julieann Banks: vocals (1,2,9)
Richard Bowden: fiddle (9)
Anne Ducharme-Jones: vocals (3,7)
David Evertson: bass (3)
Michael Kopp: drums (3)

Discography:
2009: “Weeds”
2012: “A Loud Guitar”

Artiest info
Website  
 

Label: Blissed Out Productions

video