BRIAN LOPEZ – ULTRA

Het moet wat zijn voor een jonge gast om op te groeien in Tucson, Arizona en dan ook nog eens de muziekbusiness in te willen. Niet alleen is er in Tucson nauwelijks wat te beleven, maar daar komt bij dat je hoe dan ook de naam Calexico zal horen vallen, wanneer over je muziek gesproken wordt.

Brian Lopez is zo iemand, die het, ondanks deze pertinente bezwaren toch probeert. Hij is klassiek opgeleid en een kind van zijn tijd, wat betekent dat bv. Radiohead tot zijn muzikaal dieet behoorde.

Voor ons ligt nu de eerste volwaardige CD van de jongeman die in zijn studententijd enkele maanden in Barcelona woonde en daar zijn eerste stappen in het echte leven zette. In het leven van alledag, is Brian ook nog frontman van de band Mostly Bears en speelt hij in de goodtime-club Sergio Mendoza Y La Orkesta. Best een bezig baasje dus, dat zich door de gespecialiseerde pers ook het epitheton “latin Jeff Buckley” aangemeten zag. We weten allemaal dat perslui niet altijd even hardwerkend zijn als ze willen lijken en dat ze al evenmin altijd even geïnspireerd zijn bij het bedenken van epitheta…

Opener “Montjuic” refereert natuurlijk aan de Barcelonaperiode van Brian en is niks minder, maar vooral ook niks meer dan een popsong met iets teveel sixties invloeden om lang te blijven hangen. Dat verandert wel vanaf “Under Watchful Eyes”, een zweverige, ijle song, waarin de Calexico-invloed onmiskenbaar aanwezig is en waarin de frêle stem van Brian heel fijn haar gang kan gaan, iets wat zich doorzet in “I Pray for Rain’, dat het desolate, droge Tucson fraai oproept.

Dan is “The Killing Moon” aan de beurt, de enige cover van de plaat en, zoals u ongetwijfeld weet, origineel van Echo & The Bunnymen. Hier komt helaas Brian’s niet al te perfecte Uitspraak van het Engels roet in het eten gooien. Dit is een dijk van een song, waar te weinig mee gebeurt om de cover onvergetelijk te maken.

Nee, dan verkiezen we met voorsprong het trio Spaans getitelde songs :”El Pajaro Y El Ciervo”, dat een onmiskenbaar Mexicaanse sfeer uitademt en waarvan ik graag eens een remix of remake zou horen, ineengebokst door het duo Burns/Convertino. Of neem “El Vagabundo”: pure border Music, die onweerstaanbaar in je oorschelpen kruipt en waar je ongemeen blij van wordt, al is de tekst niet meteen opgeruimd te noemen.

Of afsluiter “Leda Atomica”, een ruim zeven minuten durend epos, waar je bijna ademloos zit naar te luisteren. Samengevat kan ik niet anders dan concluderen dat ik geen zweem van Jeff Buckley hoor, dat Brian Lopez een heel goeie muzikant is, die als songschrijver nog moet evolueren, maar die ongetwijfeld veel potentieel heeft. De dag dat hij zijn echte bestemming vindt, horen we zeker nog van deze beloftevolle gast.

(Dani Heyvaert)



Artiest info
Website  
 

Label: Funzalo Records

video