CAL WILLIAMS JR - LITTLE BLACK CROW

“Little Black Crow” is inmiddels al het vierde album van de Australische singer-songwriter Cal Williams Jr. Net zoals bij zijn vorige albums is dit alweer een indrukwekkend staaltje gitaarspel en dito slide op zijn folky bluesnummers. Voor de mensen die vertrouwd zijn met zijn vorige werk: verwacht geen koerswijzigingen ! Cal blijft doen waar hij goed in is en dat vinden we best ok. Geen schreeuwerige toestanden hier of eindeloos gesoleer. Sommige songs lijken wel een blauwdruk van eerder werk maar zelfs daarin kunnen we de man volgen. Het zit duidelijk hoorbaar van binnen bij deze artiest, het gevoel voor de blues in de geest van de vroegere meesters.

“Down To The River” mag deze fijne plaat openen en het zelfgepende nummer is direct een schot in de roos. De pijnlijke melancholie wordt inlevend gebracht. Van de tien nummers die we terugvinden op deze release zijn er trouwens acht van de hand van de man zelf. Enkel het uitstekende “Parchman Farm” van de fantastische Bukka White en de tradional “Lord Have Mercy On My Soul” zijn geen eigen werk. Beide songs worden trouwens overtuigend en zéér geslaagd gebracht.

Cal Williams Jr voelt zich thuis in de Delta Blues maar daarnaast zorgen , net zoals bij de vorige platen, andere muzikale invloeden ervoor dat er genoeg variätie te ontwaren valt. De folk sluipt binnen op “Kickaround”bijvoorbeeld. Bekijk en beluister hiervoor eens de bijgevoegde cli^p, net zoals ondergetekende zal je spontaan aan Neil Young gaan denken! Tekstueel is alles ook al weer uitermate verzorgd. De knipoog naar Chicago op “Long Legged Woman” zal wel geen enkele Bluesliefhebber vreemd zijn.

Het straffe aan Cal William Jr vinden we ook dat je zijn eigen songs zou kunnen toeschrijven aan een van die oude meesters. Liefhebbers van die sound worden echt wel verwend. Slechts bijgestaan door Kory Horwood, Double Bass en Vocals leidt dit bijwijlen tot echte pareltjes. De samenzang is nergens overdonderend maar wel subtiel, gepast te noemen. Het geeft dat extra cachetje aan songs als het aangehaalde White nummer.

Maar wat zijn we bovenal weer overdonderd door ’s mans sublieme gitaarspel. Fingerpicking, meesterlijke slide, het zit er allemaal in verweven. Hoe ingewikkeld zijn snarenwerk wel moge zijn, het klinkt allemaal losjes uit de pols. Het is eigenlijk jammer dat we moeten constateren dat 35 minuten echt wel te kort is voor dergelijk, aangenaam album. Maar tegelijk zegt dat ook wel iets over de kwaliteit ervan natuurlijk.

Luc Meert

 

 

 

Artiest info
Website  
 

CD Baby

video