JEFFREY MARTIN – DOGS IN THE DAYLIGHT

De uit Seattle, Washington afkomstige singer-songwriter Jefffrey Martin begon midden 2008 aan zijn muzikale loopbaan met het spelen van zelf gecomponeerde folkliedjes. Daarvoor was hij speciaal naar Nashville, Tennessee verhuisd omdat hij van oordeel was dat er in deze hoofdstad van countrymuziek veel meer aandacht aan nieuwe artiesten zoals hij zou worden geschonken.

Niet echt vernieuwend handelen zijn songs over liefde, dood, verlies en verdriet, maar toch is Jeffrey Martin niet nummer 13 in een dozijn. Op één of andere manier weet hij al snel de aandacht van de luisteraar te grijpen en vast te houden met zijn aangename, emotievolle zangstem en zijn leuke melodietjes.

Zijn eerste, geheel akoestische plaat “Gold In The Water” verscheen in 2009 op de platenmarkt en liet de wereld kennismaken met een nieuw, veelbelovend talent in de wereld van de folkmuziek. In 2012 volgde nog een ep-tje onder de titel “Build A Home”. Studioalbum nummer twee “Dog In The Daylight” is een verzameling van vijftien liedjes waarvan hij er veertien zelf heeft geschreven en met “Best For The Best” één liedje covert van zijn muzikale voorbeeld Josh Ritter, een zanger waar hij in de vakpers trouwens regelmatig mee vergeleken wordt.

Instrumentaal kunnen we over een intimistisch en sober album spreken met de akoestische gitaar centraal in zowat elke song. Toch worden er subtiel enkele extra instrumenten aan toegevoegd, vooral afkomstig van de fiddle en de mandoline die door backing vocaliste Anna Tivel worden bespeeld. Verder horen we hier en daar ook John Shepski op piano, Sam Howard op contrabas, Jody Redifer op drums en een verdwaald trompetgeluid dat in de albumtiteltrack “Dogs In The Daylight” gespeeld wordt door Kai Welch.

Persoonlijk vind ik het werk van Jeffrey Martin meer gelijken op dat van de Engelse troubadour David Gray en de Ierse emo-zanger Damien Rice, twee boeiende ‘storytellers’ die weliswaar in hetzelfde vaarwater als Josh Ritter zitten, maar die ook opteren voor heel sobere muziek bij hun songs. Vooral bij de nummers “Man”, “The Middle”, “Newborn Thing”, “Slow Road”, “Hard Year”, het over verslaving handelende liedje “Draw The Line” en de cd-afsluitende pianoballad “Grower Of Trees” kunnen we ons echt niet van deze vergelijkende indrukken ontdoen.

De openingstrack van dit album is ook de eerste single “Coal Fire” die u in een live uitvoering op bijgaande video kunt beluisteren. Veel uptempo werk zult u niet vinden op dit zeer sfeervolle album, maar “Down At The Bottom” en “Legs To The Moon” zijn songs waarin er tenminste een poging in die richting wordt gedaan.

Er zijn echter handenvol knappe liedjes te beluisteren op deze schitterende plaat van Jeffrey Martin en favoriete songs selecteren uit het aanbod van vijftien nummers is dan ook geen gemakkelijke opdracht. Misschien is het daarom dan ook beter om het gewoonweg te houden op een heel warme aanbeveling van dit gehele meesterwerk van Jeffrey Martin aan alle fans van het betere singer-songwriterwerk zoals algemeen gekend van in deze recensie al aangehaalde collega’s David Gray, Josh Ritter en Damien Rice.

(valsam)

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Fluff & Gravy Records

video