ELVIN BISHOP - CAN’T EVEN DO WRONG RIGHT

De veelzijdige Elvin Bishop, zanger/gitarist, is de zeventig al gepasseerd maar zowel zijn persoon als zijn muziek is onverwoestbaar. In de jaren zestig brak hij door aan de zijde van harmonicaspeler Paul Butterfield en sindsdien beet hij zich vast in al wat de Aftro-Amerikaanse muziek maar te bieden had. Eerst ging hij solo, vormde daarna zijn eigen band en toerde zelfs met B.B. King. Inmiddels heeft hij al meer dan twintig albums uitgebracht en met al zijn connecties als muzikant is hij rijp voor het redigeren van zijn autobiografie. Zolang zijn carrière nog in volle wasdom is mag hij die liefst nog wat uitstellen want ook op dit album springt hij inventief om met verschillende bluesstijlen. Liefst omringt hij zich met muzikanten die zijn positivisme delen, zoals o.m. multi-instrumentalist Bob Welsh en drummer Bobby Cochran. Hij trok ook nog enkele gastmuzikanten aan zoals o.m. harmonicaspeler Charlie Musselwhite die zowel op ‘Old School’ als het instrumentale ‘No More Diggin’ met zijn bluesharp bijspringt.

Van de tien songs schreef de in Californië geboren Bishop er vijf. Als een echte bluesrot bespeelt hij virtuoos zijn gitaar, wat moeilijk anders kan vermits Smokey Smothers, gitarist van Howlin’ Wolf, hem ooit de basisbeginselen bijbracht. Na al die jaren heeft hij zijn vaardigheden op gitaar nog vervolmaakt en sluit hij met zijn ietwat schorre stem aan bij die bluesvertolkers die spontaan humor met emotie weten te verweven. Alleen op de slowblues ‘Let Your Woman Have Her Way’ neemt Mickey Thomas de zang op zich, waarin hij met zijn soulvolle stem de romantiek laat oplaaien. De gitaarsolo, fantastische drum en het orgeltje van Welsh doen allemaal hun werk. Meer dan eens heb je de indruk dat de allermooiste vinylplaatjes een voor een op de jukebox hun rondjes draaien. Sommige zijn dansbaar, zoals ‘Bo Weevil’ van Dave Bartholomew, met een zydeco groove dankzij Steve Willis’ accordeon. Anderen zijn mijmerend en terugblikkend zoals ‘Honest I Do’.

Humor en enige spotternij zijn Bishop eveneens op het lijf geschreven. Het dartele ‘Everybody’s In The Same Boat’ met pianogetintel komt over aan een hulde aan de democratie vermits iedereen presidenten en pauzen incluis in hetzelfde schuitje zitten. Het swingende ‘Dancin’ met accordeon en aanstekelijke drum krijgt meerstemmige bijval van backingzangers en maakt dat zorgen wijken voor het collectief blijdschapgevoel. Dit album bezorgt je in alle opzichten een goed humeur. Na enkele omzwervingen bij andere labels is Bishop terug bij Alligator waar hij vijftien jaar geleden het toepasselijke ‘Big Fun’ opnam. Bij Bishop is het altijd een beetje feest, want zijn rockblues die zowel naar de West-Coast swing als naar Southern rock overhelt, combineert ritme met de beweeglijkheid van zijn geest. Deze maand oktober wordt hij 72, reden genoeg voor hem om ‘Hey-Ba-Ba-Re-Bop’ aan te heffen, de track waarmee hij dit zonnig album afsluit, tegelijk ‘Old School’ en tijdloos, zoals ook vandaag nog de vintage groove in opmars is.

Marcie

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Alligator Records

video