EG KIGHT - A NEW DAY

De confrontatie met een erge ziekte kan nogal wat teweeg brengen bij de mensen. Dit is evenzo bij u en ik als bij artiesten uiteraard. Len Sharp, onthoud die naam, schreef een fantastisch nummer ter ere van zijn buurman die overleden is aan ALS. Anderen dan weer schreven over hun directe gevecht tegen een of andere stoornis in hun lichaam. Tiny Legs Tim bijvoorbeeld grossiert in beklijvende songs over zijn strijd. Hetzelfde kan gezegd worden van EG Kight wiens nieuwste album “A New Day” haar strijd om te overleven als basis heeft.

Vijf van de tien nummers op dit album werden door EG Kight a.k.a. The Georgia Songbird geschreven, op de vijf andere is mede auteur. De zangeres die ooit haar carrière begon in de Country Music trad, sinds ze zich ging toeleggen op de Blues, al op met kleppers als Luther Allison; Koko Taylor; Hubert Sumlin; Pinetop Perkins; Taj Mahal and B.B. King.

Al vanaf het openingsnummer “Holdin’ On” sleurt ze je mee in het verhaal van haar gevecht. Hoe diep ze heeft gezeten en hoe ze haar strijd ervaarde wordt emotievol omgezet op deze soulvolle bluesballade. Op “Graveyard Dead Blues” is vooral het toetsenwerk van Mike Harrell in combinatie met Kight’s toch wel fraaie stem opvallend te noemen. Een van onze favoriete nummers op deze uitgave situeert zich hierna met “Comin’ Down With The Blues”. De zangeres trekt alle registers open , lijkt wel haar wanhoop te uit te schreeuwen. Fraai wat hier vocaal gepresteerd wordt. De snarensolo van Ken Wynn lijkt het allemaal nog eens gevat te willen onderlijnen.

Ook het Gospelnummer “Don’t Give Up” weet ons te bekoren en dat niet alleen door het aanmoedigende handgeklap van EG maar evenzeer door het betere riffwerk van Tommy Talton. Er wordt nogal wat aan deelnemende muzikanten gepresenteerd op dit album, maar gelukkig allen van prima niveau! Een andere prima soulballade valt te genieten op “Can’t Catch The wind” waar Kight zowel de lead- als Backin vocals voor haar rekening neemt. Aangenaam valt ook het optreden van Greg Nagy te noemen. In een vocal duet met Kight tilt hij “Bad Times” mee naar een oorstrelend niveau.

De stevige rocker “Misunderstood” is misschien nog het meest radiovriendelijk te noemen op de plaat. Talton’s gitaarspel is alweer om van te snoepen. Maar het meest bluesynummer is ontegensprekelijk afsluiter “Time To Move On”. Een fantastische Tommy Talton op akoestische gitaar lijkt de mijmerende Kight te ondersteunen bij haar bedenkingen dat nu wel welletjes is geweest en het tijd is om haar ziekte achter zich te laten en opnieuw met een propere lei te starten. Een moedige plaat van een kranige dame is het minste dat je kan stellen.

Luc Meert

Artiest info
Website  
 

Label: Blue South Records