BOBBY RUSH WITH BLINDDOG SMOKIN’ – DECISICIONS (CD & DVD) featuring Dr. JOHN

 

“ Bobby Rush, the King of the Chitlin’ Circuit… “

Bobby Rush (°1933, Homer, LA) is een Amerikaanse blues muzikant, componist en zanger. In zijn stijl zijn vindt je elementen van blues, rap en funk. Emmit Ellis Rush was de zoon van Ellis Sr. en Mattie Ellis. Zijn vader was een pastoor die gitaar en harmonica speelde. Als kind begon Bobby te experimenteren met zelfgemaakte muziekinstrumenten. Rond 1946 verhuist Bobby met zijn familie naar Pine Bluff, AR, waar zijn vader pastoor werd. Hier wordt Bobby bevriend met Elmore James, slide gitarist Boyd Gilmore (de neef van Elmore) en pianist Moose John Walker. In 1953 verhuist hij met zijn familie naar Chicago, waar Bobby opgenomen wordt in de lokale blues scene.

Aanvang jaren ’70 wordt zijn nummer "Chicken Heads" een hit. Zijn eerste album “Rush Hour” brengt Bobby in 1971 uit bij ‘Philadelphia International’. Aanvang Jaren ’80 verhuist hij naar Jackson, MS, waar hij enkele albums opneemt bij het ‘LaJam’ label, ‘Malaco's Waldoxy imprint’ en in 2003 op zijn eigen label ‘Deep Rush’ label met zijn partner Greg Preston. In 2004 neemt Bobby “FolkFunk” op met gitarist Alvin Youngblood Hart. Bobby Rush verschijnt ook in de film “The Road to Memphis” (“The Blues”), van producer Martin Scorsese.

Na de release van zijn tweeëntwintigste album  krijgt Rush de award van de ‘Best Male Soul Blues Artist’ tijdens de Blues Music Awards. Zijn album “Raw” (2007) krijgt de award ‘best acoustic artist’ en ‘best acoustic album’. Zijn album “Hoochie Mama” (2000) wordt genomineerd voor een Grammy award. In 2013 wordt Rush genomineerd voor een ‘Blues Music Award’ in de 'Soul Blues Male Artist' categorie. In 2014 wint Rush's album “Down In Louisiana”, een ‘Blues Music Award in de 'Soul Blues Album of the Year' categorie.

Anno 2014 Bobby Rush brengt een CD/DVD uit met de “Blinddog Smokin’” band featuring Dr. John, onder de naam “Decisions”.
De recente bezetting van “Blinddog Smokin’”: Carl Gustafson, vocals/harmonica, 18 years;  Chicago Chuck Gullens, drums/vocals, 18 years;  Roland Pritzker a.k.a., Junior Bacon, bass/vocals, 12 years;  Mo Beeks, Keys/vocals, 6 years;  Chris White, backup vocals, 5 years;  Chalo Ortiz, guitar, 2 years;  Linda Gustafson, backup vocals 2years;  Rex Amend, Sax,  2 years.

CD tracks: 1”Another Murder In New Orleans”* (feat. Dr. John) [Carl Gustafson, Donald Markowitz] - 2”Deciscions” [Bobby Rush] - 3”Bobby Rush Bus” [Carl Gustafson, Jon Westerfield, Roland Pritzker, Morris Beeks, Chuck Gullens] - 4”If That’s The Way You Like It”* [Bobby Rush] - 5”Funky Old Man” [Carl Gustafson, Jon Westerfield, Roland Pritzker, Morris Beeks, Chuck Gullens] - 6”Love Of A Woman”* [Bobby Rush] - 7”Stand Back” [Carl Gustafson, Donald Markowitz] - 8”Skinny Little Woman” [Bobby Rush] - 9”Dr. Rush” [Carl Gustafson, Donald Markowitz] - 10”Too Much Weekend” [Bobby Rush] – 11“Sittin’ Here Waitin’”*  – *with “Blinddog Smokin’”

DVD   tracks: 1”Another Murder in New Orleans” [Music Video – Dr. John & Bobby Rush with “Blinddog Smokin’” – Directed by Jennifer DeLia, produced by Julie Pacino] – 2-Interviews with Dr. John & Bobby Rush – 3-Behind-The-Scenes Photos

Met “Decisions” krijgen we opnieuw de blues / funk kant van oudgediende Bobby Rush voorgeschoteld. Hij krijgt hiervoor de hulp van de “Blinddog Smokin'” band, die hem perfect aanvullen en (voor de éérste keer in zijn carrière) ook van de Louisiana legende Dr. John. A.k.a. Mac Rebennack is te horen op de opener 1"Another Murder in New Orleans", waarin het geweld dat vaak in de ‘Big Easy’ New Orléans oplaait, op een begrijpende manier wordt geportretteerd. Deze track is ook op de bijgeleverde DVD (naast enkele interviews en een foto reeks) te zien / te horen. In de titeltrack 2“Decisions” die wat minder gewelddadig is, voel je voor het eerst duidelijk de interactie met de band. Rush is grappig en cynisch in 5"Funky Old Man" en knipoogt naar de luisteraar als hij zingt over wat er gebeurt in 3"Bobby Rush's Bus". De track (met o.a. Billy Branch, Sherman Robertson en Carl Weathersby) start als een oude Snoop Dogg opname, vooraleer de muzikanten hun solo’s kunnen etaleren. Beide tracks zetten de trend voor de rest van het album. 7“Stand Back” is de uitzondering in de rij. Met zijn vollere levendige en aantrekkelijke sound, die aan Santana doet denken, vallen de gitaar solo’s, drums en percussie op. De song echoot salsa en rock en laat de blues / funk even links liggen. In 9"Dr. Rush" durft de gitarist met een futuristische elektronische hip-hop beat even buiten de lijnen te gaan, nadat hij met het bluesy 8"Skinny Little Women" net nog in het oude Louisiana is geweest. Uiteraard is dit voor een grote mijnheer als Bobby Rush geen probleem, als het maar punten oplevert en fun is. 10“Too Much Weekend” klinkt dan weer meer akoestisch. Het is een humoristische ode aan de “excessen”, in een sterk en dynamisch gedragen nummer. 11“Sittin’ Here Waitin’” sluit het album af met een laatste bluesy punch. Het arrangement zet de funky inslag van Rush’s muziek nog eenmaal in de spotlights.

Na meer dan vijftig jaren in de folk-funk scene, mogen we Bobby Rush een veteraan noemen, met een eigen stijl en trekjes, die je al dan niet bevallen... In de jaren ’70 was Rush de man van het ‘Chitlin’ Circuit’, waar hij zijn trouwe fans nooit ontgoochelde. Met dit album zullen geen muren gesloopt worden, maar krijgen we, met hoogten en laagten en met het nodige theatraal geploeter en overdreven retro gevoel, bevestigd wat we al jaren wisten.

[Nvdr: Het "Chitlin' circuit" is de verzamelnaam van alle zalen die veilig waren voor Afro-Amerikaanse muzikanten en artiesten tijdens de periode van “racial segration” (rassenscheiding)  in de States (aanvang 19de eeuw tot in de jaren ’60). De naam is afkomstig uit de voeding “Chitterlings” (gestoofde varkensdarmen) en is ook een woordspeling op de term "Borscht Belt" (die refereert naar een groep van zalen in de staat Catskill Mountains, NY, die in de jaren ’40 tot ’60 heel populair waren bij Joodse artiesten)]

Eric Schuurmans

 

 

Line-up:
Bobby Rush: lead vocals
Mac Rebennack a.k.a. “Dr. John”: shared lead vocals (1)
Carl Gustafson: vocals
Chicago Chuck Gullens: drums
Roland Pritzker: bass
Mo Beeks: keyboards
Robert “Chalo” Ortiz: guitar
Linda Gustafson: back-up vocals
Additional musicians:
Guitars : Sherman Robertson (3), Carl Weathersby, Shane Theriot
Keyboards : David Torkanowsky
Percussion : Michael Skinkus, Ronnie Gutierrez
Sax : Eric Bernhardt, Alex Blaine, Mindi Abair, Tom Saviano, Rev. Dave Bonuff, Travis Blotsky
Trumpet : Branden Lewis, Chuck Findley
Harmonica : Billy Branch (3)
Wurlitzer : Alan Steinberger
Trombone : Nick Lane
Additional vocals: Eric Bernardt, Lorenzo Castillo, Yolanda Windsay, Jolynda Philips, Linda McCrary, Big Llou Johnson

Discography:

1979 “Rush Hour” (Philadelphia Intl)
1982 “Sue “(La Jam)
1984 “Gotta Have Money” (La Jam)
1985 “What's Good for the Goose is Good for the Gander” (La Jam)
1990 “Man Can Give It But He Can't Take It” (La Jam)
1991 “I Ain't Studdin' You “(Urgent)
1992 “Handy Man” (Urgent)
1995 “She's a Good 'Un” (It's Alright)
1995 “One Monkey Don't Stop No Show” (Waldoxy)
1996 “Wearing It Out” (La Jam)
1997 “It's Alright, Vol. 2”
1997 “Lovin' a Big Fat Woman” (Waldoxy)
1999 “Rush Hour... Plus” (Philadelphia Intl)
1999 “The Best Of Bobby Rush” (La Jam)
2000 “Hoochie Man” (Waldoxy)

Artiest info
Website  
 

itunes

Label: Silver Talon Records

video