PAUL DOFFING – SONGS FROM THE (QUAKING) HEART

Ik weet bijzonder weinig over deze man uit Minneapolis, MN, behalve dan dat hij een nogal overtuigde milieuactivist is, die weleens per fiets op tournee durft te gaan en dat hij met deze plaat aan zijn derde langspeler toe is. Voor het over moet ik het stellen met wat mijn oren mij vertellen over de muziek die te horen is in het dozijn zelfgeschreven songs, die op die nieuwe plaat staan.

Die plaat kan je grosso modo in drie delen opsplitsen, een soort bedrijven van een theaterstuk of een opera en het eerste “bedrijf”, bestaande uit de eerste vier songs, is nogal... zwartkijkerig. In steevast kale songs -een gitaar en de stem, dat is het zowat- overschouwt Doffing de wereld en het resultaat is bepaald niet opwekkend. Neem nu de tweede song, “The Drifter”: dat is een bijna vijf minuten durende instrumental, die vooral als sfeerschepping bedoeld lijkt te zijn. Het melodietje maakt je oprecht neerslachtig en bevestigt eigenlijk de sfeer die al opgeroepen werd door de opener “Reason”. Doffing vervolgt dan met een al even schaars aangekleed “Sure Doesn't Matter Anymore”, waarvan de boodschap een tikkeltje fatalistisch is: maakt niet uit wat je doet en hoe je 't doet, want uiteindelijk heeft het toch allemaal geen belang. Vrolijk word je al evenmin van “The Legend of Mick Dodge”, waarin de hopeloosheid alweer regeert. Dan begint echter het “tweede bedrijf” en wordt de toon wat lichter: her en der priemt een straaltje hoop door de ellende heen: er zijn “de anderen”, die niet enkel maar bedreigend hoeven te zijn, maar die je een eindje op weg kunnen helpen (“New Day Dawning” en “Slow I Go”), waarna deel twee afgesloten wordt met een tweede instrumental, “(No Path Up) Gold Mountain.

Deel drie draait dan weer om de vaststelling dat de mens nogal onderlegd is om de dingen die hem omgeven (de “omgeving”, dus), als zijn bezit te beschouwen (“Burning Down My Hiding Place” en “Today Is Mine”), waarna alles somenloopt in de enige track waarin het tempo een beetje opgedreven wordt ., afsluiter “Nuclear Radiation”, en die zowat als de “grand finale” van de plaat kunt beschouwen. Doffing is een man die je doet nadenken, die bezig is met de mens en diens gedragingen. Dat levert een wat moeilijke, maar bijzonder beluisterbare plaat op van een kerel die integriteit uitstraal en die dat doet zonder prekerig te worden. De boodschap die hij brengt, is misschien niet altijd even aangenaam om lezen, maar dat maakte ze noch minder waardevol, noch minder waarachtig. Knap werkstuk, dat echter veel van de luisteraar vergt.

(Dani Heyvaert)


Artiest info
Website  
 

Bandcamp

video