JESSE MALIN – NEW YORK BEFORE THE WAR

Toen ik de Amerikaanse rockmuzikant Jesse Malin uit New York op 6 oktober 2004 voor het eerst live aan het werk zag in de prachtige zaal ‘Rotonde’ van de ‘Botanique’ in Brussel was het voor mij al meteen duidelijk dat hij tot een hemelgrote rockster zou gaan uitgroeien. Hij speelde de zaal bij dat optreden helemaal plat en ging daarbij zelf fysiek tot het uiterste.

Deze intussen al 47-jarige rocker in hart en nieren heeft sindsdien weliswaar een schitterende carrière opgebouwd en een aantal heerlijke platen afgeleverd, maar de heel grote roem die zijn muzikale vrienden en voorbeelden Bruce Springsteen en Ryan Adams te beurt is gevallen was jammer genoeg niet voor hem weggelegd.

En toch blijf ik dat nog altijd totaal onterecht vinden na de beluistering van zijn nieuwste album “New York Before The War”, waarbij de hoogstaande kwaliteit weer afdruipt van de dertien tracks op deze plaat. Deze cd evenaart het niveau van zijn door Ryan Adams geproduceerde debuutplaat “The Fine Art Of Self Destruction” uit 2002, een album dat in amper 6 dagen tijd in New York werd opgenomen en dat destijds door velen in de muziekwereld als ‘debuutplaat van het jaar’ werd gelauwerd.

Om voor ons onbegrijpelijke redenen werd het succes van die eerste plaat nadien echter nooit meer geëvenaard met de vijf albums die er op volgden. In 2010 leek het dan ook met de live in de studio opgenomen plaat “Love It To Life” op een exit van Jesse Malin uit de muziekbusiness af te stevenen.

Maar zoals al vermeld komt hij vijf jaar na die laatste cd ijzersterk terug in de schijnwerpers met “New York Before The War”, een album waarin hij laat horen dat hij niets aan kwaliteit en componeertalent heeft ingeboet. Ook zijn typerende, wat hese zang blijft ons alvast rotsvast overtuigen.

Deze plaat begint met een pianoballad “The Dreamers” waarop bassiste Catherine Popper meezingt, gevolgd door de catchy song “Addicted” die enkele maanden geleden als eerste single uit deze cd werd gelanceerd. Rocksong “Turn Up The Mains” (zie video) met Alejandro Escovedo als backing vocalist zal het tweede nummer zijn dat als single op de buitenwereld wordt losgelaten en zo hernieuwde aandacht moet proberen op te wekken voor de release van dit nieuwe album van Jesse Malin.

Onze favoriete liedjes op “New York Before The War” zijn echter het lekker meezingbare “Oh Sheena” over een al wat oudere ex-punkster (een knipoogje naar de ‘Ramones’-song “Sheena Is A Punk Rocker”), de ingetogen pianoballad “She’s So Dangerous”, het knap gezongen akoestische liedje “The Year That I Was Born”, het bijzonder catchy en swingende “Bent Up” en “She Don’t Love Me Now” dat net zo goed op zijn debuutplaat uit 2002 had kunnen staan.

Tussen al dat moois in, brengt Jesse Malin de van hem gekende punkerige gitaarrocksongs in “Boots Of Immigration” en “Freeway” met een gesmaakte bijdrage van ‘MC5’-gitarist Wayne Kramer. Er zijn overigens nog enkele bekende gastmuzikanten die een bijdrage aan een nummer hebben afgeleverd met ‘R.E.M.’-gitarist Peter Buck op de rockballad “I Would Do It For You” en ‘Hold Steady’-frontman Craig Finn die meezingt in het album afsluitende nummer “Bar Life”.

Dat slotliedje is een nostalgische terugblik op het leven van een ouder wordende man die zijn herinneringen met alcohol probeert te vertroebelen aan de bar van één of andere club. We hopen maar dat dit geen autobiografische song van Jesse Malin is. Want wij hebben nog hoge toekomstverwachtingen van deze sympathieke New Yorkse rocker en singer-songwriter.

(valsam)

 

Artiest info
Website  
 

Label: Velvet Elk Records
Distr.: Konkurrent

video