THE JOSH GARRETT BAND -  HONEY FOR MY QUEEN

De uit Louisiana afkomstige Josh Garrett leerde op twaalf jarige leeftijd de snaren bespelen op de gitaar van zijn vader.  Een twaalftal jaren later kwam hij al op de proppen met zijn eerste album “Changed Man”.  In 2009 kwam er een dubbel live album uit:"Live At Pinter's Alley ', gevolgd door “Strings Of Problems” in 2011. Inmiddels is de zanger, gitarist en songwriter er al met zijn vierde oeuvre “Honey For My Queen”. Voor dit tien nummers tellende album heeft Garrett verdomd schoon volk weten te verzamelen.  Onder hen ondermeer James Johnson die nog de snaren bespeelde bij Slim Harpo.

De plaat zelf wordt gekenmerkt door best aanstekelijke bluesnummers. De titeltrack bijvoorbeeld is een heerlijke New Orleans Blues shuffle en een meer dan waardige opener.  Diverse stijlen of invloeden zo u wilt sieren dit album.  Allen zondermeer respectvol gebracht of met een duidelijke knipoog naar andere artiesten en hun werk. Het fantastische “Same Boat”  laat samenzang tussen Garrett en de eerder geciteerde Johnson bewonderen maar evenzeer is het snarenduel schitterend.  Op “Easy Chair” gaan we spontaan herinneringen oproepen aan Alvin Lee en zijn Ten Years After.  Het mag dan tekstueel misschien niet groots te noemen zijn , het is het soort song waar Lee indertijd ook even sober als indrukwekkend placht mee uit te pakken.  Op het eerste gehoor lijkt het allemaal simpel misschien maar meerdere luisterbeurten zorgen gewis voor respect!

Hetzelfde dienen wij te noteren na afloop van “Ain’t Nobody’s Business”.  De zéér persoonlijke uitvoering is op zijn minst soulvol te noemen. De dobro in een heerlijke hoofdrol op “Goodnight, Goodnight” wordt na afloop van de song hier ten huize op spontaan applaus onthaald terwijl het instrumentale “Slide in “G” “ CR Gruyver op zijn best laat horen op de B3. Het muzikale debat tussen CR en Clay White op bluesharp is echt prachtig. In het country blues achtige “Dat’s Alright With Me” (geen schrijffout!) past de viool van Waylon Thibodeaux wonderwel bij het prima fingerpickingspel.  Een knipoog naar Elvis had jezelf al kunnen vermoeden.

Het fraaie album wordt afgesloten door “Moonshine & Cigarettes”.  Het vrolijke nummer met dito pianospel maakt een eind aan een plaat waar hoorbaar met veel plezier aan gewerkt is. We hebben het dan nog niet eens gehad over één van de hoogtepunten van de plaat: “Memphis”.  Daar hebben we een goede reden voor: surf naar ’s mans website en je wordt direct getrakteerd op dit meer dan uitstekende nummer! het moge een aanzet zijn om verder te gaan snuisteren in zijn werk en je deze release aan te schaffen.

Luc Meert

 

 

Artiest info
Website  
 

CD Baby

video