THE JC SMITH BAND - LOVE MECHANIC

Liefhebbers van Big Band Blues, zoals wij het genre met blazers plegen te noemen, moeten zeker eens luisteren naar deze “Love Mechanic” van The JC Smith Band. Het merkwaardige aan dit achtkoppige ensemble is dat voorman JC Smith indertijd drummer was van de Back To Back Blues Band en eigenlijk pas sinds 2000 de drums achter zich liet en zich ging wijden aan het gitaarspel.  En met verve trouwens. Sinds het album “Midnight Creeper” wist de band, behalve de Verenigde Staten, naam en faam te verwerven in voornamelijk het Oostelijk deel van Europa en Rusland.

Op ’s mans cv staan ook samenwerkingen met Buddy Guy , Pinetop Perkins en BB King, dat zegt genoeg zeker? 2006 bezorgde hen bovendien de award “Band van het jaar” door de Bay Blues Society West Coast Blues.  Meer recent nog in 2012 winnaar van “Best Original/Local Band” van Metro Newspapers Best Of Silicon Valley.  Maar genoeg intro, het album zelf dan maar..

Twaalf nummers, netjes verdeeld tussen originele en covers waarvan het eigen “Jump For Joy” passend en typerend mag aftrappen.  Swingende West Coast Blues waarbij het haast onmogelijk is stil te blijven staan.  De solo van Smith erin bewijst trouwens het muzikale talent van JC.  Maar let op, we schrijven “typerend” maar dan bedoelen we eerder het aanstekelijke kenmerk van de songs en niet de stijl van het album. 

De bluesy versie van James Brown’s klassieker “Cold Sweat” toont andermaal het muzikale talent van het gezelschap.  Je kan het gewaagd noemen maar wij willen het graag geslaagd noemer! Dezelfde vrije interpretatie kunnen we noteren bij Elmore James’ “Yonder Wall”.  Het hoeft geen betoog dat door de inbreng van de blazers eerder een funky inslag van dit nummer te noteren valt.

Soul en Blues worden ook zéér aardig gecombineerd in Smith’s eigen “Come On Home To Me”, een song die je zo een vijftig jaar geleden de tijd ingooit en dat bedoelen we als groot compliment. Maar de absolute hoogtepunten bevinden zich in de tweede helft van de release.Het fantastische , ook al originele, “Bad, Bad Feeling” is een groots Country Blues achtig nummer met de banjo op de voorgrond.  Het nummer staat wat in contrast met de voorgangers maar is bijzonder hoogstaand te noemen!

De briljante slower “Last Night”, ooit ook op het repertoire van Fleetwood Mac , toont een fantastische symbiose van alle instrumenten. Heerlijke snarenintro, uitstekende vocals en badend op een bedje van prima ondersteunende blazers.  Het nummer wordt opgedragen aan enkele overleden Bluesgrootheden zoals Willie Big Eyes en Hubert Sumlin.  Het aangrijpende karakter van de song wordt nog extra geaccentueerd door de briljante solo op keyboards van Todd Reid.  De blazers met Abraham Vasquez en David Sandez op sax en trombonist Gene Renolds schitteren ronduit.

Het afsluitende “Ain’t No Stranger” van Toronzo Cannon laat Smith alweer pronken op de snaren.  De prima groove laat de band deze keer wat meer naar de Chicago Blues neigen als ware het om iedereen te kunnen overtuigen dat de band alle genres onder de knie heeft. Weze het nog herhaald dat liefhebbers van dit genre absoluut aandacht moeten hebben voor deze band?

Luc Meert

 

 

Artiest info
Website  
 

CD Baby

Label: Cozmic Records
Info : Frank Roszak