HOLLIS BROWN -  3 SHOTS

Hollis Brown is een band die bijna twee jaar geleden al grote indruk op ons maakte. "Ride On A Train!" (2013) was inderdaad de titel van het niet misselijke debuutalbum van deze New Yorkers. Het daarop volgende album "Gets Loaded" (2014) was eerder een integrale uitvoering van het Velvet Underground album "Loaded". Deze plaat uit 1970, de laatste lp van The Velvet Underground waar Lou Reed op te horen is, is absoluut een collector's item, toch is het een beetje een merkwaardig album in het oeuvre van The Velvet Underground. Ik vind het geluid van deze plaat en zijn voorganger "The Velvet Underground" mooier dan de eerste twee van deze band, maar "Loaded" mist hier en daar toch de onderkoelde urgentie die zijn voorganger wel kende. Aan de andere kant staan er een paar echte pareltjes op die hoogtepunten vormen in het werk van Reed en de zijnen. Alleszins was "Gets Loaded" een zeer gewaagd project, want volgens sommige puristen moet je van meesterwerken uit het verleden afblijven. Maar de poging van Hollis Brown is geslaagd en de band geeft een mooie eigen draai aan de plaat. Inmiddels is "3 Shots" verschenen, hun debuut voor het  Blue Rose label, productioneel gezien een wat complexere plaat dan het debuut, maar wel onmiskenbaar Hollis Brown.

Hollis Brown is een band rond Mike Montali, Jon Bonilla, Dillon Devito en Michael Graves, een kwartet uit New York, en timmeren lokaal inmiddels al vele jaren aan de weg. De band debuteerde in 2009 met een titelloos album, maar klonk echter nog niet eerder zo overtuigend als op "Ride On The Train". Bij het beluisteren van dit album moest ik direct denken aan The Black Crowes, want de stem van zanger en liedjesschrijver, Mike Montali, doet naast de trillende kwetsbare stem van Robin Wilson, de alt van Neil Young, vooral denken aan die bluesy tint van Chris Robinson. Maar ook in muzikaal opzicht hoor ik flink wat overeenkomsten met bands als Whiskeytown, Deer Tick, de vroege Stones, Buffalo Springfield, Diamond Rugs, Creedence Clearwater Revival en Drive-By Truckers. Waarbij direct de kanttekening moet worden gemaakt dat deze overeenkomsten vooral betrekking hebben op het oudere (en wat mij betreft veel betere) werk van deze bands. Wanneer je de muziek van een band vergelijkt met deze grote namen, moet je flink wat te bieden hebben om overeind te blijven, maar dat was voor Hollis Brown zeker geen probleem, want de vier jonge honden van Hollis Brown maakten op hun nieuwe album "3 Shots" lekkere energieke rootsrock, keer op keer verpakt in buitengewoon aanstekelijke songs, 11 tracks die steeds uniek zijn en blaken van diversiteit. Zo doet het rootsy popnummer "Sweet Tooth" aan Tom Petty denken en "John Wayne" aan Dream Syndicate in hun vroege jaren.

De rootsrock van deze band is de ene keer lekker stevig, maar ook in het wat meer ingetogen werk kunnen ze uitstekend uit de voeten hetgeen nu ook weer blijkt op hun nieuwste album, "3 Shots". Het gitaarwerk op deze nieuwe plaat is zowel in de stevige als in de minder stevige songs prachtig. Naast al dit snarenwerk stuwt de ritmesectie de muziek van de band verder op naar grote hoogten, geweldige songs die de muziek van Hollis Brown echt bijzonder maken. Stevige rootsy pop wordt naadloos afgewisseld met ballads als "Death of An Actress" en "Wait for Me Virginia", waarbij we in dit laatste nummer dadelijk aan Traffic’s "Dear Mr. Fantasy" denken.  De tekst van het openende "Cathedral", dat over een vriend gaat die streeft naar verlossing, is misschien wel een beetje voor de hand liggend, maar de tokkelende akoestische gitaren houden het nummer met een stampend ritme boven water. Maar de volgende verzameling songs, beginnende met de titeltrack, zijn bijna allemaal uitschieters, want ook in deze songs legt het schrijversduo Montali/Bonilla hun songwriterziel weer bloot zoals op hun vroegere werk. Op "3 Shots" staan catchy liedjes en het stevige spel centraal, songs waar ik mijn hoed voor af doe. Als deze plaat in juli niet op N° 1 van de gerenommeerde Euro Americana Chart staat te prijken of toch zeker niet in de top 3 dan weet ik het niet, voor mij zal deze plaat beslist hoog eindigen in mijn jaarlijst. Hollis Brown is inmiddels een gevestigde band en maakt deze status helemaal waar met "3 Shots" waarbij Bo Diddley te gast is in het nummer "Rain Dance" en er is tevens een duet te horen met countryster Nikki Lane in "Highway 1", maar de hoofdrol wordt toch opgeëist door de mannen van Hollis Brown. Als u de kans nog niet kreeg om te luisteren, dan is het nu wel hoog tijd.

 

 

Oct 20, 2015   Nijmegen (NL) Merleyn
Oct 22, 2015   Eindhoven (NL) Effenaar
Oct 23, 2015   Hengelo (NL) Metropool
Oct 24, 2015   Oostende (B) De Zwerver
Oct 25, 2015   Edam (NL) Harmonie (‘s middags)
Oct 25, 2015   Amsterdam (NL) Paradiso (s’avonds)
Nov 19, 2015  Deurne (NL) Cultuurkapel Deurne
Nov 20, 2015  Borger (NL) VanSlag

 

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Blue Rose Records
Distr.: Sonic Rendezvous

video