KERN PRATT - BROKEN CHAINS

Het waren Luc & Marc Borms, auteurs van het formidabele boek: “Catfish & Cotton: Driving Down The Blues Highway”, die ons attent maakten op het bestaan van een verborgen parel diep in Mississippi: Kern Pratt. Tijdens de eerste van hun trips door de US gaf David Hyde de Borms Brothers een rondleiding in NOLA en dat kan je terugvinden in dit voor bluesliefhebbers dus absoluut aan te raden boek.nHyde, een prima bassist, treedt regelmatig op met Kern Pratt en is trouwens  de producer van diens album. Op het Juke joint festival van 2014 traden Kern en David op. Luc Borms heeft Kern daar ontmoet en met hem opgetreden. Van daaruit is de vriendschap ontstaan die zelfs geleid heeft tot de samenwerking op deze CD. Enig opzoekingswerk, we zijn altijd wat op onze hoede als we “niet te missen” tips krijgen, wat is het internet toch uitermate geschikt voor iets dergelijks,  leerde ons dat Luc en Marc het wel eens bij het rechte eind zouden kunnen hebben.

Het was dan ook met meer dan gezonde nieuwsgierigheid dat we “Broken Chains”, het album van Kern Pratt , want over deze bluesmuzikant gaat het dus, op de draaitafel legden. Al van bij de eerste noten van opener “Delta Mourn’” waren we onder de indruk.  Het slechts een halve minuut durende nummer mag dan eerder een opwarmer zijn, het is wat ons betreft met de fluitende vogels en Kern’s gepaste snarenspel een uitstekende sfeerschepper.  Zeker als daarna “Greenville Mississippi Blues” op de luisteraar wordt losgelaten.  Het eerder klassiek te noemen bluesnummer is een meestamper van jewelste.  Pratt’s stem is uitermate geschikte voor dergelijke rampetampe blues, wat schurend en expressief.  De fantastische bijdrage op piano van Eden Brent is mede de oorzaak dat er gehold wordt naar de repeatknop.  Het luid laten schallen door de speakers is de boodschap.  Een heerlijk nummer dat wat ons betreft de uitfadende gitaarsolo wat langer had mogen laten schitteren.

Kern is een meer dan doorsnee gitaarspeler. Wat hij laat bewonderen op Albert Collin’s “Lights Are On, But Nobody’s Home is even indrukwekkend als gevoelig te noemen.  De schurende sax in het nummer is zondermeer groots. Dit is met voorsprong de beste versie die we ooit van deze klassieker hoorden! Het duizelingwekkende niveau wordt aangehouden met het schrijnende “Somewhere South Of Memphis”, het intrieste nummer over armoe en de problemen die ermee gepaard gaan herbergt prachtig toetsenwerk, indrukwekkende blazersarrangementen en gepast achtergrond gezang.  De gevoelige gitaarsolo van Kern is even fraai als kort te noemen.

Het stevig rockende” Black Hannah” laat alweer een Pratt op topniveau horen.  Vocaal ronduit briljant en indrukwekkend de snaren geselend.  Dit zijn verdomd vijf toppers na mekaar !  en het stopt hier niet bij, “Don’t Leave Me Baby” met steun van Kenny Neal (!) is ok al zo een fantastisch nummer. Heel wat radiovriendelijker dan de andere songs op deze release maar moest dit Kern Pratt de verdiende airplay en bekendheid, die hij zonder twijfel verdient, zullen we dit zondermeer toejuichen. Een schitterende versie van de klassieker “It Hurts Me Too” herbergt een sobere maar oh zo gepaste, treffende bijdrage op mondharmonica van Luc Borms.  Maar wat een versie ook al van “Handcuffed To The Blues” krijgen we hier te horen.  Het Brawley and Henderson nummer is om duimen en vingers van af te likken. De hele band schittert en de song is een zoveelste hoogtepunt op een plaat die bulkt van de pareltjes.

Op “Smokin’ Gun” treedt Denise Owen op het voorplan als zangeres.  De dame had eerder al haar kunnen laten bewonderen op de achtergrond maar mag hier ook haar talent demonstreren.  Ik moet herhalen dat de blazersarrangementen ook alweer hoogstaand genoemd mogen worden. “Soulshake” van Smith & Lewis mag als voorlaatste nummer weer verrassen.  Het gekende nummer an sich is wat ons betreft een wat vreemde eend in de bijt op deze release, maar is best boeiend te noemen.  Het vocale debat tussen Denise en Kern is zelfs als uitermate fascinerend te omschrijven. Het titelnummer  mag deze schitterende plaat afsluiten op dezelfde wijze als ze opende.  De mijmerende resonator die zachtjes uitwuift laat je dromend achter. Je hebt net kennis gemaakt met een schitterende plaat van een subliem artiest.

Bij het ter perse gaan vernemen we dat de kans zéér reëel is dat we Kern Pratt begin volgend jaar zullen live kunnen aanschouwen in België.  Rootstime zal u ongetwijfeld op de hoogte houden maar het spreekt al voor zich dat ondergetekende present zal zijn en u ongetwijfeld ook eenmaal u deze plaat beluisterd hebt!

Luc Meert

Artiest info
Website  
 

Label: Gigtime Records

video