VIOLET DELANCEY – WHEN THE CLOCK STRIKES MIDNIGHT

Violet Delancey is een zangeres en songschrijfster die opgroeide in het zuiden van Californië maar omwille van haar voorliefde voor countrymuziek eind 2013 naar Nashville, Tennessee verhuisde, waar ze aan haar debuutplaat “When The Clock Strikes Midnight” is beginnen werken.

Voor dat eerste album heeft ze elf liedjes opgenomen, waarvan er negen door haar zelf werden gecomponeerd en twee countryklassiekers werden geselecteerd om van een coverversie te worden voorzien. Haar stem is perfect geschikt voor het brengen van countryliedjes en ze lijkt afwisselend op die van Dolly Parton en Emmylou Harris, terwijl haar stijl van songschrijven aanleunt bij de verhalende troubadour Bob Dylan.

De gecoverde liedjes op deze plaat zijn “She Ain’t Goin’ Nowhere” van Guy Clark, een liedje dat deze ‘éminence grise’ van de countrymuziek al in 1975 opnam voor zijn album “Old No. 1” en “Luxury Liner” van Gram Parsons. Die andere countrylegende schreef deze song in 1968 voor het album “Safe At Home” van zijn toenmalige groep ‘The International Submarine Band’, maar het liedje verwierf later vooral bekendheid als titeltrack van het gelijknamige album van Emmylou Harris uit 1976.

Violet Delancey bewandelt op deze plaat nooit de typische country-tearjerkersweg en behoudt in de meeste tracks de swing in haar countryrockliedjes. De albumtiteltrack is al meteen zo’n catchy rocker waarop Paul Franklin zijn uiterste best doet op pedal steel en Jeff Taylor zich helemaal geeft op piano. “Lost Along The Way” en “Back To The Sea” zijn twee liedjes die we zo ook op het repertoire van Emmylou Harris terug zouden kunnen vinden en single “Sing The Night Away” (zie video) had ons al vanaf de eerste noten bij de strot gegrepen, niet in het minst omwille van het voortreffelijke werk op fiddle door Stuart Duncan. In “My Irish Man” en ook in “Walk Along This Road” schuift Violet Delancey eventjes wat op van country in de richting van folk en bluegrass.

Voor de opname van haar debuutplaat werkte zij samen met producer Brent Truitt, een man die eerder in de studio ook al achter de knoppen stond voor albums van Allison Krauss en Dolly Parton. Hij componeerde hier ook mee met Violet Delancey aan vijf tracks op dit album. “Will You Love Me”, “Theme Song” en cd-afsluiter “First Goodbye” zijn daarvan onze favoriete songs, naast het al eerder vermelde “Lost Along The Way”.

Als je zo sterk kunt debuteren als deze Violet Delancey doet op “When The Clock Strikes Midnight”, dan kan je er zeker van zijn dat deze plaat niet de laatste van deze getalenteerde jongedame zal zijn. Zo hebben we dan ook iets om naar uit te kijken als we deze cd grijs gedraaid hebben en we wel eens wat nieuw werk van haar zouden willen horen.

(valsam)

 

Artiest info
Website  
 

video