THE JAYDEES – WORK WITH WHAT WE'VE GOT

Kijk, dàt is nu één van de leukste aspecten van dit vak: om de zoveel tijd krijg je iets in je bus gekieperd van muzikanten waar je nog nooit van gehoord hebt, maar die meteen door de grote poort binnenkomen. The Jaydees lijken me zo'n band te zijn. De vijf heren resideren in Tilburg en elk van hen heeft in het verleden al z'n sporen verdiend als begeleider van anderen of als bandlid in groepen als Dearhunter, Stevie Ann en Deacon Blue. Hier debuteren ze met elf eigen songs en één cover van The Louvin Brothers (“You're Learning”) en het minste wat ja van deze plaat kunt zeggen, is dat ze er echt wel stààt.

De twee songschrijvers van de band, Joop van der Kuip en Derrick van Schie hebben elk hun eigen stijl: de eerste is meer een mens van de sfeer en van het verhaal, terwijl de tweede meer op melodie en ritme ingesteld is. Ze vinden elkaar wonderwel en slagen erin een plaat af te leveren, die met recht en reden in veel platenkasten naast The Jayhawks terecht zal komen en dat niet alleen om alfabetredenen. Wat hiermee bedoeld wordt, mag duidelijk zijn: deze jongens hebben zich het alt.country- en Americana-idioom heel goed eigen gemaakt. Je kan zo horen dat ze goed en vaak geluisterd hebben naar de grote voorbeelden als Townes van Zandt en Ryan Adams, je kunt er je eindejaarspremie op verwedden dat ze alles van Olson en Louris in hun platenkast hebben zitten en dat ze zelden een Lage Landenconcert van Gillian Welch gemist zullen hebben. De heren zijn, om het maar zo te zeggen, meer dan vertrouwd met het genre en ze gaan er op een heel fijne wijze mee aan de slag.

De beide liedjesschrijvers van de band zijn in één moeite ook de zangers en hun stemmen situeren zich ergens tussen Ryan Adams en Neil Young in. Dat ze geholpen worden door een multi-instrumentalist als Maarten van Damme, die alles wat snaren heeft onder de knie lijkt te hebben, is ook niet meteen een nadeel: die man weet op heel fijne wijze de klankkleur van de band mee te bepalen en hij zet de fijnste instrumentale lijntjes neer en de ritmesectie, bestaande uit Ewen Vernal op bas en Kees Swanenberg op drums, is heel sterk in al haar bescheidenheid: je hoort hen bijna niet, maar ze zijn wel de ruggengraat van de groep. Al deze factoren samen zorgen voor een bijzonder fijne plaat, waarvan de klasse al heel snel de landsgrenzen zal overstijgen. Dit is minstens even goed als 90 procent van want ons in dit genre bereikt van over de Grote Plas.

Of je nu aan opener “Morning Bong” denkt, of aan het aan Roy Orbison verwante “She” -dit had niet misstaan op in van de Travelling Wilburyplaten- dan wel aan de titeltrack, waar een flink Townesgehalte van afdruipt, telkens weer stel je vast dat deze kerels nu al aan de deur van de Eerste Divisie komen aankloppen. Dat ze al jaren samenspeelden voor ze deze plaat begonnen op te nemen, zal daar uiteraard aan bijgedragen hebben, maar toch: hier zit een bende talent bijeen, zeker weten. Ik kan dus alleen maar hopen dat onze radiomakers deze keer wél hun ding doen en deze plaat maximale draaibeurten geven: ze bevat namelijk minstens zeven heel radiofähige songs, inclusief ééntje voor elk zichzelf respecterend nachtradioprogramma. Ik heb het nu over afsluiter “All The Life”, met z'n ruim zes minuten de langste track van de plaat, maar vooral een heel knappe sfeerschepper, die makkelijk zat aan menig Neil Youngnummer te koppelen is. Geen dank voor deze welgemeende tip!

Lieve lezer, ik hoop dat ik m'n punt heb kunnen maken: als ik elke maand een plaat van dit kaliber in mijn brievenbus zou krijgen, dan blijf ik dit vak nog jaren beoefenen !

(Dani Heyvaert)

Releasedata: 11 februari 2016

 

 

Agenda release shows februari
11/2 Instore - Sounds, Tilburg
12/2 Live uit Lloyd - Radio Rijnmond, Rotterdam
19/2 An American Night met Def Americans en Reservoir Dogs Band - 013, Tilburg
26/2 support Def Americans - Gigant, Apeldoorn
27/2 support Def Americans - Paard, Den Haag

 


Artiest info
Website  
 

video