TAJ MAHAL – BROTHERS / MUSIC FUH YA’ (MUSICA PARA TU) - EVOLUTION (THE MOST RECENT)

 

 

" You can listen to my music from front to back, and you don't ever hear me moaning and crying about how bad you done treated me. I think that style of blues and that type of tone was something that happened as a result of many white people feeling very, very guilty about what went down… " (Taj Mahal)

Henry Saint Clair Fredericks (Harlem, NY, °1942) aka Taj Mahal, is een Amerikaans blues muzikant, singer-songwriter en film componist. Taj Mahal verzorgde voor diverse films de muziek, of schreef er de muziek voor. Mahal gebruikt in zijn muziek vaak elementen uit de wereldmuziek. In zijn carrière heeft hij altijd geprobeerd om de definitie en visie van de blues te herzien. Hij reisde daarvoor de wereld rond. Mahal is een multi-instrumentalist. Taj Mahal bracht tussen 1968 en 2008 zo’n vijfentwintig studioalbums uit.

Fredericks komt uit een muzikale familie. Zijn vader was een jazz pianist / componist en zijn moeder was een zangeres en lerares. Tijdens zijn jeugd verhuizen ze (omdat hun moeder, nadat hun vader verongelukt hertrouwt)  naar Springfield, Massachusetts. Door zelfstudie leert Fredericks meerdere instrumenten, waaronder piano, klarinet, harmonica, gitaar (die hij vond in de kast van zijn stiefvader) en bas gitaar. In 1964 haalt Fredericks een diploma landbouw aan de ‘University of Massachusetts’.

In een van de eerste bands waarin Fredericks speelt The Rising Sons, speelt ook Ry Cooder. In 1968, bij het uitbrengen van een titelloos debuut album, neemt hij, na het verschijnen van een monnik in zijn dromen, de artiestennaam Taj Mahal aan. Kort daarna volgen de albums “The Natch'l Blues” (1968) en “Giant Step” (1969).

Mahal is gekend voor zijn muzikale ontdekkingstochten. Hij is gaan zoeken naar de roots van de muziekstijlen, waarbij zijn eigen Caraïbische en Afrika-Amerikaanse afkomst erg belangrijk is. Het nummer “West Indian Revelation" is hiervan een voorbeeld. In zijn muziek hoor je invloeden uit Zuid Azië, West en Oost Afrika en de Caraïben.

Solo bracht Taj Mahal dozijnen albums uit, waaronder “Happy to Be Just Like I Am” (1971), “Music Fuh Ya' (Music Para Tu)” (1977), “Taj” (1987), “Dancing the Blues” (1993) en “Mkutano” (2005). Mahal heeft ook samen gewerkt met verschillende andere artiesten en heeft albums voor kinderen uitgebracht op het ‘Music for Little People’ label, zoals “Shake Sugaree” (1988), “Peace Is the World Smiling” (1989) en “Smilin' Island of Song” (1992). In 1976 huwt hij met Inshirah Geter en in de jaren ’80 verhuist hij naar Hawaii. De albums “Sacred Island” (1998) en “Hanapepe Dream” (2003) zijn een link met zijn nieuwe thuisland Hawaii.

Mahal is actief in de filmwereld. Hij acteerde in “Sounder” (1972) en “Sounder: Part Two” (1976), hij componeerde filmmuziek voor de film “Brothers” (1977) en “Mule Bone” (1991), van Langston Hughes & Zora Neale Hurston.

Taj Mahal won twee Grammy Awards met “Señor Blues” (1997) en “Shoutin' in Key: Taj Mahal & the Phantom Blues Band Live” (2000), telkens in de kategorie ‘Best Contemporary Blues Album. Met zijn album “Maestro” (2008) vierde hij zijn veertig jaar als artiest, met meerdere gasten, waaronder Ben Harper, Ziggy Marley en Angélique Kidjo. In 2009 brengt hij "American Horizon” uit, featuring Los Cenzontles en David Hidalgo (van Los Lobos).

“Brothers”: Taj Mahal (1977), Soundtrack

Voor de soundtrack van de Warner Bros. Film “Brothers” schrijft Taj Mahal in 1977 negen originele nummers. Het album werd opgenomen in augustus 1976 bij ‘Conway Recorders’ in Hollywood met o.a. Rudy Costa (klarinet, sax), Ray Fitzpatrick (bas), Kester Smith (drums), Larry McDonald & Kwasi (Rocki) Dzidzornu (conga’s percussie) en Robert Greenidge (steel drums, percussie).

In de film van Edward & Mildred Lewis, geregistreerd door Arthur Barron, spelen o.a. Bernie Casey, Vonetta McGee en Ron O’Neill mee. De film (een love story tussen George Jackson en Angela Davis) was controversieel en neemt geen uitgesproken standpunt in over de relatie tussen de radicale zwarte UCLA professor / activiste Angela Davis, Black Panther en de zwarte gevangene George Jackson; die een van de doden was tijdens een mislukte gevangenis ontsnapping in 1971. Angela Davis inspireerde de Rolling Stones voor het schrijven van “Sweet Black Angel”, dat op hun album “Exile On Main Street” (1972) staat.

Het is niet de eerste soundtrack die Mahal schreef, want in 1972 deed hij dat al voor “Sounder”. De meer dan acht minuten lange opener ”Love Theme In The Key Of D” is een dromerige ballade met de zang van Mahal vs. de sax van Rudy Costa en het typische geluid van de steel drums van Robert Greenidge. De sfeer wordt naar het einde toe wat uitbundiger, als Mahal zingt “I never thought I’d have days like this…” - de verwoording van de gevoelens van Jackson voor Angela Davis. In het meer speelse en wat stoutere ”Funky Butt” balanceert de zang van Mahal tussen de dreunende back beat, de fluit van Costa en de steel drums. ”Brother’s Doin’ Time” is geschreven voor een scène in de gevangenis. Het tempo is slepend traag en reflecteert het effect van opgesloten te zijn, voor de gevangene zelf en zijn familie; waarbij Mahal zingt “Mama’s crying, papa’s walking round, sister’s on the pavement...”  Met ”Night Rider” gaat daarna het tempo omhoog en is alles weer hoopvol, waarbij onderduiken en zoeken naar vrijheid thema’s zijn. De B-kant van het vinyl opende met ”Free The Brothers”. Afrikaanse ritmes en het repetitief en onverminderd scanderen van leuzen als “Free the Brothers”, roepen de opstand in de gevangenis op. De instrumental ”Sentidos Dulce (Sweet Feelings)” zet rustigin. Eerst begint de akoestische gitaar, dan volgen de conga’s en uiteindelijk de volledige band met Rudy Costa’s sax en de steel drums. Plechtig en wat stijfjes opent Mahal op piano ”The Funeral March”, een klaagzang die Jackson’s afscheid aankondigt. ”Malcolm’s Song” is een kort interludium, om daarna af te sluiten met ”David And Angela”. Voor de berustende, onbezorgde eindsfeer van de film is de instrumentatie aangepast.

Op de LP hoes, die werd uitgebracht in fel rode en zwarte kleuren, stond de volgende tekst uit de filmgeneriek afgedrukt:
“ He was a black man in a white man’s prison.
She was a somebody; a notorious, beautiful, radical black professor.
Their love story caused a national convulsion.
This film is that story. And it happened…”

Binnen de context van de film was Taj Mahal met zijn soundtrack, uitstekend geslaagd dat over te brengen, waar het in de film over ging. Het album was géén feit op zich maar kreeg, zoals de film, niet genoeg mainstream aandacht, waardoor het snel in de vergetelheid belandde…

 

“Music Fuh Ya’ (Musica Para Tu)” (1977), CD

In 1976 neemt Taj Mahal het album “Music Fuh Ya’ (Musica Para Tu) op in de ‘Bllue Bear Studios’, in San Francisco. Dit doet hij samen met Ray Fitzpatrick (bas, gitaar, piano), Rudy Costa sax, fluit, piano), Larry McDonald (percussie, piano), Kwasi Dzidzornu (conga’s, percussie), Kester Smith (drums) en Robert Greenidge (steel drums). Mahal zelf zingt en speelt op akoestische gitaar, harmonica, banjo en mandoline. Deze Intergalactic Soul Messengers Band (want zo worden ze samen genoemd) speelt ook op de laatste twee albums die Mahal bij Columbia uitbracht (“Music Keeps Me Together” - 1975 en “Satisfied ’N Tickled Too” - 1976). 

“Music Fuh Ya’ (Musica Para Tu)” opent levendig en upbeat met ”You Got It”, waarbij een aanstekelig rif en Robert Greenridge’s steel drums voor de pret zorgen. De hobo blues ”Freight Train” is een oude folk song die qua fingerpicken, vooral gekend is in de versie van Elizabeth Cotton. Mahal’s ode aan Cotton is ook een beetje een ode aan Etta Baker. Het is een gestadig nummer, met een zwierig deuntje en de harmonica die de treinfluit imiteert. Mahal’s eerste zinnen gaan over de geschiedenis van de trein en componiste Elisabeth Cotton. Wat hierna volgt is ”Baby, You’re My Destiny”. Dit nummer met een jazzy gipsy swing, wordt opgedirkt met enkele sax franjes. De steel drums zijn ook nadrukkelijk te horen in de calypso song ”Sailin’ Into Walker’s Cay”, een nummer met erkenbare Caraïben invloeden en met Larry McDonald achter de piano. Ook hier werd nu de LP omgedraaid en gaan we verder met ”Truck Driver’s Two-Step”. Het is een bluesy nummer met een reggae ondertoon, dat met namen van steden goochelt. In het koor zingt ook Mahal’s vrouw Inshirah mee. ”The Four Mills Brothers” is een (gekend) nummer van Drurrie Parks, de vrouw van een singer-songwriter uit Mississippi, Van Dyke Parks. Mahal maakt er een eigenaardige retro versie van, waarbij opnieuw de Caraïben hun invloed laten gelden. Met ”Honey Babe” gaat Mahal nog even reggae, om daarna keurig af te sluiten met de instrumental ”Curry”; die keurig herschreven werd door Ray Fitzpatrick, inclusief het bijna-gezang en het half-gefluister van de aanwezigen.

 

“Evolution (The Most Recent)” (1977), CD

De verzamel CD die uitgebracht werd door BGO records gaat nu (op dezelfde CD) verder met “Evolution (The Most Recent)”, een album, dat ook in 1977 uitgebracht werd. Het nummer nam Mahal op met John Tropea en John Tropea (gitaar), Rob Mounsey (keys), Willie Lee (bas), Steve Jordan (drums) en percussionist Errol “Crusher” Bennett. L. Leon Pendarvis was de producer / arrangeur van het album en de opnames gebeurden in het ‘House of Music’, in West Orange, New Jersey.

Met een feel-good song ”Sing A Happy Song” (van Leon Pendarvis & Janice Gadson ) opent het album. Gadson zingt daarna de backing vocals mee. De folk blues ”Queen Bee” opent Mahal fingerpickend, waarna hij met veel Caraïbische flair verder gaat. Totaal anders klinkt ”Lowdown Showdown”. Het nummer van Pendarvis & Gadson, is een mix van rock, pop, soul en reggae, dat het nodige radio gehalte heeft. Heel mediatief opent ”The Most Recent (Evolution) Of Muthafusticus Modernusticus”, een track die alleen al o.w.v. de titel zijn aandacht verdient. Het nummer dat heel integer begint, gaat naar een climax, waarbij de sax van Rudy Costa de bovenhand neemt. De B-kant opent hier met ”Why You Do Me This Way”, een kleverige, swampy funk song, met enkele bluesy grooves van Mahal’s harmonica. Robert Greenidge schreef ”Salsa De Laventille”. In deze zo goed als instrumentale track, hoor je nu en dan even de backing vocals. ”The Big Blues”, een slow blues die Mahal schreef, is rauw en de harmonica grooves stekelig. Hierna volgt ”Highnite” het begin van een Caraïbisch feestje, alhoewel… ”Southbound With The Hammer Down” is de afsluiter, een funky groove, met opdringerige blazers en een onherkenbaar rustig reggae einde.

“Evolution (The Second Time)” was Taj Mahal’s laatste album bij Warner Bros. Hierna werd het even stil rond Mahal, want hij moest zich bezinnen. Met deze drie CD’s hebben we kunnen kennis maken met  een wat verwaarloosde en over het hoofd geziene (Caraïbische) episode in Taj Mahal’s carrière. Het is duidelijk dat Mahal een artiest is die niet wil stilzitten, maar altijd naar nieuwe dingen zoekt.

 

Taj Mahal tourt dit jaar opnieuw wereldwijd. Hij doet ook Europa en eenmalig België aan. Op 04 mei zal hij in ‘de ROMA’ in BORGERHOUT optreden. Fans, allen daarheen!

Eric Schuurmans

THE TASH MAHAL TRIO:
 04/05/16 @ de ROMA, Borgerhout

 

Album track list Disc One ‘Brothers’: 1”Love Theme In The Key Of D” - 2”Funky Butt” - 3”Brother’s Doin’ Time” - 4”Night Rider” - 5”Free The Brothers” - 6”Sentidos Dulce (Sweet Feelings)” - 7”The Funeral March” - 8”Malcolm’s Song” - 9”David And Angela” – Lyrics & Music by Taj Mahal -- Original sound track from the Warner Bros. motion picture -- Produced, composed & arranged by Taj Mahal. (8,9) Co-arranged by Rudy Costa, Ray Fitzpatrick, Kester Smith, Larry McDonald, Kwasi (Rocki) Dzidzornu & Robert Greenidge

Album Line-up ‘Brothers’:
Taj Mahal: National F-holed 6-strings guitar, Martin 00-18 6-strings guitar, electric piano, piano, vocals
Rudy Costa: bass clarinet, flute, alto flute, soprano sax, alto sax, kalimba, shekere
Ray Fitzpatrick: bass
Kester Smith: trap drums, percussion
Larry McDonald: congas, percussion
Kwasi (Rocki) Dzidzornu: congas percussion
Robert Greenidge: steel drums, percussion
Background vocals : Claudia Lennear & Alison Mills (4), Rudy Costa, Ray Fitzpatrick, Kester Smith, Larry McDonald, Kwasi (Rocki) Dzidzornu & Robert Greenidge (5)

Album track list Disc Two ‘Music Fuh Ya’ (Musica Para Tu): 1”You Got It” - 2”Freight Train” [Paul James & Fred Williams] - 3”Baby, You’re My Destiny” - 4”Sailin’ Into Walker’s Cay” - 5”Truck Driver’s Two-Step” - 6”The Four Mills Brothers” [Drurrie Parks] - 7”Honey Babe” - 8”Curry” [Ray Fitzpatrick] - Lyrics & Music by Taj Mahal, except when [noted: 2,6,8] – Produced & arranged by Taj Mahal // Album track list ‘Music Fuh Ya’ (Musica Para Tu) / Evolution (the Most Recent): 9”Sing A Happy Song” [Pendarvis / Gadson] - 10”Queen Bee” [Mahal] - 11”Lowdown Showdown” [Pendarvis / Gadson] - 12”The Most Recent (Evolution) Of Muthafusticus Modernusticus” [Mahal / Mahal / McDonald / Smith / Greenidge / Costa / Rich / Dzidzornu] - 13”Why You Do Me This Way” [Pendarvis/Willis] - 14”Salsa De Laventille” [Greenidge] - 15”The Big Blues” [Mahal] - 16”Highnite” [Dzidzornu] - 17”Southbound With The Hammer Down” [Mahal]– Lyrics & Music as [noted] -- (9,11,13) Produced & arranged by L. Leon Pendarvis, All other tunes by Taj Mahal

Album Line-up ‘Music Fuh Ya’ (Musica Para Tu):
Taj Mahal: acoustic guitars, vocals, mandolin, harmonica, harp
Rudy Costa: bass & alto clarinet, flute, alto, tenor & soprano sax, kalimba, saxello, piano (3)
Ray Fitzpatrick: bass, acoustic guitar, organ (8)
Kester Smith: trap drums, percussion
Larry McDonald: congas, percussion, piano (4)
Kwasi (Rocki) Dzidzornu: congas percussion
Robert Greenidge: steel drums
Bismarck Franco, Jr.: timbales (4)
Background vocals & handclaps : Taj Mahal, Rudy Costa, Kester Smith, Larry McDonald, Kwasi (Rocki) Dzidzornu, Robert Greenidge, Ray Fitzpatrick & Joni Haastrup
Background vocals (5) : Inshirah Mahal, Rashaida Nirobe, Mona Ram, Yvonne Fimbres & Carol Fredericks

Album Line-up ‘Evolution (The Most Recent):
Musicians (9,11&13):
L. Leon Pendarvis: keys (9,13)
Rob Mounsey: keys
Bob Babbitt: electric bass (9,13)
Gary Mure: drums (9,13)
Errol “Crusher” Bennett: percussion (9,13)
John Tropea: guitar (9,13)
Dave Carey: vibes & marimba (9,13)
Willie Lee: electric bass (13)
Steve Jordan: drums (13)
Barry Finerty: guitar (13)
Virgil Jones: trumpet
Danny Moore: second trumpet
Denny Morouse: tenor sax
John Zangrando: alto sax
Alan Ralph: bass trombone
Seldon Powell: baritone sax
Background vocals : Janice Gadsden, Joshie Armstead, Billy Barnes & Wayne Garfield
Lead vocals: Taj Mahal
All other tunes:
Taj Mahal: guitars, banjo-mandolin, lead vocals
Rudy Costa: soprano & alto sax, flute, kalimba
Eddie “Bill” Rich: bass
Larry McDonald: congas, percussion
Kwasi (Rocki) Dzidzornu: congas percussion
Kester Smith: trap drums
Robert Greenidge: steel drums
Background vocals (14) : Carol Fredericks a Claudia Siefer
Background vocals & handclaps (16) : Taj Mahal, Rudy Costa, Eddie “Bill” Rich, Larry McDonald, Kester Smith, Kwasi (Rocki) Dzidzornu, Kester Smith & Robert Greenidge

Discography Taj Mahal:
Solo Albums
1968 – Taj Mahal / 1968 – The Natch'l Blues / 1969 – Giant Step/De Ole Folks at Home / 1971 – Happy Just to Be Like I Am / 1972 – Recycling The Blues & Other Related Stuff / 1972 – Sounder / 1973 – Oooh So Good 'n Blues / 1974 – Mo' Roots / 1975 – Music Keeps Me Together / 1976 – Satisfied 'N Tickled Too / 1976 – Music Fuh Ya' / 1977 – Brothers / 1977 – Evolution / 1987 – Taj / 1988 – Shake Sugaree / 1991 – Mule Bone / 1991 – Like Never Before / 1993 – Dancing the Blues / 1995 – Mumtaz Mahal (with V.M. Bhatt and N. Ravikiran) / 1996 – Phantom Blues / 1997 – Señor Blues / 1998 – Sacred Island aka Hula Blues (with The Hula Blues Band) / 1999 – Kulanjan (with Toumani Diabaté) / 2001 – Hanapepe Dream (with The Hula Blues Band) / 2005 – Mkutano Meets the Culture Musical Club of Zanzibar / 2008 – Maestro
Live albums:
1971 – The Real Thing / 1972 – Recycling The Blues & Other Related Stuff / 1972 – Big Sur Festival - One Hand Clapping / 1979 – Live & Direct / 1990 – Live at Ronnie Scott's / 1996 – An Evening of Acoustic Music / 2000 – Shoutin' in Key
Movies:
1972 -- Sounder / 1977 -- Brothers / 1991 – Bill & Ted's Bogus Journey / 1996 – The Rolling Stones Rock and Roll Circus / 1998 – Outside Ozona / 1998 – Six Days Seven Nights / 1998 – Blues Brothers 2000 / 1998 – Scrapple / 2000 – Songcatcher / 2002 – Divine Secrets of the Ya-Ya Sisterhood

 

 

 

 

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: BGO records

video