DORI FREEMAN – DORI FREEMAN

 

Een nieuwe schitterende stem aan het muziekfirmament is de Amerikaanse zangeres en songschrijfster Dori Freeman, een 24-jarige knappe verschijning uit Galax in de staat Virginia en een jongedame met een stem als een klok. Hoe goed ze wel is kunt u zelf beluisteren en vaststellen via haar debuutplaat die onder haar naam “Dori Freeman” op de platenmarkt is verschenen.

Tien zelfgeschreven liedjes staan op dit schijfje dat in de studio werd opgenomen onder supervisie van producer Teddy Thompson, de zoon van de Britse folkrockiconen Richard en Linda Thompson. Freeman had haar stoutste schoenen aangetrokken en stuurde een mailtje met demo’s van haar liedjes naar hem. Ze viel haast van haar stoel toen hij meteen reageerde met de mededeling dat hij de creatie van haar eerste plaat als producer wou begeleiden. De opnames vonden plaats gedurende amper drie dagen in een studio in New York City.

De muziek zat in het bloed van zowat alle generaties Freeman en het was dan ook geen verrassing dat Dori ook resoluut koos voor een carrière in de muziekwereld. Beïnvloed door liedjes die ze thuis hoorde, begon ze op bluegrass, country en folkmuziek geënte songs te componeren die ze nu dus op deze plaat met kristalheldere stem heeft ingezongen.

We horen vooral tijdloze songs die hier door een prille twintiger worden gebracht in een stijl die eerder de sfeer van de jaren ’50 en ’60 uitstraalt. De thema’s van deze liedjes centraliseren zich rond de liefde, liefdesverdriet en hartenpijn. Dat wordt al snel duidelijk gemaakt in de openingstrack “You Say” en in het daarop volgende “Where I Stood” dat zij brengt in een duet met Teddy Thompson. Countryballad “Go On Lovin’” is een pareltje dat Dori Freeman met veel gevoel en emotie brengt en waarbij de fragiliteit nog sterker geaccentueerd wordt door de klagende klanken afkomstig van een pedal steelgitaar. Er zijn over het algemeen maar zeer weinig instrumentale franjes aan deze songs die bewust simpel en sober werden gehouden om de schitterende stem van Dori Freeman nog beter te kunnen accentueren. De instrumentalisten die de opname begeleid hebben zijn Jon Graboff (gitaar en pedal steel) Jeff Hill (contrabas), Erik Deutsch (piano en keyboards), Rob Walbourne (drums) en Alex Hargreaves (viool).

Eén van de meest catchy liedjes op deze plaat is “Tell Me” dat op een simpele drumbeat drijft, maar zo innemend mooi wordt gezongen door Dori Freeman en van een heel speciaal cachet wordt voorzien door de subtiele toevoeging van een strijkersensemble. De tremolo in haar stem doet soms denken aan Peggy Lee of Loretta Lynn en roept hier en daar bij ons ook herinneringen op aan de meer recente Martha Wainwright, o.a. in de liedjes “Any Wonder” en “Lullaby”.

Een buitenbeentje qua songstijl is het akoestische, met enkel vingerknipjes a capella gebrachte “Ain’t Nobody” (zie video), een nummer dat ons doet denken aan het stokoude “Sixteen Tons” van Merle Travis en tot hit gezongen door Tennessee Ernie Ford in 1955. In “Song For Paul” zingen Dori Freeman en Teddy Thompson als harmony vocalist nog eens in perfecte stijl samen.

Dan zijn we spijtig genoeg al aan het einde van deze schitterende debuutplaat aanbeland met het nummer “Still A Child”, een zachtjes voortkabbelend walsje dat de laatste parel aan de kroon van Dori Freeman vormt. Zij zou met deze cd wel eens een ernstige kandidaat voor een ‘Grammy Award 2016’ kunnen gaan worden. Ik heb alvast in totaal 33 minuten genoten van de eerste tot de laatste noot en kan u dan ook warm aanbevelen om net hetzelfde te gaan doen na aanschaf van deze topplaat.

(valsam)

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Free Dirt Records

Distr.: Music & Words

video