BOB MARGOLIN - MY ROAD

 


“’MY ROAD reveals who I am today, musically and very personally. Each song takes a surprising turn from the others and my previous music. This breakthrough for me is informed by fifty years on bandstands, my Blues music heritage and credentials, and the drive to survive and thrive in today’s pressurized world. MY ROAD is my ride through modern challenges, the ironies and lessons of aging, achieving true love, mourning, my band’s distinctive signature sound, a childhood epiphany, my seven years in Muddy Waters’ band, and exploring the darkest sides of life with friends who have been there.” - Bob Margolin

Ik herinner me, veertig jaar geleden, de in Boston geboren Steady Rollin’ Bob Margolin best als gitarist bij de legendarisch Muddy Waters Band, een gitarist die achteloos de meest hemelse muziek uit zijn gitaar kon halen. En zo ontspannen maar prachtig speelt Margolin nog steeds. Bob Margolin wordt ondertussen beschouwd als één van de belangrijkste bluesartiesten van zijn generatie. Hij begon met spelen in de begin jaren '60, en wist al na enkele jaren zelfstudie een hoog niveau te bereiken. Veel bluesgitaristen op jonge leeftijd zoeken al snel de grens met rock op, en met Margolin was dit ook niet anders, want hoorbaar liet hij zich in die vroege periode beïnvloeden door Chuck Berry. Hij is ondertussen één van de beste bluesgitaristen getuige zijn vele W.C. Handy/Blues Music Awards.

In 1973 werd hij lid van de Muddy Waters Band. In 1975, verscheen het Grammy Award-winnende "Muddy Waters Woodstock Album" met naast Margolin niemand minder dan Paul Butterfield, Levon Helm en Garth Hudson van The Band in de gelederen, en dit was ook meteen zijn laatste plaat voor Chess Records. Na jaren van constant op tournee te zijn geweest met deze band verliet Waters in 1977 Chess Records. Na samen met Johnny Winter een tournee te hebben gedaan tekende hij bij Blue Sky, een label dat door deze Johnny Winter werd geleid. "Hard Again" was het eerste album, waarop Waters werd begeleid door pianist Pinetop Perkins, drummer Willie Smith en gitaristen Bob Margolin en Johnny Winter. Na een aantal magere jaren was dit eindelijk weer een uitstekend album. Op dit label bracht Waters in de volgende jaren nog een drietal prachtige albums uit, die onder de bezielende leiding van Winter ontstonden en waarbij Margolin zich verder kon ontwikkelen. Margolin' sublieme gitaarspel bracht hem over de hele wereld en hij werd ook veelvuldig door grote bluesmannen zoals Billy Bob Arnold, BB King en Dr John, uitgenodigd met hen mee te spelen.

In 1980 begon Bob zijn eigen band en de cd’s volgden elkaar snel op en de band wisselde af en toe van samenstelling, maar wat bleef was de drive en de sound. Die vind je nu ook terug op Margolin's nieuwste album "My Road". In zijn teksten klinkt het leven van 50 jaar een bluesman te zijn door, en dit in al zijn vormen, en natuurlijk komen zijn zeven jaar bij de Muddy Waters band dan ook aan bod. Het album werd geproduceerd door de Grammy Award winnende Michael Freeman en werd opgenomen in de Fidelitorium Recording Studio's in Kernersville, slechts aangevuld met Chuck Cotton (drums/vocals) en Tad Walters (gitaar/harp). Het album bevat verder 6 nieuwe Margolin songs (plus 2 co-writes) en vier zijn geschreven door vrienden, waarvan hij al lang zijn eigen versie wou van maken.

"My Road" begint gedreven met het nummer "My Whole Life", een afgemixte sound en levert met deze nieuwe, een uitstekende cd, eigenlijk de cd die je al zolang van hem wilde horen. Zijn gitaarspel was vroeger wel scherper en meer geconcentreerd, maar zijn gitaarspel mag er gerust nog zijn, hetgeen we ook kunnen zeggen over zijn stem. Opgenomen met een minimale bezetting vinden we hier de stijlen die we van hem gewoon zijn : bluesy, subtiel, flitsend … gewoon geweldig hoe Margolin het nu nog kan. Deze vele stijlen op "My Road" maken deze cd bijzonder spannend. Naast eigen tracks als "Goodnight" en "Understanding Heart" met een Mississippi Delta feel, de meer country gerichte ballad "More and More", het naar Chicago toe leunende "Young And Old Blues" waarbij Margolin's stem misschien wel het best tot zijn recht komt vinden we op de cd covers van wijlen Sean Costello, namelijk het opwindende "Low Life Blues", Nappy Brown's "Bye Bye Baby" met best leuke vocale harmonieën, het door Tex Rubinowitz geschreven "Feelin' Right Tonight" dat een echte bluesrocker is en Terry Abrahamson's "Heaven Mississippi" met zijn gedreven delta getinte gitaarriffs is een mooie afsluiter van deze plaat. "My Road" zit vol afwisseling en dit in zowel de ballads als de shuffles. Nummers waarbij Bob Margolin aantoont dat hij heel sprankelend de blues speelt, en tegelijk swingt hij als een beest. Margolin speelt met heel veel gevoel, met als specifieke charme dat hij nooit vervalt in grof en dreunend beuken op de gitaar.

 


Artiest info
Website  
 

Label: VizzTone
Diostr.: V2

video