BLACK RIVER DELTA - DEVIL ON THE LOOSE

 

Het Zweedse trio Black River Delta brengt op 4 maart hun debuutalbum “Devil On The Loose” uit. Vorig jaar in mei kregen we al een voorsmaakje met de vooruitgeschoven single “Follow You Down” wat onze interesse meteen opwekte. Een rauwe en bluesy sound in de stijl van R.L. Burnside, daar houden we van. Na een reeks optredens in Zweden, Denemarken en Canada had het drietal genoeg ervaringen om nieuw materiaal op te nemen. En na een verblijf van enkele weken in een oude, houten hut werd het album een feit. Het feit dat dit met geleende apparatuur gepaard ging doet niet veel terzake maar getuigt wel van hun gemeende motivatie. Nu zijn ze er dus met een acht tracks tellende plaat die onze verwachtingen bijna volledig inlost.

De drie vrienden Erik Jacobs, Erik Nilsson, Pontus Ohlsson produceren een heerlijk vuil geluid met rauwe riffs en doodeerlijke teksten. Opener van dienst “A Burried Man” doet ons in diverse opzichten denken aan de sound van The Black Keys en dichter bij huis The Black Box Revelation, muziek die hier ten huize altijd goed onthaald wordt. Het uitstekende niveau wordt aangehouden met “Follow You Down”, zie ook clip, een fantastisch nummer dat een perfect huwelijk tussen moderne rock en pure, rauwe blues vertegenwoordigt.

“Wind Collides” schijnt wat alle kanten te willen uitspringen, dan weer blues, dan naar rock neigend, sound wat vervormd weet het ons toch niet helemaal te overtuigen; temeer daar naar het einde toe de chaos toch wat begint te overheersen. Hier had meer en beter ingezeten mijmeren we na afloop. De kleine misstap wordt ruimschoots goedgemaakt met het titelnummer dat door de toevoeging van harmonieuze vocalen en mondharmonica resulteert in een absolute voltreffer. Het trage nummer herbergt dan ook nog eens schitterende, illustrerende slide en werd dan ook na afloop warm in onze armen gesloten.

De agressieve gitaarintro van “Darkest Of Hearts” zal je spontaan aan ZZ Top doen denken terwijl de vocals ons opnieuw Dan Auerbach voor de geest halen. Hoeft dit nog gezegd dat dit ons alweer beviel vanaf de eerste beluistering? Een merkwaardige track krijgen we hier na met “Ghost”. Het zal ettelijke luisterbeurten vergen vooraleer je de song zal vatten. Maar heb geduld en het bezwerende nummer zal zich vast in je brein gaan nestelen. De zware mokerslagen en de accentuerende uithalen op slide lijken eerst traag en monotoon over te komen maar het nummer ontwikkelt zich later tot een prima slower met opnieuw inventief mondharmonicawerk.

“Broken For Years” had zo op een plaat van The Delta Saints kunnen prijken. De wat vervormde , zware baslijnen hadden niet echt gehoeven voor ons, maar voor de rest is dat ook alweer een prima werk ondanks de opnieuw wat gecreëerde chaos. In schril contrast hiermee is dan weer het afsluitende “Troubled Roads”. Het zachte nummer, met die soulvolle zang weet ons echter fijntjes te bekoren. Het uitfaden van de song met dat dromerige, wat ijle gitaargetokkel is een waardig en tegelijk verrassend slot van een veelbelovend debuutalbum

Luc Meert


Artiest info
Website  
 

Label: Popup Records

video