DAVE GUNNING - LIFT

Ik heb al wel eens vaker beweerd dat er ginds in Canada iets in het grondwater moet zitten, dat maakt dat de goeie songschrijvers er kunnen gedijen als waren ze paddenstoelen. Met deze Dave Gunning is het niet anders. Deze productieve jongen uit Nova Scotia, over wie we het ruim acht jaar geleden voor het eerst hadden in deze kolommen, was toen aan zijn zesde CD toe. Vandaag ligt nummer 11 in de CD-speler en wederom is het er eentje om duimen en vingers bij af te likken. Dat hoeft ons niet echt te verwonderen, al is de naam van Dave hier niet heel bekend. In Canada rijgt hij letterlijk de bekroningen aan elkaar: twee Canadian Folk Music Awards, acht (!!) East Coast Music Awards, nominaties voor de Juno Awards…dat zijn allemaal dingen, die je niet zomaar in de schoot geworpen krijgt.

De nieuwe plaat dan: eigenlijk is het een stilaan gekend recept: man met gitaar (of ander snaarinstrument) zingt zelfgeschreven liedjes. Beginnen doen we bij de stem van Dave: een kopie van eentje die we hier beter kennen, namelijk die van onze eigen H.T. Roberts, zij het met een klein tikkeltje minder gruis erop. De songs dan: die zijn voor de gelegenheid veelal samen met bevriende muzikanten/songschrijvers gemaakt, omdat Dave ervaren had dat samen met anderen schrijven een andersoortig momentum schept, waardoor je anders naar de dingen gaat kijken. De meest opvallende samenwerking hier is “Alberta Gold”, een nummer dat Dave samen met Matt Andersen maakte en dat twee jaar geleden al op diens plaat “Weightless”, waarover toen ook in deze kolommen de loftrompet gestoken werd.

Op “Love Fell In” werd samengewerkt met Thom Swift, Catherine MacLellan schreef mee aan “Pasadena” en Jamie Robinson aan “Breaker’s Yard”. Dat zijn allemaal Canadezen maar ook de Amerikaanse Sally Spring leverde een bijdrage, met name aan “Sing It Louder”, een eerbetoon aan Pete Seeger en dat is meteen een mooi bruggetje naar de inhoud van de songs van Dave: hij is een sociaal geëngageerde zanger, die vindt dat een echte folkzanger ook een sociale taak heeft. Die taak neemt hij ondermeer op zich met “They Don’t Do That No More”, een lied over de strijd tegen de inplanting van een papierpulpfabriek in een stukje natuur bij hem in de buurt.

Je kunt dus zeggen dat deze nieuwe plaat een soort verzameling protestsongs is, al is ook dat een beetje kort door de bocht, vermits er ook “simpele” liefdesliedjes opstaan, zoals “To Be With You”, dat de plaat afsluit en er ook personen of situaties bezongen worden, zoals in “The Red Onion”, dat handelt over de lokale pub van lang geleden. “Sociaal bewogen”, dat lijkt mij een nogal correcte omschrijving van de liedjes van Dave Gunning, die voor deze plaat ook samenwerkte met muzikanten uit zijn directe omgeving, zoals Jim Dorie, Ray Stewart en John Meir, namen die hier (nog) niet bekend zijn, maar die duidelijk wel in de gaten gehouden moeten worden.

Dave maakt veel van zijn nummers in midtempo en de meest voor de hand liggende varianten daarop. Dat is logisch, want het is de meest natuurlijke wijze voor een zichzelf begeleidende zanger, die slechts een minimum aan bandbezetting rond zich heeft staan: de instrumenten zijn allemaal akoestisch en ze hebben allemaal snaren….U snapt het plaatje, hoop ik en als het niet helemaal duidelijk is, wil ik graag nog even samenvatten: Dave Gunning heeft een nieuwe verzameling prachtige folksongs opgenomen. U moet dringend gaan luisteren!

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

CD Baby

video