I GIOCOSI - DASMAL HARIR

Een van de talrijke projecten van de Koerdische klarinettist en saxofonist Ako Karim, een man die al ruim twintig jaar vanuit Duitsland opereert en die zijn klassieke opleidingen -gevolgd in Leuven en Arnhem- aangevuld zag met het contact dat hij kreeg met de Klezmermuziek. De man werkt als muziekpedagoog, maar is daarnaast ook met ontelbaar veel projecten bezig in theater, jeugdorkesten, gelegenheidsbands als het Internationales Friedenensemble en met I Giocosi, wat zoveel betekent als “de vreugdevolle mensen”. Hij opereert in duo, in trio of, zoals op deze plaat, in sextet en zijn muzikale palet bestrijkt zowat alles, van klassiek, over Balkan, jazz en, zoals hier: Klezmermuziek.

De titel van de plaat, “Dasmal Harir”, haalde hij uit zijn Koerdische heimat, waar het “zijden doek” betekent, een symbool dat bij vele gelegenheden gebruikt wordt en, al naargelang de plaats waar hij gehangen of gebruikt wordt, zowel teken van opperste vreugde als diepste droefenis kan betekenen. Vergezeld door vijf collega’s-van-jaren, allemaal klassiek geschoold of minstens al decennialang met muziek bezig, speelt Karim hier een klein uurtje muziek, die veelal uit Klezmertradities blijkt te komen, maar die net zo goed naar de Balkan, de jazz als enkele Latin genres verwijst.

De titelsong is oorspronkelijk een volkswijsje uit Azerbeidjan, het Joodse begrip “Freilach”, dat in drie van de titels voorkomt, betekent zoveel als “opgewekte, vrolijke muziek, bedoeld om op te dansen”, dat “Sambinha” het verkleinwoordje voor “Samba” is, zal niemand verbazen en dat “Hallelujah” en “On Sabbath Day” naar Joodse feesten verwijzen, is ook niet alleen bij hoger geschoolden bekend. Feest- en dansmuziek dus, uit vele windstreken en ik kan, na schier twee weken onafgebroken met deze CD in de auto rondgetoerd te hebben, alleen maar zeggen dat dat eigenlijk nog een understatement is. Immers, elk van de zes muzikanten krijgt om beurten de kans op zijn instrument te excelleren en, waar nodig, klinkt de band als een heus orkest waarvan je hoort dat de leden klassiek geschoold zijn, maar die die scholing niet in de weg laten staan van het spelplezier. Dat noem ik het “folk”-aspect van de plaat.

Dat de muzikanten vlotjes van het ene naar het andere genre kunnen springen, duidt er dan weer wel op dat ze allemaal een meer dan degelijke opleiding achter de kiezen hebben en het leukste aan de plaat vind ik dan ook de manier waarop dwarsfluit, gitaar, klarinet, piano, staande bas en percussie om elkaar heen fladderen en telkens weer elkaar echt weten te vinden. Dat levert een heerlijke, gevarieerde plaat op die, al is ze compleet instrumentaal, op geen enkel moment verveelt. Deze zes mensen weten hoe ze moeten spelen, hoe ze emoties moeten verklanken maar vooral hoe ze, zonder in enige platvloersheid of nutteloos bombast te vervallen, mensen muziekjes kunnen voorschotelen, waarvan die gegarandeerd zin krijgen om te gaan dansen. Zelf mijn tweejarige kleindochter zien reageren op deze plaat…behoorlijk indrukwekkend, moet ik zeggen. Samengevat: fraaie, knap gespeelde, uiterst gevarieerde plaat met Klezmer als uitgangspunt, maar zonder enig respect voor grenzen. Zo mag ik ze erg graag horen !

(Dani Heyvaert)


Artiest info
Website  
 

label : Toca Records
distr.: Xango

video