CARSON MCHONE - CAROUSEL

 

Er zijn maar weinig jonge roots artiesten te vinden, waarover zoveel gezegd en geschreven werd, de jongste jaren, als de vanuit Austin opererende jongedame Carson McHone. Zij speelde, niet meerderjarig, op weekavonden in clubs als The White Horse, een job waar je al snel volwassen van wordt. Haar liedjes bulken van de verhalen en details, die ze uit eigen ervaringen en observaties kon plukken: als je elke avond tussen de gebroken harten en de verliefden staat op te treden, dan zie je wel iets van “het leven”. Haar debuutplaat uit 2015, Goodluck Man”, leverde haar een een hoofdartikel op in de Austin Chronicle, de grote Ray Wylie Hubbard outte zich als fervente fan en Carson ging toeren als voorprogramma van Joe Pug, Gary Clark JR. en Shakey Graves.

Dat leverde dan weer nieuwe inzichten op, net als een bredere aanpak: Carson wil niet per se meer in de traditionele country gesitueerd worden, maar wil wel country en de rootsy traditie, die daaraan vast hangt, nieuwe wegen insturen. En dat is precies wat ze doet op deze tweede plaat. Enkele van de tracks, bv. de titelsong, “Gentle” en “Dram Shop Gal” zijn herwerkingen van nummers die ook al op het debuut stonden en voor het overige heb je nieuwe songs, die veeleer naar de alt-country neigen, dan naar de traditionele variant, zodat je rustig kunt stellen dat de plaat de groei bewijst van CarsonMcHone-de-songwriter. Natuurlijk, met een levensbagage als de hare, heb je onderwerpen bij de vleet. Tel daarbij de heerlijke twang-stem van de zangeres én de samenwerking met de veelgelauwerde Mike McCarthy als producer en je hebt meteen de belangrijkste factoren bij de hand, die verklaren waarom dit zo’n fijne plaat geworden is.

Dat begint allemaal met “Sad”, een knappe song over de wat vreemde relatie, die we allemaal hebben met de duisternis: we zijn er soms bang voor, maar tegelijk beschermt ze ons tegen ongewenste blikken en maakt ze dingen in ons los, die ons emotioneel ontvankelijk maken voor relaties. Dan volgt “Drugs”, een hartverscheurend nummer waarvan de titel voldoende duidelijk maakt waarover hij handelt, en waarin Carson tot zes keer naéén “I Need Drugs” zingt, begeleid door een slepende pedal steel gitaar. Veel meer “country” kan een song niet worden. In “Lucky” speelt Carson met tempowisselingen en het uptempo “Good Time Daddy” heeft het over de relatie met een kerel die eigenlijk alles behalve een “Good Time Daddy” blijkt te zijn en zowat alle zonden in zich draagt, waar de complete mannelijke helft van de wereldbevolking mee behept is.

Het al vermelde “Dram Shop Gal” is een niet zo prettige terugblik op wat je je als jong meisje meemaakt, als bars en honky tonks je eigenlijke thuis blijken te zijn. Ook in “Gentle” gaat het over een uitgedoofde liefde en over de spanning tussen wat je voelt en wat je weet. Waar “Maybe They’re just really Good Friends” over gaat, laat zich ook al raden en bij afsluiter “Spider Song”, kun je als luisteraar moeilijk anders dan compleet wegsmelten bij de combinatie van akoestische gitaar/stem/harmonium. Dat Carson niet meteen een doorsnee jeugd meemaakte, mag ook blijken dat zij als prille tiener op haar paard-zonder-zadel door South Austin reed, op zoek naar plekken om op te treden. Zo iemand is haast vanzelf gedoemd om een eigen weg te zoeken en te vinden en dat is precies waar Carson McHone mee bezig is: de put volop uit de traditionele country, maar tilt die een niveautje hoger, of alleszins dichter bij vandaag. Fijne plaat, die ik als een soort tussenstap zou durven omschrijven: Carson McHone is flink op weg een heuse eigen smoel te ontdekken en het valt af te wachten wat de “moeilijke derde” plaat zal worden: daarop zal ze haar mogelijkheden als schrijfster en vertolkster van moderne country moeten laten blijken. Alles wijst er op, dat dat goed komt: deze plaat is namelijk een klein juweeltje !

(Dani Heyvaert)


Artiest info
Website  
 

Label: Nine Mile Records

video